Verjaardag Beliana

Woensdag had Darya op school een voorstelling. Het thema was 'good vibrations' en ging over geluid en muziek. Beide grade 3 groepen waren opgetrommeld door de muziekjuf om in de gymzaal een voorstelling voor ouders en broertjes/zusjes te geven. Het was zeer onderhoudend en die jonge dame stond alle liedjes uit volle borst mee te zingen en dan te bedenken dat ze drie maanden geleden geen woord over de grens sprak, geweldig.


Donderdag hadden we de parent student-teacher-conferences op de Mitford Middle. Beide dames deden volgens hun mentor zeer goed. Ze waren beiden zeer onder de indruk van hun vooruitgang in hun Engels. Waarschijnlijk gaan ze elke woensdagochtend nog een paar uurtjes extra engelse les krijgen van een gepesioneerde leraar van NL oorsprong. Allemaal dik in orde dus.

Het hoogtepunt van de week was natuurlijk Beliana haar verjaardag. Het begon allemaal met bananenpannekoekjes van Frederique als ontbijt. Er werd veel gebeld vanuit NL en volop kado's (de kerstmuts beweegt vanzelf). Ik laat de foto's maar even voor zich spreken. Het was natuurlijk wel wat rustiger dan anders op een verjaardag. Volgende week heeft ze haar partijtje.


Ook is ter voorbereiding op Halloween de afgelopen flink aan de pompoenen geklusd en het resultaat mag er wezen. (Fre aan het hakken - Darya haar creatie - Baudina's meesterwerk)


Zondag werden we wakker in een witte wereld, de winterbanden zitten er net op tijd onder.


Ook qua huizen jacht was het een drukke week. Ons huis op de heuvel, of zoals de kinderen het noemen 'het huis van de dierenbeulen (er hingen namelijk allemaal geweien aan de muur), is in prijs verlaagd, $21.000 eraf en het staat nu te koop bij weer een andere makelaar (nr 3). Na kontakt tussen de makelaars bleek dat de eigenaars wel met ons verder wilde als wij iets zouden stijgen. Vrijdagavond zijn we bij de bank geweest om te kijken of het financieel haalbaar is en zaterdag kregen we groen licht. Zondag hebben we de eigen budgetten nog eens onder de loep genomen. We moeten er nog maar eens een nachtje over slapen.

Door ziekte geveld

Van de week kreeg Frederique van school de kans om te ervaren hoe het is om een baby te hebben. Ze kon er voor kiezen om een soort robotbaby mee te krijgen voor een week. De 'babies' zijn geprogrammeert om net als een echte baby midden in de nacht te gaan huilen etc, etc. en het leek haar wel leuk om te leren voor een baby te zorgen. We hebben eens gekeken in het begeleidend schrijven, en de bedoeling van het programma was niet om te leren voor een baby te zorgen, maar om te ervaren dat het niet leuk is om een baby te hebben op jonge leeftijd en de beslissing om een baby te nemen nog even uit te stellen. En wij maar denken dat jonge meisjes op dat gebied in NL voorliepen. Al met al een iets andere doelstelling dan die Frederique voor ogen had. Aangezien ze toch nog niet van plan was om moeder te worden (Pjoeh, dat is een hele geruststelling) heeft ze het uiteindelijk maar niet gedaan en hebben we dus als potentieele tantes en grootouders rustig kunnen slapen, tenminste . . .
. . . todat Darya in de nacht van donderdag op vrijdag ziek werd, gelukkig was het na 2 dagen weer over, maar zaterdagnacht moest Beliana er aan geloven en vandaag zat Baudina ook in de lappenmand. Voor jullie geruststelling: we hebben er geen foto's van.

Frans heeft dinsdag met de bouwer/eigenaar van het acreage aan de Horse Creek Road gesproken. We hadden kennelijk een te Hollandse voorstelling van een indeling, want de man man drong toch echt aan om een walk-out basement in het plan op te nemen. Je moet toch al een gat graven om vorstvrij te funderen (2,7 m i.p.v. 0,9 m in NL) dus kun je er gelijk maar beter een basement van maken. Terug naar de tekentafel dus en wordt vervolgd.

Inmiddels staan de auto's elke nacht in de garage want het vriest 's nachts (-4 o C). Overdag loopt de temperatuur wel weer op, naar vandaag 13 oC met een strak blauwe lucht en een zonnetje, echt wintersport weer, we zijn de sneeuwbuien van maandag en dinsdag al weer helemaal vergeten. Frans heeft is de hele middag in de tuin aan de slag geweest om de bekisting rond het betonnen zij-achter pad dat we eindelijk sinds enkele weken hebben weg te halen en de tuin een beetje te fatsoeneren (je moet toch wat doen als de rest (half) ziek in bed ligt.

Woensdag de hele middag bij de garage gezeten waaar we de Ford gekocht hebben. Ze hadden er vorig weekeinde een 'protection package' behandeling gegeven, maar die was niet helemaal goed gegaan. De binnenkant van de deuren waren niet gedaan, de spuit met zwarte bende aan de onderkant was kennelijk verstaopt en de lakbescherming bleek gewone was en het was kennelijk door een klein mannetje gedaan, want bij het dak kon hij niet. Alleen het interieur was goed gedaan. Het koste wel wat moeite, maar uiteindelijk na lang aandringen en volhouden begrepen ze dat ik echt niet weg zou gaan en is alles 'opnieuw' gedaan. Deze is dus klaar voor de winter, want zaterdag hebben we nog wat 'winterspullen' gekocht (startkabels, sleepkabel, gevaren driehoek etc). Voor de Corolla van Frans zijn we nog op zoek naar winterbanden, kosten $900,- maar volgens de kenners hier de goedkoopste levensverzekering. Het rare is dat we niet precies weten waar we ons op moeten voorbereiden, dus maar op het ergste, dan valt het altijd mee.

Inmiddels is het huis helemaal klaar voor de Haloween, met pumkins, knoflook en gekleurde ogen langs het pad. We hebben ook een echte pompoen gekocht en een pompoenmessensetje (3x woordwaarde), dus nu maar hopen dat de dames voldoende opgeknapt zijn om er iets moois van te maken. Volgende week in Beliana jarig en drie dagen later is het Haloween. Helaas geen herfstvakantie voor de meiden hier. Binnenkort hebben we de 10 minuten gesprekken voor Beliana en Frederique, al noemen ze dat een Parent Teacher Conference.

Beestenboel

Gisteren reden we in de omgeving (iets ten noorden van Cochrane) en zagen we opeens 3 elanden met rasse schrit door de weilanden cruisen. We zijn gauw in hun richting gereden en gestopt toen wij hun pad kruisden. Ze staken op ca. 10 m voor ons de weg over en stapten/sprongen met een elegante beweging het aangrenzende prikkeldraad over. Wat zijn die beesten groot zeg, reuze gaaf.
(natuurlijk geen fototoestel mee, dus maar een plaatje geleend)

Volgens de krant was er nog meer wildlife in de buurt. Een troep wolven had een eenzaam paard uit het weiland geplukt en professioneel een moeras in gejaagd, waarna ze het tot lunch gepromoverd hadden. Een dame had in de nachtelijke uren een cougar (bergleeuw) aangereden. Het was volgens de krant wel uitzonderlijk dat deze cougar zo ver uit de heuvels gekomen was. Wat een beestenboel hier, zouden we wel buiten de stad gaan wonen, of beter veilig in Cochrane een huisje zoeken.
Cougar

Gisteren had Baudina een feestje (potluck diner) van de stal. Een potluck diner betekent dat iedereen wat eten meeneemt. Ze had 'hot balls' op de intekenlijst gezet en alle dames waren natuurlijk zeer benieuwd wat dat inhield. Enigszins teleurgesteld hebben ze de gehaktballetjes in pittige pindasaus toch maar opgegeten.

De kleine dames zijn klaar voor de Haloween (31 oktober). Helaas hebben we nog geen foto's, maar die komen er beslist aan. We verklappen natuurlijk nog niet hoe ze er uit zien.

Het schetsontwerp voor het huis op het landje aan de Horse Creek road (zie 1 oktober) is inmiddels af. Volgende week dus maar gauw een afspraak maken met de bouwer/eigenaar om te kijken wat het kost ($$$$$?).

Frederique had een nieuw broodje uitgevonden. Smeer Philadelphia op brood ipv boter en beleg met komkommer en ham. Inderdaad erg lekker. Beliana werd op school vreemd aangekeken omdat ze maar 1 soort beleg op brood had (gewoon een boterham met ham of kaas, op z'n Hollands dus), dat is kennelijk raar hier.

Tenslotte nog even het weerbericht: er is sneeuw voorspeld!! Ik heb besloten om toch maar winterbanden te kopen, lijkt me wel zo veilig. In het zuidelijkste puntje van Ontario en in het noorden van de VS was al 60 cm sneeuw gevallen (uitzonderlijk hoor, zo vroeg in het seizoen dan).

Thanksgiving

Morgen is het Thanksgiving. Voor ons betekent dat een vrije dag en voor de rest van het land kalkoen eten en familiebezoek. Ik heb nog voorgesteld om kalkoen te eten aangezien familiebezoek een beetje lastig is, maar "wij willen geen kalkoen eten Pappa", dus zullen we het morgen met Lasagna moeten doen. Wel alvast even met Opa gebeld.


Voordat ik het vergeet: In Nederland is men soms vroeg met kerstsieringen, maar er is hier iemand die al 2 weken lang de kerstverlichting in de tuin aan heeft, je kan maar op tijd zijn.

Halloween staat voor de deur en wij moeten de kids ook nog in een eng pak hijsen voor hun trick or treat. Inmiddels lopen de winkels vol met magere heinen, heksen en andere 'enge' dingen. Wel makkelijk voor ze want ze hoeven geen lampionnen te maken of liedjes te zingen en Frederique voelt zich opeens ook niet meer te groot en kan lekker ophalen. Ik ben benieuwd wat voor een enge pakken wij aan de deur krijgen.

Even de update wat betreft de huizenjacht. Het huis op de heuvel waar we eerder een bod op hadden gedaan (zie 'heerlijke bitterballen') kreeg weer de status actief zoals dat heet. We hebben ons bod herhaald, maar wederom niet geaccepteerd, dit keer omdat ze het gewoon te laag vonden. We wachten rustig af, de huizenprijzen dalen nu eerder dan dat ze stijgen (stond nu ook in de krant). De verkoper is nog wel een verkoop offensief begonnen, want er stond opeens een groot reclamebord op de parkeerplaats bij de Safeway. Als dat nou niets oplevert, dan nog maar eens proberen. Intussen kijken wij ook gewoon naar andere kansen. Van de week ga ik een afspraak maken met de bouwer om de schets die we gemaakt hebben van een huis door te nemen en te kijken of het landje met huis (financieel) haalbaar is.

De meiden gaan gewoon lekker door op school. Darya had haar eerste fun-lunch, met zijn allen pizza eten en dat is heel wat beter dan een boterham van thuis.
Frans had een feestje van zijn werk, het nieuwe project was een volgende fase in gegaan en dat werd gevierd in een sportcafe met met hapjes, een plekje aan de pooltafel en, helaas moest hij terug rijden, voor de anderen een hoop bier. Wel had hij bij de loterij een fraaie karaf gewonnen.
lekker suffen in de sunroom
Gisteren lekker thuis geweest; een beetje klussen, een beetje suffen, Baudina paardrijden, meisjes buiten spelen want het is nog lekker weer en foto's van Cindy gemaakt voor Béliana haar school project.



Vandaag zijn we naar het Olympisch Park geweest. Men heeft daar een museumpje over de spelen in Calgary in 1988 en wie was de drie gouden medailles van Yvonne van Gennip, Eddy the Eagle (zie foto helm, hij is het echt) of het bobslee team van Jamaica vergeten. Er was ook een mooie Hal of Fame van alle winterspelen. In de eerste Spelen (van 1924) schaatste ze 18 minuten over de 10 km. Via Art Schenk in 1972 Saporro (15 minuten) is dat inmiddels minder dan 13 minuten Jochem Uitdehaage in Salt Lake, wat een ontwikkeling. Uiteraard zijn we ook even boven in de springschans geweest om van het uitzicht te genieten en hebben een bezoekje gebracht aan het Ice House waar je het hele jaar door de start voor de bobslee, skeleton en luge (het verschil is geloof ik aan welke kant je hoofd zit als je naar beneden gaat) kunt oefenen.

Het hele olympische complex was nu nog groen, met fietsers die de hellingen afstuiteren, maar binnenkort barst het wintervertier natuurlijk weer los. Ze bouwen een nieuwe halfpipe, voor de werledbeker wedstrijden geloof ik, dus we gaan wel eens kijken. De finale van de wereldbeker is 2-4 maart op de Olympiq Oval, dus die staat alvast in de agenda. Morgen verdelen we de ploeg, Baudina en Darya gaan paardrijden en Frans, Fréderique en Béliana gaan naar Lake Louise.

De eerste normale week

Beliana vertelde van de week dat ze het gevoel had dat ze hier al een paar jaar was. Dat is ongeveer ook wel het gevoel dat we allemaal hebben en een teken dat het goed gaat, dat we ons hier thuis voelen.

Van de week is Frans aan zijn nieuwe project begonnen, nu op het hoofdkantoor in down town Calgary op de 10e verdieping. Het is duidelijk wat drukker op de weg en ook het gratis parkeren is voorbij. Het project is een verzameling van projecten die verband houden met de 'tailings' van de bitumen productie. Tailings is de verzamelnaam van alle zand- en kleideeltjes en natuurlijk water en kleine restjes bitumen en een aantal zouten die bij de productie vrijkomen. De opdrachtgever is Syncrude, een van de eerste bedrijven die in de Oil Sands actief was en inmiddel al heel wat tailings geproduceerd heeft. Omdat het zand en klei losser gepakt is dan dat het oorspronkelijk in de bodem zat, kun je voorstellen dat de berg flink aan het groeien is. Ze spuiten het spul vanaf de kant in een groot meer. Het grove zand slaat als eerste neer en de fijne deeltjes als laatste. Het duurt wel 100 jaar voordat het helemaal uitgezakt is. Inmiddels is er al van alles geprobeert om met toeslagmaterialen dat proces te versnellen en wordt er van dat hele fijne spul, onder toevoeging van gips, grover materiaal gemaakt. Het water wordt gezuiverd en hergebruikt in het proces.
Het project barst van de afkortingen zoals SWSS, MFT, SWIP, TFTR en inmiddels weet ik dat het south west sand storage, mature fine tailings, south west in pit en thin fine tailings return betekent, en wat dat weer allemaal betekent wil je echt niet weten. Het begint bij mij langzaam te komen. De SWSS is kun je vinden op 56°58'48.52"N, 111°45'55.58"W. We gaan er de dijk 7 m verhogen en baggerpijpleidingen verleggen, klinkt toch redelijk Hollands.

Gisteren zijn we bij een bouwer geweest die een mooi landje te koop heeft waar hij dan een huis naar keuze op wil bouwen. De locatie is schitterend, een prachtig uitzicht over de Horse Creek en de bergen en toch vlakbij Cochrane. Nu moeten we eerst maar eens een idee krijgen over wat voor een huis we willen, om te kijken hoe het totale financieele beeld is. Kijk maar een waar het ligt 51°13'18.07"N, 114°30'42.80"W (het zal wel een beetje prijzig worden, maar niet geschoten is altijd mis). Dit is het uitzicht, onbetaalbaar toch.


Van de week is eindelijk het betonnen voetpad om het huis aangelegd. Wel lekker want al het straks gaat sneeuwen kunnen we achterom of door de zijdeur in de garage naar binnen en heb je niet gelijk de natte zooi in huis.

Vandaag zijn we wezen shoppen in Calgary. Frederique en Darya hadden nog geen winter jas en de algehele garderobe moest opgekrikt worden. Eerst hebben we wat spullen naar kantoor gebracht en konden de meiden ook een kijken hoe Pappa er bij zat en vervolgens met de gratis tram (alleen in het centrum hoor) naar TD square gereden. TD square is het centrale overdekte winkelcentrum van Calgary. Lekker, want na een strak blauwe zaterdag miezerde het vandaag een beetje.

Ik heb nog wat foto's van de herftskleuren, herten en ondergaande zon bijgevoegd, die we van de week nog gemaakt hebben in de buurt van de Horse Creek.



Darya had een paar foto's van haar oude klas gekregen en daarom hebben we wat foto' gemaakt om terug te sturen. De Molenweid bestond 20 jaar en we hebben via de webite de foto's bekeken van de feestelijkheden (zingen op het schoolplein, een vosenjacht en een clown optreden). Dat was wel even een moeilijk moment voor Darya.