Storm

De week begon al goed met het afsluitingsdiner van Frederique haar Junior Achievement programma. Uiteraard moest daarvoor nog nieuwe kleding aangeschaft worden en omdat de dames toch een vrije dag hadden, werd deze eerst in Market Mall doorgebracht. De keuze was al op een nette broek en witte blouse gevallen, alleen moest nog wel even besloten worden welke. Het diner was bij Heritage Park, in dezelfde locatie als waar Baudina haar safety award uitreiking was (weet je nog http://familieslikker.blogspot.com/2009/10/een-nieuwe-ervaring.html). Helaas was het eten dit keer net zo slecht als de speeches, dus dat viel allemaal een beetje tegen. Gelukkig was het gezelschap wel OK en werd het toch een gezellige avond.

Frederique en Darren

Woensdag brachten Darya en Beliana hun rapport mee naar huis en die waren weer uitstekend. Beliana's laagste 'cijfer' was een A- voor Frans (de taal), dus heeft ze nog wat om te verbeteren in het laatste semester.

Ook Shadow en Toulouse waren zeer tevreden met de rapporten.

Donderdag was het natuurlijk groot feest, want Darya was jarig. Alweer 12 jaar, het is haast niet te geloven. Ze moest nog de hele dag in spanning zitten, want het is door de week veel te vroeg om 's ochtends al een feestje te bouwen. Het kado, wat we afgelopen zaterdag gekocht hadden, waren twee springblokken, zie foto. Door de blokken te kantelen kun je een balk op verschillende hoogten leggen. Er waren daarnaast nog meer paardenkadootjes, oorbellen en een zwijmel tijdschrift.

Zo te zien was ze er wel blij mee.

Ook was er een mooi gegraveert naamplaatje voor Oreo's hoofdstel.

Het weer van de week was overigens prima. Na eerst nog wat mist in de ochtend, steeg langzaam maar zeker  de temperatuur tot in de dubbele cijfers. De afgelopen dagen heeft het 's nachts niet meer gevroren en dus komt er opeens allemaal kleine groene sprietjes in het grasveld. De hopen mest in de paddocks beginnen ook te ontdooien en dus heeft Baudina haar handen vol om alles weer voorjaar klaar te krijgen. Jammer alleen dat het vandaag zo hard waaide. Zo zie je maar weer, we blijven ondanks alles toch Nederlander, die altijd lekker over het weer kunnen klagen.

Van het weekeinde had Beliana helaas geen volleybal. Er was wel een toernooi, maar het was een officieele en daar mag ze dus, gezien haar leefdtijd, niet aan meedoen. Het volgende toernooi gelukkig wel, maar dat is pas half april.

Darya had weer een springevenement, dus moest ze samen met Baudina weer akelig vroeg op voor de zaterdag, om met Oreo achter in de trailer naar de Arena af te reizen. Het programma was weer hetzelfde als de vorige keren, 3 keer springen en 1 keer gangen (stap, draf en galop). Het ging deze keer allemaal stukken beter dan de vorige keer, Oreo ging dit keer zelfs in galop!! Helaas deden er deze week zoveel kinderen mee, dat Darya buiten de prijzen viel.

Onze amazone met BIG SMILE

Tijdens het wachten in de ring nam Oreo een flinke hap van het smakelijke stro (groeten van de paashaas)

Darya op Oreo met een keurige draf.

Van het weekeinde is er natuurlijk ook weer het nodige geklust. Eindelijk is Frans begonnen met het maken van plankjes in de woonkamer. Maar wacht, dan is het wel zo handig om eerst het plafond bij te werken, anders zitten de plankjes straks flink in de weg. Dus is er eerst, op de plaatsen waar ooit muurtjes gestaan hebben, het plafond zo goed en zo kwaad als het kan, vlak gestuuct en met primer ingesmeerd. Zondag was het dan zo ver om het relief met de spuitbus op te spuiten. Afijn, bijna 3 spuitbussen later en $60 armer ziet het plafond in de keuken er weer redelijk uit. Volgende week de woonkamer en dan de plankjes er in. Opschieten, want als het mooie weer aanblijft, komen de buitenklusjes natuurlijk weer in beeld.

Drukke week

We beginnen maar gauw, want er is weer een hoop gebeurd deze week. Allereerst nog even een aankondiging van een nieuwe telg in de familie: Scramblina Bacon Van Egg, zie onderstaande foto.

De afgelopen jaren konden de kinderen van Grade 8 voor een weekend een babypop mee naar huis krijgen om voor te zorgen. De baby moest goed verzorgd worden, maar reageerde ook als een echte baby met huilen als er te ruw mee omgesprongen wordt, maar ook op de meest onmenselijke tijden (klinkt bekend). De gedachte er achter was niet zo zeer de verzorgende, maar meer de waarschuwende, m.a.w. om aan levende lijve te ondervinden dat het niet leuk is om op je 16e een baby te hebben. Beliana had zich daar op verheugd, maar helaas was dit jaar het budget op en dus moest er zelf voor een 'kind' gezorgd worden, en dat is dus Scramblina geworden, compleet met geboorteakte.

Dinsdag was het pas echt feest. 's Middags bij het doen van de was, bleek het riool verstopt te zijn, en dus kwam het water op de basement vloer ipv in de septic tank. 's Avonds geprobeert de verstopping door te prikken, maar daar moest woensdag toch maar een professional aan te pas komen. Vanuit het onstoppingsstuk in Beliana haar kamer werd dit keurig en schoon verzorgd en konden we alle wc's weer doorspoelen (hoera!!), de vaatwasser draaien en heerlijk onder de douche. Je staat er niet zo bij stil, maar een goed werkend riool is een zegen. De volgende dag ook gelijk maar de septic tank laten legen, zodat we er weer even tegen kunnen.

Woensdag ging ook Beliana voor een aantal dagen met de schoolband naar Banff. Naast enkele muzikale zaken stond er natuurlijk ook een bezoek aan de warme bronnen en bioscoop op de agenda. 's Avonds om 10 uur moesten de lichten uit en mocht je niet meer van je hotelkamer af, maar de dames hadden ontdekt hoe je de dubbele deur tussen de kamers kon openen en nog wat langer door kon feesten.

Eenmaal terug bij school moesten de tasssen uit de bus.

Woensdagochtend wederom een bezoek gebracht bij de Orthodontist voor Beliana. Daar kregen we keurig uitgelegd wat er allemaal gaat gebeuren. Het wordt dus een beugel en een extender (we weten het nederlandse woord niet). Een extender wordt links en rechts aan de bovenkiezen vastgemaakt en dagelijks met een schroefje uit elkaar gedraaid, zodat de bovenkaak wat breder wordt en beter over de onderkaak valt. Tegelijkertijd wordt er een beugel aangebracht, je weet wel zo'n Heras hekwerk. Op de eerste blog na 18 april kunnen jullie de eerste foto's verwachten. Op verzoek kregen we al wel onderstaande foto mee.

Aan de lichtgrijze omranding kun je goed zien dat het Beliana is. 

Ook zijn de verstandskiezen goed zichtbaar.

Vrijdag had Frans vrij en kon hij dus flink vooruit met de slaapkamer. Alle muren zijn inmiddels geschilderd en het burootje is naar de basement verdwenen, samen met de computer (wel op een verhoginkje, want je weet maar nooit wanneer de volgende verstopping is). Eerst moest er natuurlijk in de basement ruimte gemaakt worden door de oude vrieskist van de vorige bewoners, die daar altijd nog in stond, naar buiten te sjouwen. Die gaat straks dienst doen als muisvrije paardenvoer opslag. Het ruimt in elk geval lekker op. Inmiddels zijn ook alle stopkontakten en schakelaars vervangen voor fris witte jongens ipv van de oude vergeelde. Het knapt dus lekker op. Nu alleen nog de oude vloerbedekking eruit en wat laminaat er in, maar dat komt later.

Zaterdag zijn we naar de Dutch Store geweest om weer eens flink in te slaan. We moesten toch in Calgary zijn om voor Darya een verjaarskado te kopen. We verklappen nog niet wat het is, want ze leest de blog zelf ook. Nog even tot donderdag wachten. Op de terugweg vlak bij huis, stond de brandweer en de bewoners het grasveld te blussen wat in brand stond. Gelukkig was het gras kort en dus de vlammetjes laag, maar het hele gazon is keurig zwart gekblakert. Het is ook allemaal kurkdroog, ondanks dat het van de week nog gesneeuwd heeft. Oppassen geblazen. Een aantal dagen ervoor stond op de Horse Creek Road ook al een weiland in vlammen opgegaan.

Vanuit huis kon je het met de telelens goed zien.

Vanavond gingen we met zijn allen richting Red Lobster voor een etentje, om de P.Eng van Frans te vieren. Uiteindelijk bleek het daar veel te druk en dus eindigde we bij Nick's daar vlak bij. Nou, het restaurant deed zijn naam geen eer aan, want overvol rolden we enkele uren later weer naar buiten en gelukkig kon je de restanten meenemen.

P.Eng. / Zilver / Jurk

Dinsdagavond nam ik even de email door en daar zat onder andere het electronisch clubblad van Apegga tussen. Apegga is de instantie, die het beroep van Engineer reguleert in Alberta. De laatste a in de naam staat dan ook voor Alberta. Leuk, dacht ik nog en begon het te lezen, toen ik bedacht dat het de eerste keer was dat ik dit magazine kreeg. Gauw de status van de aanmeldingsprocedure bekeken en zag onderstaand bericht: Professional Member. Ik mag nu P.Eng. achter de naam zetten. Hoera!! Na anderhalf jaar de brievenbus in de gaten gehouden te hebben, eindelijk verlost.

Het rare is dat de officiele brief nog niet niet binnen is, maar we zijn inmiddels gewend aan de traagheid van de posterij hier. Vrijdag mijn collega's op een lunch getracteerd en mijn baas gelijk gemaild, want die had zo de nodige toezeggingen gedaan als het het eenmaal zover was. We wachten met spanning af.

Nu kan je ook aan de ceremonie van de ijzeren ring meedoen. Klinkt heel spannend, maar dat valt wel tegen, geloof ik. De ijzeren ring is het symbool van de Engineer in Canada en wordt om de pink van de hand waarmee je tekent, gedragen als herinnering aan de maatschappelijke verantwoordelijkheid die je draagt. De originele ringen waren gemaakt van het staal van een brug in Quebec, die ooit ingestort is, mooi symbolisch dus. De ceremonie ga ik dus zeker doen, al was het maar om dit mysterie te ontrafelen en op de blog verslag te doen.

Arme Darya was dinsdag en woensdag ziek thuis. Het weekeinde was, naar wij denken, toch net iets te spannend of vermoeiend geweest en ze had een klein griepje opgelopen. Inmiddels is het alweer een vrolijke fluiter hoor.

Het weer is hier inmiddels alweer helemaal prima, zeker vandaag. Gisteren sneeuwde het nog wel, maar dat mag geen naam meer hebben. Baudina heeft ook de voorjaarskriebels gekregen en is druk aan de slag in de grote barn om de oude stallen te slopen om straks plaats te maken voor nieuwe. Het ruimt nu al lekker op. Verder probeert ze dagelijks met Gracia 20 minuten te lopen. Ze heeft waarschijnlijk lidtekenweefsel op haar pees door de operatie, waardoor ze haar hoef niet volledig gebruikt. Vooral het neerzetten van het been geeft veel belasting op deze pees. De balkjes, waar ze tussen door een beetje over moet stappen, worden dan ook niet geheel in dank afgenomen. Maar met twee keer per dag met traumeel (homeopathische zalf) en flink masseren, gaat het, geloof ik, langzaam vooruit.

Beliana had weer een hele drukke week. Donderdagavond waren de kwart en halve finales van het schoolbasketbal en daar zijn ze fluitend doorheen gekomen. Vrijdagavond was de finale al en dus trokken we weer naar Airdrie om haar aan te moedigen. Het was een zinderende wedstrijd die uiteindelijk nipt verloren werd, maar met anderhalve minuut te spelen stond het nog 13-13. Iedereen was het er over eens dat de scheidsrechters hun uiterste best gedaan hebben om de score in het voordeel van de tegenstander om te buigen. Beliana was absoluut niet tevreden met de zilveren medaille, al begint dat langzaam wel te veranderen.

Een mooie assist van Beliana voor de 4-4.


Uiteraard mag de teamfoto niet ontbreken.

Zaterdagochtend waren Frans en Beliana alweer vroeg op, om op tijd in Edmonton te zijn. De Jags (volleybal) speelden een toernooi en vanwege de leeftijd mocht Beliana niet meedoen (hadden we al verteld, geloof ik). Uiteraard wilde ze het team wel aanmoedigen. De eerste wedstrijd was al om 8:00, maar dat vonden we net iets te vroeg. Het is toch zo'n 3 uur en een kwartier tuffen. De wedstrijd van 11:15 werd verloren en dat kwam natuurlijk, omdat Beliana niet meedeed, denken we dan maar. Daarna op naar de West Edmonton Mall om een jurk te kopen voor de 'graduation' straks in juni. Afijn, 3 uur later hadden we een jurk die helemaal naar de zin was. Hoe die eruit ziet? Tja, dat houden we natuurlijk nog even geheim.

Zondag lekker bijkomen met een croissantje op bed en nog wat kwasten in de slaapkamer. Frederique was, net als bijna het hele weekend, op stap met vriendinnen en hebben we net weer opgehaald.

Afkicken

Het was wel een beetje afkicken na de olympische spelen, maar men is hier zeer tevreden en trots met het resultaat. Uiteraard de gewonnen finale ijshockey van de US was de kroon op het feest. Om een idee te geven hoe populair dat is, 80% van de bevolking heeft de wedstrijd geheel of gedeeltelijk gezien. Maar eens kijken of straks de finale tegen Duitsland in Zuid-Afrika net zo hoog scoort in NL, ik denk het haast wel. 

De dames waren maandag nog lekker een dagje vrij, maar verder was het natuurlijk gewoon school, werk, boodschappen, huiswerk etc.

Woensdagochtend is Beliana bij haar eerste afspraak bij de orthodontist geweest en heeft in allerlei soorten klei moeten happen om een model te maken. Over twee weken gaan we praten om te kijken wat er precies gedaan moet worden. Frans is ook gelijk doorgelicht, omdat hij last van zijn kaak had. Mogelijk is er wat slijtage en dus moeten er maar een echte foto's genomen worden. Hij zal wel te veel kauwen of kletsen of allebei.

Donderdag had Beliana haar laatste basketbal training van de Kodiaks. Het was meer spelletjes, cupcakes en pop dan een echte training, maar dat mag dan ook wel als je net goud gewonnen hebt. Uiteraard gaat het schoolbasketbal gewoon door en vrijdag waren er al weer twee wedstrijden in Airdrie om te spelen en ... allebei gewonnen. Volgende week donderdag de halve finales en als alles goed gaat vrijdag de finale. De laaste wedstrijd hebben we met zijn allen bekeken, Frans was uit zijn werk naar Airdrie gegaan en Baudina en Frederique kwamen later. Waar was Darya dan, zou je zeggen, nou die was lekker met Charlotte en haar vader mee voor een verwen weekeindje Banff. Vrijdag 's middags al op pad en net pas voor het eten terug. De jongedames waren vrijdagavond in het hotel gelijk de hot tub in gedoken en een filmpje gekeken. Zaterdag de hele dag geskied en 's avonds naar Alice in Wonderland 3D (een film). Zondag werd de hele dag doorgebracht in Lake Louise op de skihellingen. Het zal niemand verbazen dat ze er een beetje doorheen zat toen ze thuis kwam. Moe, maar voldaan, heet dat geloof ik.

De achterblijvers hebben uiteraard ook niet stil gezeten. Zaterdag eerst maar even een ritje naar de vuilstort, en daarna flink recyclen, want de garage werd een beetje vol. Zondag het verdiende geld maar uitgegevn op de skihelling van Nakiska, want je kan dat mooie weer natuurlijk niet onbenut laten. Volgende week kan er ook nog geschilderd worden.

Wie is die kleine in het midden?

Frederique was het snowboarden even zat en heeft de skies maar weer eens ondergebonden. Het was even wennen natuurlijk, maar zoiets verleer je niet. Wel hard werken in de smeltende sneeuw.

Even uitpuffen op het terras. Hele foute muts overigens.