Woensdagochtend ging Beliana naar de orthodontist om dan eindelijk de beugel gemonteerd te krijgen. Alle haakjes en ogen waren van te voren op een model geplaats en in een latex malletje geplaatst. Zo hoefde de assistente alleen de tanden en kiezen te etsen en de haakjes vast te lijmen en zat alles akelig precies en vele malen sneller op zijn plaats dan dat je dat een voor een doet. Wel zo prettig voor Beliana, want die hoefde nu maar een uurtje met haar mond open te zitten. Het duurde evengoed nog zo lang, want de expander moest ook nog geplaatst en vast gekit worden. Elke dag moet Frans deze een zwieper geven, zodat op 21 mei de bovenkaak 6 mm breder geworden is. Geen leuk klusje en zeker niet voor arme Beliana. Uiteraard heeft ze er flink last van, maar ze houdt zich vreselijk stoer. We hebben het menu maar een beetje aangepast voor haar, zodat ze niet van die harde dingen hoeft te eten. Het gaat nu alweer wat beter en inmiddels krijgt ze zelfs alweer stokbrook naar binnen.
Woensdagmiddag begon het weer te sneeuwen. Frans was laat thuis en had daardoor een behoorlijk glibberige terugreis. Er lagen wel 7 auto's in de middenberm. De hele nacht door bleef het sneeuwen en waaien. De volgende dag wist de radio te vertellen dat alle scholen in Cochrane dicht waren, omdat de bussen niet reden. Hoera !! Frans wilde toch wel een poging wagen en had met de snowthrower het pad hierboven begaanbaar gemaakt. Meestal kom je er op de helling naar benenden wel door heen, maar halverwege kwam de buurman naar boven gelopen, omdat hij met zijn 4x4 truck vast was komen te zitten. In zijn achteruit dus en wachten todat hij het pad sneeuwvrij had gemaakt. Na een uurtje nog maar weer eens een poging gewaagd en dit keer de auto iets verder op een sneeuwbank vastgezet. Telkens als het pad vrij gemaakt was blies de wind de naastliggende sneeuw er weer net zo hard in. Doordat het wel enigszins dooide waren die sneeuwbanken zo hard als beton. De beneden buurman, die inmiddels ook vast was komen te zitten, wist te vertellen dat alle wegen van en naar Cochrane afgesloten waren. Dus maar besloten om een dagje van huis te werken. De schade:

Sneeuwbanken naast het huis.
achter het huis, Let wel, het witte hek achter is 1.44 m hoog. Welk hek zul je zeggen. Precies.
en voor het huis.
Pas nadat de wind was gaan liggen en de buurman voor de tweede keer had pad schoon geveegd had, konden we er eindelijk uit om wat boodschappen te doen.
Ik geloof niet dat we ooit eerder zulke hoge sneeuwbanken naast de weg hebben gehad.
Wel lekker hoor, zo'n dagje vrij, en voor Frans was het een heel lang weekend, wand die had koninginnedag ook nog vrij en dus kon er flink geklust worden in de hal. Inmiddels zijn de handschoenen kastjes gemaakt, ingebouwd, afgewerkt met gipsplaat en gladgestuct. Op naar de schoenkastjes.
Zaterdag had Frederique haar eerste voetbalwedstrijd. Gewoon buiten, want in het dorp had het niet zo erg gesneeuwd en inmiddels was alles weer weggedooid. Helaas viel Frederique al na 10 minuten uit vanwege buikklachten (wat is dat toch met die eerste wedstrijden). Mede daardoor natuurlijk werd er met 2-0 verloren, maar het was desondanks toch leuk om naar te kijken. Verder hebben we haar niet al te veel gezien, want als je 17 bent, struin je natuurlijk allerlei feesten af, en die waren er dit weekeind weer genoeg.
Zaterdagmiddag bleek Gracia opeens niet meer te eten, en dat is meestal een heel slecht teken voor een paard, dat er in principe op gebouwd is om de hele dag te grazen. Dierenarts gebeld en na wat luisteren vermoeddeze een verstopping. Dus werd er aan alle kanten nader onderzoek gedaan.
Eerst de achterkant (tot aan de oksel).
Toen de voorkant.
En tenslotte via een slangetje (zeg maar slang) door de neus, vocht en olie in de maag gebracht.
Uiteraard was ze eerst verdoofd, want anders had ze dat niet allemaal zo (redelijk) makkelijk ondergaan. Na nog een avondje/nachtje observatie is ze inmiddels weer (bijna) de oude. Ze eet weer en ook ook de darmen komen weer op gang. Nu nog even wachten tot de olie zijn werk gaat doen. Bij een paard kan dat wel anderhalve dag duren. Waarschijnlijk heeft ze woensdag of donderdag toen het begon te sneeuwen toch een griepje oid opgelopen. Ze heeft door het mooie weer van enkele weken geleden alweer haar zomervacht en door de natte sneeuw waarschijnlijk net even te veel afgekoeld. Donderdag had ze wel een regendeken om, tot groot vermaak/schrik van de andere paarden, maar waarschijnlijk was dat net iets te laat. 's Avonds was ze nog steeds koud en heeft ze een winterdeken opgekregen. De andere, locale, paarden zitten nog wat beter in hun vacht, al loopt Oreo ook een beetje te snotteren.
Baudina is tussen de bedrijven door zeer actief in de kas. Deze staat inmiddels helemaal vol met eierdozen met allemaal hele kleine plantjes. We hopen toch, nu het inmiddels mei is, dat de ergste sneeuw toch wel achter ons ligt en de katten weer zonder schoenen naar buiten kunnen.