6:03.32 !!!

Helaas hebben de kleine gerbilletjes het niet overleeft, kennelijk was het toch allemaal te onrustig, dus heeft Darya besloten om de moeder maar te houden. Ze is inmiddels Bibble gedoopt en rent zonder enig spoor van een post-natale depressie door haar nieuwe hok.


De tas die Frederique voor de verjaardag van Brooklyn gemaakt had (met een beetje hulp van Mamma natuurlijk).

Donderdagavond zijn we bij de meet-the-teacher avond geweest van Frederique. In de gymzaal zaten alle leraren, elk aan hun eigen tafeltje. De tafeltjes waren in carre vorm opgesteld. In het midden stonden klapstoelen, waar je op je beurt kon wachten. We hebben met alle docenten even kort gesproken en zoals te verwachten was, was iedereen blij met Frederique in de klas (en dat zeggen ze niet tegen iedereen), leuk om te horen. We konden voor Freej nog het goede nieuws mee naar huis nemen dat de science test van woensdag heel goed gegaan was.

Vrijdag was Darya met school naar de wereldbeker schaatswedstrijden geweest. Ze mocht bij Baudina in de bus, want die speelde voor chauffeur. Helemaal enhousiast over het WR van Jenny Wolf kwam ze terug. Omdat Beliana voor haar partijtje zaterdag naar het schaatsen wilde, vertrok zaterdagochtend de hele familie na het gebak en kadootjes uitpakken, met Josie en Elisa, naar de Olympic Oval.

We zaten vanwege Elisa een beetje hoog, waarschijnlijk buitenbeeld van de camera's van Studio Sport.

Het was rustig op de tribune, die voor de helft oranje gekleurd was. Veel gejuich dus voor de Nederlanders op het baan, maar zeker ook voor Jeremy Wotherspoon. Dat is echt de locale held. Hij komt van Red Deer, net even boven Calgary.

Jeremy Wotherspoon, winnaar van de 500 m.

We moesten nog heel wat dweilpauzes wachten voordat het NL geweld op de 5000 m losbarste, met als hoogtepunt natuurlijk het WR van Sven Kramer.


De laatste ronde, nog vooruit geschreeuwd door Gerard Kemkers.






Zeker geen held op sokken.

Pas later begrepen we dat hij na de finish in aanvaring was gekomen met Peter Mueller, waardoor de schaatsen beschadigd waren en er een ererondje niet in zat.




Nog even een fotootje bij de bijna 20 jaar oude olympische vlam.

Helaas was de bowlingbaan helemaal volgeboekt, dus werd het thuis met pizza en Blockbuster video toch nog gezellig. Inmiddels was Dariel ook gearriveerd.

Photo by Darya Slikker

Nadat we het spul weer thuis gebracht hadden, zagen we in het licht van de koplampen, op de oprit, een stinkdier wegrennen. http://en.wikipedia.org/wiki/Skunk. We zijn benieuwd wanneer we Tjardo een keer helemaal onder de meur terugvinden.

Zondag zijn de meiden bij de moeder van een collega van Baudina geweest. Die heeft een hele leuke pony (Rosy) waar Darya op mag rijden. Met haar 120 hoogte is het voor haar een betere maat dan de 145 van Oreo. Verder heeft de pony jarenlange ervaring, dus Darya kan nog heel wat leren van deze pony. Nee, Oreo gaat niet weg. Zogauw we een trailer hebben, kan Baudina naar een binnenbak rijden om haar wat bij te brengen.

Woensdag

Woensdag was zeker voor Baudina een dag om nooit te vergeten. Baudina reed die ochtend vrolijk met de eerste kindjes van Bragg Creek naar school, toen ze langs de weg een net aangereden coyote zag. Het arme beestje leefde nog half, geen vrolijk gezicht. Later die dag, bij het ophalen van de kinderen bij de school, werden er twee kindjes aangereden door een voorbijrijdende auto. Met de kindjes gaat het inmiddels goed, maar dat wist toen niemand. Het is het schrikbeeld van alle buschauffeurs en ouders van schoolgaande kinderen, en net als Baudina zijn de meeste buschauffeurs beide. Iedereen was dan ook flink aangeslagen. En de dag was nog niet voorbij .....
s' Avonds bij het binnenhalen van de paarden, samen met Frederique, zagen ze opeens een grote flits en toen was het donker. De stroom was uitgevallen doordat net even ten zuiden van ons de bovengrondse stroomkabel doorbrandde. De kabel viel op het prikkeldraad, waardoor het gras van beneden tot boven aan de heuvel in brand vloog. Gauw 911 gebeld en gekeken of we op een of andere wijze konden helpen, Baudina door het weiland en Frans met de auto. Het meeste vuur was snel geblusd, maar op ongeveer 150 m van ons huis stond het gras flink in de brand en moest de brandweer er aan te pas komen om het te doven. Dat duurde even, omdat in het dorp de stroom ook was uitgevallen, waardoor de alarmdiensten kennelijk niet helemaal naar behoren werkte. De wind stond gelukkig niet onze kant op, maar uit voorzorg hadden we toch maar de paarden een halster omgedaan, zodat we die gemakkelijk in veiligheid konden brengen en hielden we de ontwikelingen goed in de gaten. Na een uurtje hadden we weer stroom.
We hebben nog wel onderstaande foto gemaakt.

Door de lange sluitertijd lopen er wat lichtsliertjes boven in beeld, maar onderin kun je het vuur goed zien.

Er was gelukkig ook goed nieuws die dag. Frederique had een take-your-kid-to-work-day, en mocht ze met Frans mee naar zijn werk. Verschrikkelijk saai natuurlijk, maar de bedoeling is geloof ik ook om de kinderen te motiveren om op school te blijven. Ze heeft een vergadering mee gemaakt en keurig alle tekeningen van het afgelopen jaar geprint en in een mooie ringband gedaan. Daar kwamen we zelf maar steeds niet aan toe. Hoogtepunt van de dag was de lunch. Samen met een collega de +15 ingedoken en een heerlijke sandwich gehaald. (de +15 is het overdekte voetgangersgebied dat de meeste gebouwen in de stad met elkaar verbindt. Het is zo genoemd, omdat het op ongeveer 15 voet hoogte de wegen kruist. In totaal is het ongeveer 16 km lang. Heerlijk in de winter of als het regent.)
http://www.calgary.ca/docgallery/BU/engineering_services/emaps/plus_15_network_map.pdf

Donderdag had Frederique haar mid-term rapport mee. Een keurige lijst met allemaal dikke voldoendes, behalve Sience dan, maar daar wordt inmiddels hard aan gewerkt. Donderdag en vrijdag is ook het internetmannetje (eindelijk) geweest. Het bleek dat de zendmast van de buurman nogal stoorde en dat de radio ook niet goed gericht stond. We hebben nu een grotere radio gekregen die op een andere zendmast gericht staat. Deze radio is al helemaal in de kerstsfeer met mooie lichtjes er in.

Vrijdag hadden dames vrij, behalve dan dat Frederique en Beliana bij de dierenwinkel moesten werken. Daar had een gerbil net een nestje jonkies gekregen. Omdat dat alleen maar lastig is, gebruikt de eigenaar ze als slangenvoer. Samen met de vrouw van de eigenaar, die daar kennelijk ook niet zo'n voorstander van is, hebben de meiden ze ontvoerd en nu staan ze bij Darya op de kamer. Als ze groot zijn gaan ze terug, maar Darya mag er eentje houden. http://nl.wikipedia.org/wiki/Gerbils Wat de slangen nu moeten eten .....?


Moeder gerbil met haar zes gerbilkindjes in het gerbilnest waar ze gerbilvoer eten.

Gelijk op de lokale variant van marktplaats.nl (kijiji.ca) gekeken en een mooie kooi voor een 10-tje op de kop weten te tikken. Vanmiddag bij iemand in Calgary opgehaald. Morgen hebben we allemaal nog een dagje vrij, want vandaag is het Remembrance Day, zeg maar een soort dodenherdenking/veteranen/soldaten dag.

Volgende week komt het wereldbeker schaatsen naar Calgary. We gaan maar eens kijken of we daar kaartjes voor kunnen bestellen, kunnen we de oranje Unoxmuts tenminste nog eens dragen.

Paarden los.

Afgelopen woensdag was het dan Halloween (eindelijk). Omdat het bij ons in de buurt nogal lastig halloweenen is, zijn de meiden uitgeweken naar een dichter bevolkt gebied. De vogelverschrikker is bij Josie (piraat) geweest en Frederique is uiteindelijk dan toch maar Taylor gegaan. De date van de holbewoner is op het laatste moment niet doorgegaan, dus hebben we eerst maar met zijn drieen de nieuwe chinees uitgeprobeerd. Het bleek dat je daar alleen van het buffet kon nemen. Wel zo praktisch, want zo ging er geen halloweentijd verloren. We zijn samen met Darya de wijk ingetrokken en kwamen een hoop collega's van Baudina tegen. Het was leuk om te zien hoe sommige mensen hun tuin versierd hadden met de meest angstaanjagende taferelen: grafstenen, gillende spoken, afgehakte ledematen en geraamtes, spinnen en zelfs een hoofd op een paal gespiest.

Vrijdagmorgen reden we (Frans, Beliana, Darya) het pad af om naar school te gaan, zagen we in het donker twee paarden loslopen aan de kant van de weg. Gelukkig was er een auto bij en leek alles onder controle. Toen Baudina terugkwam met de bus bleek dat niet het geval en waren ze inmiddels onze oprit opgelopen. Het bleken de paarden van twee huizen verder op te zijn, en net toen Baudina bij de overburen was voor assistentie, kwam de eigenaar ze ophalen.

's Middags had Baudina nog een oerzon of boomstekelvarken (porcupine) gezien en de bus maar even gestopt voor een korte life uitzending van Discovery Channel. Waar je al niet kan komen met zo'n schoolbus. http://nl.wikipedia.org/wiki/Oerzon

Vrijdag was Beliana haar eerste werkdag bij de dierenwinkel. Wel zwaar was haar reactie. Frederique is inmiddels de kassameester en weet alles van creditcard afrekenen en telefoon opnemen.

Zaterdag moest Frans eerst nog naar zijn werk (uitslover) en 's middags moest Beliana natuurlijk basketballen. Dit was de laatste qualificatiewedstrijd, heel spannend, en nipt verloren (20-16).

In de nacht van zaterdag op zondag is het gaan sneeuwen. Kijk maar naar buiten op de volgende foto.

Dus zo ziet een chaisse longue eruit.

Tijd dus om de winterbanden er onder te leggen en de sneeuwschuiver af te stoffen. Ook tijd om binnen het een en ander op orde te maken, zoals een 220V stopkontakt aanleggen, beneden in de basement voor de naaimachine. Dat was dus weer een middagje verbazing over het antiekgehalte van het installatiemateriaal. Het bakeliet is nog net door een modernere kunstof vervangen, maar verder is er niet veel veranderd. Voordeel is wel dat oud nog steeds op nieuw past, zo heb ook hier elk voordeel sijn nadeel.

Verder was er niet veel te beleven aan deze zijde van de plas en kunnen we constateren dat:

Toulouse niet meer in 1 hand past.


een kaartje leggen ook leuk kan zijn.