Spring repair

Zondagnacht was de wind komen opzetten en dat betekent sneeuwdriften. Maandagochtend konden we nog maar amper wegkomen en dinsdag kon Baudina de bus al bijna niet meer keren. Gelukkig kwam de buurman langs met het grote materieel, zodat alles weer prima begaanbaar is. Hij had wel ook in zijn enthousiasme een paar stenen van het muurtje voor de garage verplaatst, maar dat mocht de pret niet drukken. 'Spring repairs' had hij gemompeld. Nog dezelfde dag had Baudina de bus een beetje schever naast de garage gezet en daarbij niet in de gaten gehad dat ze met de achterkant de dakgoot vermorzeld had. Dat kan dus ook op het spring repair lijstje. Voorlopig hebben de dakgoot toch niet nodig, want het vriest hier gewoon lekker door, niet meer zo koud als vorige week, maar gewoon lekker fris.

Dinsdagavond was er de basketbalouder-informatieavond, waarbij de coach, Mr. Thompson de plannen uit de doeken deed. Er staan al weer wat tournooi reisjes gepland, dus dat ziet er weer goed uit. Hij was helemaal enthousiast over het niveau van het team dit jaar, omdat Beliana en een paar andere meiden uit het basketbalteam van vorig jaar gecombineerd worden met enkele goede grade 10-ers. Hij hoopt zelfs op een Zone toernooi, een plaasting bij de eerste 3 in de divisie dus. Wij houden jullie op de hoogte.

Vrijdag had Darya haar schoolvolleybal toernooi, en . . .  alles gewonnen. Helaas waren er, zoals voor de A-teams, geen competie en medailles, maar wel een goed gevoel. Daarna rap de auto in voor alweer de laatste paardrijles van dit seizoen. In januari start het wel weer, maar vanwege de ligging van de manege in the-middle-of-nowhere, slaan we het eerste kwartaal maar over.

Van de week was de Ford naar de garage geweest en omdat de boordcomputer een foutmelding gaf over de tankdop, was deze vervangen. Het was even schrikken voor Baudina toen ze de eerste keer ging tanken, want het was een exemplaar met een slotje, en ze had de sleuteltjes niet. Gelukkig vond ze de sleuteltjes wel, maar het was toch handiger geweest als ze de steuteltjes aan de contactsleutel gedaan hadden.

Het weekend stond in het teken van shoppen, niets bijzonders hoor, gewoon wat nieuwe kleren, want dat moet af en toe ook even gebeuren. Eerst moesten we even langs Frans zijn werk om nog wat op te halen, en zo kon gelijk de nieuwe werkplek bewonderd worden. In het gebouw heerst al een heuse kerstsfeer, zoals in onderstaande foto te zien valt.

. . . en een beker lekkere chocolademelk . . . 

 Zondag was het eigenlijk best wel mooi weer. Mooi genoeg om op de barn een buitenlichtje op te hangen en wat foto's van de omgeving te maken.

Baudina's windscherm.

De sneeuw, haast paardhoog opgewaaid achter het hooischuurtje. 

Gracia, altijd nieuwsgierig als je buiten bezig bent.

Cold zones

Nou, de blog was vorige week nog niet gepost of het begon te sneeuwen. Gelukkig was het maar 1 buitje, het duurde alleen tot donderdag. Er ligt hier dus inmiddels zo'n dertig cm sneeuw, en het ergste is dat de temperatuur ook navenant gekelderd is. Onderstaand de gegevens van dinsdagavond toen we de honden gingen uitlaten. Let op het liggend streepje voor de 21.8.  Het koudste tot nu toe is -23.4 geweest, dus het valt eigenlijk nog wel mee allemaal, maar gelukkig wordt het gedurende de week langzaam wat warmer, nou ja minder koud. 

Over honden gesproken, Cindy is echt een oude dame aan het worden, maar dat mag ook wel met haar ruim 13 jaar. Zonder jas gaat ze echt niet naar buiten en wij trouwens ook niet. Ook de katten verkiezen de warmte van binnen boven de frisse wind buiten. Zelfs de barnkatten verkiezen de brokjes en de warmte van de zadelkamer boven de muizen en de stal. Nou denk je, dat de paarden volop gebruik zouden maken van de nieuwe stal, maar nee hoor, ze staan gewoon buiten met een laag sneeuw op hun rug. 

Ze is natuurlijk ook kampioen zielig kijken.

Veel klussen buiten is er natuurlijk niet meer bij, maar gelukkig is er binnen nog genoeg te doen, dus daar gaan we binnenkort maar eens plannen voor maken, nou plannen, eigenlijk meer een prioriteitenlijstje.

Vrijdag heeft Darya voor het eerste sinds het behalen van het oppasdiploma, helemaal alleen opgepast op een 2-jarige tweeling, en het was fantastisch gegaan. Lekker geld verdienen voor die kleine dus.

Beliana en Frans waren vrijdag en zaterdag onder de pannen in Strathmore, zo'n 5 kwartier rijden van Cochrane, tenminste bij goed weer. Omdat er 's avonds om 8 uur nog gespeeld moest worden en de volgende ochtend om half tien alweer, hebben we vanwege het weer maar besloten om een nachtje over te blijven. 

Het zgn. Zones toernooi wordt gespeeld tussen de nummers drie van vier divisies in de zone. Er zijn kennelijk nog meer zones in Alberta, maar dat is meer voor de senior girls.

Hier een overzicht van een mooie rally. Beliana speelt hier middenvoor.

Na twee lange dagen volleyballen, hebben de dames de derde plaats in de wacht gesleept. Een prima prestatie, al was het natuurlijk jammer om de nrs 2 en 3 van de eigen divisie voor te laten gaan.

De trotse winnaars van de troostfinale

Zondag was een mooie dag om bij te komen en de garage nog wat verder te reorganiseren, zodat beide auto's er in konden. Verder was er het afscheidsfeestje van het volleybal, want dit was het laatste toernooi. Ook werd er afscheid genomen van de de beide coaches, die het prima gedaan hebben, met enkele kadootjes en speeches.

Laura links en Jason rechts

He, wat is dat, wat horen we daar bij de deur, gauw even kijken, ja hoor het basketbal staat er voor. 

Het was een heerlijk korte week met maar 3 daagjes school/werk. Donderdag was Remembrance Day (zie de blog van vorige jaren rond deze tijd) en vrijdag hadden we ook lekker allemaal vrij, behalve dan dat Beliana vrijdagmiddag moest basketbal trainen. Met volleybal was het redelijk rustig, behalve dan dat alle drie lokale suffertjes wel een stukje over de gouden volleybal dubbel van vorige week had.

Darya had het deze week wel erg druk met paardrijden. Op Oreo natuurlijk want het weer is zo slecht nog niet, en zowel vrijdagavond als zaterdagochtend naar paardrijles. De dubbel was in verband met de aanstaande oppasactiviteit volgende week vrijdag. Beide zussen moeten dan verstek laten gaan en dus word het Darya's eerste solo oppas. Woensdag was ze  de ceremoniemeester voor de Remembrance Day ceremonie op school en had ze ook nog een gedicht voorgedragen. Kennelijk was het zo goed gegaan dat het hoofd van de school helemaal enthousiast naar Baudina toe kwam  om het te vertellen.

Frederique  vermaakt zich wel met allerlei feestjes en uitstapjes met Jack. We zijn van de week ook naar een avond op school geweest waar diverse vervolgopleidingen zich presenteerd., Er is genoeg te doen, ze hoeft alleen de juiste maar uit te pikken. We zijn benieuwd wat het wordt.

Baudina is druk bezig geweest hekken, windschermen en hooi halen. Het oostelijk deel van de paddock is helemaal af en ook het windscherm voor de stal is compleet. Zondag zijn er weer 100 baaltjes hooi toegevoegd aan de wintervoorraad en die moest ze helemaal alleen uitladen, want Frans was de electricien deze afgelopen dagen. De electriciteit in de barn werd allemaal direct geschakeld vanuit het hoofd schakel paneel, niet echt handig en niet zo veilig.  Eerst moest er natuurlijk een masterplan gemaakt worden om de schakelkast opnieuw in te delen en dan moest er materiaal gekocht worden. Alle electriciteitsdraden zijn voorzien van een flexibele aluminum doucheslang-achtig omhulsel, zodat ze niet per ongeluk beschadigd kunnen worden of opgevreten worden door de muizen.

Eerst moest de schakelkast opgeschoven worden op plaast te maken voor de lichtschakelaars. Ook de stopcontacten zijn gelijk maar naar boven geschoven en buiten bereik van de kraan geplaatst. Het eerste nieuwe lampje binnen is geplaatst. Nu nog de buitenlampjes en stopcontacten verder op in de stal. Daarvoor moeten eerst de nieuwe zekering binnenkomen die we besteld hebben. Er zaten 40A zekeringen in het paneel die een 20A kabel voedde, niet helemaal veilig dus. Het bleek echter een vooroorlogs paneel te zijn, waar de gangbare zekeringen niet in passen en dus moesten speciale besteld worden. Gelukkig konden we een installatieburootje vinden die ze nog kon bestellen.

Het ziet er nog rommelig uit, maar het is al een hele verbetering.

Zaterdag werd het werk onderbroken om deel te nemen aan de iron ring ceremonie. De iron ring is een symbool van de canadese engineer en staat voor eerlijkheid, integriteit en nog een paar mooie eigenschappen,   en dient aan de pink van de werkhand gedragen te worden om de engineer te herinneren aan het maatschappelijke belang dat hij te allen tijde moet dienen. Het is niet verplicht, maar als buitenlands opgeleide P.Eng kom je er wel voor in aanmerking, en dat wilden we meemaken. 's Ochtends eerst als vrijwilliger meegedaan aan een workshop voor pas afgestudeerde en enkele etische vraagstukken behandeld, en na de lunch was er de ringceremonie. Hoewel niet geheim, want er konden ook familieleden bij aanwezig zijn, er werd vriendelijk verzocht om er niet over te publiceren. Om een lang verhaal kort te maken, er werd gezamenlijk een belofte uitgesproken, die ongeveer hetzelfde inhield als waaraan je je wettelijk moet houden. Als je meer wilt weten moet je even kijken op http://www.ironring.ca/background.php  Al met al is het nu helemaal echt af.

GOUD

Maandagochtend konden we dan eindelijk de eerste auto naar de uitdeukplaats brengen om de hagelschade er uit te halen. Dinsdagmiddag konden de autos omgeruild worden en vrijdag weer opgehaald worden. Knap hoor, om alle kuiltjes eruit te halen zonder ook maar een druppeltje verf te gebruiken. We kregen beide auto's puntgaaf terug en helemaal van binnen en van buiten keurig schoon gemaakt. Prima service dus.

Inmiddels is het basketbalseizoen begonnen, althans de training daarvoor. Elke dinsdag en donderdag avond komt Beliana met een rood hoofd de gymzaal uit. Basketbal vraagt toch wat meer conditie dan volleybal. Wel weer lekker om te ballen.

Over volleybal gesproken. Vrijdagmiddag was de eerste wedstrijd van de play-offs. Omdat ze eerste waren geworden, moesten ze tegen nr 4 spelen en die wedstrijd werd zonder al te veel inspanning gewonnen. Zaterdagochtend dus de finale tegen Chestermere. We hoopten op een zinderende 5-setter, maar het werd eigelijk een eenvoudige 3 sets overwinning waar Chestermere slechts eenmaal met maximaal 2 punten voorgestaan heeft. De Bow Valley Bobcats waren dan ook superieur, alles ging zoals het moest. Gauw wat foto's.

Het spel aan het net. Handig hoor als je lang bent.

De service

Het applaus voor de tegenstander.

De kampioensfoto.

Gelukkige gezichten

De banner moest natuurlijk gesigneerd worden.

En dit is 'em dan.

Twee jaar geleden ging de finale ook tegen Chestermere, maar die wedstrijd werd afgelast vanwege de sneeuwstorm. Omdat Chestermere toen net een puntje hoger stond, werden zij tot kampioen gekroond. Deze finale telde dus eigenlijk een beetje dubbel.

Ook de senior girls van Bow Valley werden divisie kampioen. Dubbel succes dus voor de school. De jongens haalde net de finale niet, ondanks de aanmoedigingen van de meisjes.

Darya had 's middags een vriendinnetje over om samen paard te rijden, want het was heerlijk weer. De hele week was het overigens al heerlijk met donderdag zelfs 21 graden. Helaas is de voorspelling voor volgende week toch meer zoals het in november moet zijn: overdag +4 en 's nachts -4. Afijn, we hebben er van genoten en buiten nog allerlei klusjes gedaan, zoals windschermen gebouwd, buitenlampjes vervangen en een zonnepaneeltje opgehangen. De laaste hadden we eigenlijk voor de caravan gekocht, maar 'swinters kan ie mooi de accu van de grasmaaier/sneeuwschuiver op peil houden. Ook de waterleiding in de Cantina is helemaal winterklaar. Ook de winterbandjes zijn er voor de zekerheid maar weer onder gedaan. De zomer is, net als de zomertijd, nu echt voorbij.

Lastig te zien zo'n zwart ding op een zwart dak.