Wiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii

In plaats van alleen nog maandag, zoals voorspeld, heeft het nog elke dag gesneeuwd. Niet te veel, maar elke dag een beetje en vooral 's nachts, zodat de vroege vogels glibberend in hun schoolbus de weg onveilig maakten. Na een week lag er toch een flink pak, dat ook dan wel weer veel plezier gaf.

Zelfs Toulouse had het naar zijn zin.

Dinsdag had Frans de 3-maandelijkse communicatie sessie op zijn werk. Elk kwartaal komt iedereen bijeen om een een overzicht van wat er zo al gebeurt binnen de Syncrude Suite of Projects (SSoP). De project managers geven allemaal een update van hun project en de grote baas een overzicht van wat komen gaat. Het wordt een hete zomer. Daarna het hoogtepunt, een gezellig samenzijn, dit keer in The Garage, een 'sportcafe' met pooltafels. Heel gezellig.

The Flames hebben hun laatste wedstrijd in de play-offs tegen de Sharks verloren. IJshockey dus. Als de play-offs, voor Stanley Cup ... natuurlijk, begonnen zijn, is er geen ontkomen meer aan. Vlaggetjes aan de auto en iedereen heeft het erover. Helaas liggen we er in de eerste ronde alweer uit.


Beliana speelt voor moeder van een tweeling.

Frans doet het wat rustiger aan, al is het een flink uit de kluiten gewassen baby.

Donderdagavond mochten we naar Frederique haar school om de docenten te spreken, en dat was dit keer een zeer aangename bezigheid. Iedereen vol lof over haar, en dat doet je als ouder zeker goed. Er moet voor Social nog wel even aangepakt worden, maar de rest gaat prima. Mooi computer practicum hebben ze overigens. Een zaaltje met tegen de 30 van die mooie witte I-Macs, en er kwamen nog de nodige uitbreidingen aan.

En, we hebben hem hoor. Woensdag de winkel gebeld, donderdag zouden ze komen, rond 12-en. Donderdag 12 uur gebeld, en ja hoor ze waren binnen, en nee ze konden niets opzij leggen. Baudina is er gauw naar toe gereden en heeft er 1 weten te bemachtigen. Sinds die tijd is de woonkamer verbouwd tot sport arena en wordt er gebowld, getennist, gehonkbald, gegolft en gebokst. Leuk ding hoor, zo'n Wii, echt een aanrader.

Zaterdag werd het eindelijk mooi weer. Baudina heeft er niet veel van meegekregen, want die moest vroeg op, naar Calgary voor haar air-brake cursus/examen. Uiteraard geslaagd, maar het was wel een lange dag. Om te zorgen dat Darya toch haar portie Rosy kreeg, is ze met Dianne meegeweest. Even een opfrisser: Dianne is de dochter van Barbara, de eigenaar van Rosy en een collega buschauffeur. Beliana en Frederique zijn even naar Teacher geweest, bij An aan de overkant. Op de fiets heen ging makkelijk, al was de weg door de smeltende sneeuw wel een beetje blubberig.

De terugweg was wat lastiger, lopen dus.

Zondag kon Baudina eindelijk uitslapen en na een stevig ontbijt koersten de dames richting Red Deer, waar een horseevent (hoe vertaal je dat, paarden gebeurtenis?) plaats vond. Barbara (zie hierboven) was er en ook Sheri, van de stal waar Gracia eerst stond. Er was een hoop te zien, maar helaas geen foto's, want de camera lag nog thuis. Frans bewaakte het fort, want de belastingpapieren moesten ingevuld worden, en dat is toch even opletten. Een rustige omgeving helpt dan. Kon 'ie mooi zijn handicap op de Wii-golf even naar beneden bijstellen.

Vanallesennogwat

Het was een drukke week, dus we beginnen maar gauw. Zoals aangekondigd hadden de meiden afgelopen maandag een dagje vrij en dat werd dus shoppen in Calgary. Dit keer was de keuze op het Chinook Centre gevallen en daar werden de nieuwe zomeroutfitten aangeschaft. Een foute combinatie, 4 meiden en een credit card. Beliana dacht dat als mijn kleine zusje het kan, dan kan ik het ook en heeft ook gaatjes in haar oren laten prikken/schieten.

Dinsdag hadden we een afspraak met de directeur van het Mitford, de school waar Beliana naar toe gaat en volgend jaar ook Darya. Sinds de verhuizing wonen we buiten het 'attendance' gebied van de school. Om een goede verdeling over de scholen te krijgen en de schoolbusdienstregeling niet al te ingewikkeld te maken, is Cochrane verdeeld in een gebied ten noorden en een gebied ten zuiden van de spoorlijn. Wij woonden ten zuiden van de spoorlijn en inmiddels ten noorden en dus zouden de dames eigenlijk naar een andere school moeten. Als je daar omheen wil, moet je daar elk jaar weer een verzoek voor indienen ('s lands wijs 'slands eer). Gelukkig houden zij ook van continuiteit voor de leerlingen en van broertjes en zusjes op dezelfde school, maar we werden toch wat ongerust toen we op school moesten verschijnen. Gelukkig bleek het alleen om het gedrag van de nieuwe directeur te gaan die een praatje wilde maken. Darya gaat dus volgend jaar gewoon met haar klasgenootjes mee naar Mitford, en Beliana mag blijven.

Woensdagochtend maakten we Beliana wakker en vonden een los oorbelletje in haar bed. Gelukkig waren we dit keer heel vroeg op en was Baudina nog thuis om het er weer in te doen, want Frans is hier niet zo handig in. Het bleek een beetje ontstoken en toen Baudina dat tegen Beliana zei, werdt het haar zwart voor de ogen en viel ze flauw. Gelukkig zagen we het aankomen en hadden we haar goed vast en konden we haar rustig op de vloer leggen. Ze was meteen weer helemaal bij, maar hebben we haar voor de zekerheid toch maar een dagje thuis gehouden, even kijken of het goed blijft gaan. Toen ze 's avonds toch wat hoofdpijn kreeg, zijn we met haar toch maar even langs de dokter gereden en nog een dagje thuis gehouden. Inmiddels is ze weer helemaal bijgeslapen en heeft ze weer die rode kleur op de wangen.

Vrijdag had Frederique haar 2e mid term rapport mee en dat zag er allemaal heel netjes uit Volgende week kunnen we weer met de leraren praten, in de carre in de gymzaal, maar dit keer zijn we snel klaar. s' Avonds was er een stuk minder bericht voor haar. Darya had ontdekt dat Mika, de hamster van Freej, wel heel erg stil lag en die bleek dan ook dood te zijn. Tot overmaat van ramp bleek de volgende dag dat ook Lizzy, Beliana's hagedisje, het moede hoofd had neer gelegd.

Vrijdag begon het langzaam te sneeuwen, nou langzaam, het pakte flink door, en ook s' nacht sneeuwde het flink. Ook voor zaterdag, zondag en maandag was sneeuw voorpelt en inmiddels is de temperatuur gedaald to -7 overdag en -18 s' nachts. Iedereen was zo langzamerhand wel toe aan het voorjaar van vorig weekeinde, maar nee hoor. Gelukkig viel het zaterdag nog wel mee en konden we er een ritje naar Canmore aan wagen om bij het hotel waar Johan werkt, een logeerbed op te halen. Ze hadden daar net nieuwe bedden en de oude gingen er voor $5,- uit. Het is een hele mooie boxspring en al het bezoek van de zomer zal er vast heerlijk op liggen. De jeukdoekjes zijn, wegens de vele reacties op de blog van vorige week, maar in de vuilnisbak beland. Het is dus volkomen veilig om te komen. De rit naar Canmore door het besneeuwde landschap met de bergen op de achtergond was wel weer schitterend en ook de meiden en de hondjes genieten nog steeds van de sneeuw.

Zondag gingen we op jacht voor een Wii. Als je niet weet wat dat is, kijk dan even op http://www.nintendo.nl/NOE/nl_NL/wii_54.html, wellicht helpt dat. Beliana had inmiddels genoeg gespaard, dus wilde gaan gamen. Bleek dat ding nogal populair, geen enkele winkel had hem meer, wist niet of 'ie kwam en als 'ie kwam was het meestal binnen een half uur uitverkocht. We gaan de detailhandel in Calgary maar eens stalken, eens kijken of het lukt.

Toen we op pad waren kreeg Frederique bezoek van een havik en kon deze mooie foto schieten.

Aan de tekening te zien denken we (met het boek erbij natuurlijk) dat het een ruigpoot havik is, best wel zeldzaam hier.

Extremen

Het weer blijft hier fascineren. De afgelopen week hebben we weer eens wat weersextremen gehad. Donderdagochtend sneeuwde het, stevig, maar niet genoeg om de wegen ook wit te maken. Eenmaal in de buurt van Calgary gekomen was dat wel anders. Daar sneeuwde het gigantisch en was het verkeer in de ochtendspits volledig ontwricht. Winterbanden boden geen uitkomst, want de sneeuw bleef in het profiel plakken. Rustig aan naar de parkeerplaats voor de tram dus. Daar lag wel zo'n 25 cm sneeuw. De volgende dag lazen we dat dit een nieuw record voor Calgary was. Het 10 april sneeuwrecord stond op 15 cm en dat was 96 jaar geleden. Twee dagen later was het haast zomer. Zaterdag hadden we een strak blauwe lucht met 's middags 16ºC. Gelijk liep iedereen in het dorp met korte broek dan wel rok. Een mooi gezicht al die witte melkflessen. Vandaag werd het zelfs 22ºC, maar helaas minder zon en met veel wind. Het leverde wel mooie wolkenluchten op.

Golvenwolken (foto Frederique)

Gisteren zwemmen, en vandaag gelukkig weer buiten spelen. (Foto Frederique)

En de paarden werden weer aan het werk gezet. He, staat daar achter een huis in brand?

Jazeker, zoom maar eens in en je ziet de vlammen uit het dak slaan. Links op de foto staat het gras in brand. Gelukkig was het allemaal heel ver weg.

Baudina heeft van de week weer een hekje afgehangen en is alwer druk bezig nieuw hout te schilderen. Het hout is nu een stuk goedkoper, want de grootste afnemer van Canadees hout, de VS, heeft als gevolg van het subprime markt debacle minder behoefte om nieuwe huizen te bouwen, en dus wordt het gedumpt op de lokale markt

Ondanks het mooie weer, moest er toch binnen het nodige gedaan worden. De wandjes in de logeerkamer gladstuccen, schuren en in de grondverf zetten. Ook is eindelijk Beliana's oude bed in elkaar gezet. Ze sliep zolang op een tijdelijke bedbodem. We hebben maar wel een stuk van de poten afgezaagd, want het plafond is hier niet hoger dan in de Velserbroek, en Beliana wel.

Altijd weer lekker om in je eigen bed te liggen.

Eerder van de week hadden de meesten van ons allemaal kleine bultjes op de armen. Het bleek van de nieuwe doekjes te komen die je in de droger stopt om de was minder statisch te maken. Gauw alles weer in de was gedaan. We gebruiken de doekjes nu alleen nog voor het beddengoed van het bezoek deze zomer, kan je lachen.

Goed, morgen weer vroeg op, alleen de dames hebben een dagje vrij, er is een soort lokale lerarenbijscholingsdag.

Beliana

Dinsdag 1 april, was bij Darya op school 'crazy hair day'. 's Ochtends moest ze iets eerder op en Frederique werd er bij gehaald om wat kleur in het haar aan te brengen en er een hele bus hairspray op leeg te spuiten. Het resultaat mocht er wezen. Er was een juf bij haar op school die een paar dagen ziek was geweest en die was verteld dat het en crazy hair day en pyama day was. Die liep dus als enige de hele dag in pyama.

Crazy genoeg dacht ik zo

Frans gaat al de hele week met de C-Train naar zijn werk. Het parkeren in de stad wordt steeds duurder. Was het eerst nog $10.- per dag, inmiddels is dat gestegen tot $15.-. Tegenwoordig gaat de reis dus naar het McMahon Stadium, waar je gratis kunt parkeren. Vervolgens met de benenwagen naar Banff Trail Station en vandaar een aantal haltes met de C-train naar 8 St. SW. Het verbazingwekkend vlot en een kaartje kost slecht $2.10, dus dat scheelt nogal.

Beliana begint ook steeds meer de smaak van het paardrijden weer te krijgen. Dinsdagmiddag en woensdagmiddag heeft ze op het paard van de overburen gereden, tot ieders genoegen, zelfs het paard.

Beliana op Teacher

Beliana is ook druk aan het oefenen voor de school band. A.s. dinsdag heeft ze een concours bij een school in Airdrie, dus moest er eens extra geoefend worden. Woensdagochtend moest ze om 6:50 al op school zijn. Als beloning voor dit vroege uur kregen ze een donut, en dat hadden ze wel verdiend, net als een extra knuffel van haar moeder.

Het wordt al weer een hele bos haar.

Zaterdag moest Baudina een boekje ophalen voor haar cursus Air brakes. Als ze die cursus gedaan heeft kan ze ook in van die luxe bussen rijden, en die hebben air brakes. Kennenlijk is dat heel anders rijden. Nou het rijden zal wel hetzelfde zijn, maar het remmen is denk ik anders. Afijn, we weten het over enkele weken. Op de heenweg werd Frans op zijn werk gedropt voor een paar uurtjes overwerk, en na het ophalen van het boekje werd het Nederlandse winkeltje nog even aangedaan. We zijn dus weer ruim voorzien van hagelslag ontbijtkoek, rookworst, etc etc. Ook Darya werd onderweg nog even in het nieuw gestoken en op de terugweg werd Frans weer opgehaald.

Nu de wanden in de woonkamer, in de hal, de trap naar beneden en de basementhal langzaam maar zeker klaar zijn, werd het tijd om de logeerkamer aan te pakken. Hier hadden de wandjes nog fijne lijmresten van de schrootjes die er eens op zaten, en nog een ander soort spul groen en geel, niet uitnodigend allemaal. Het spul bleek er met een verffohn en een oude beitel redelijk vlot af te gaan en inmiddels heeft de eerste wand al een eerste stuclaag ontvangen. We hebben nog even de tijd, want het eerste bezoek komt dit jaar pas begin juli.

Toulouse kan heerlijk slapen, zoals alleen katten dat maar kunnen (foto Frederique).