Het was een drukke week, dus we beginnen maar gauw. Zoals aangekondigd hadden de meiden afgelopen maandag een dagje vrij en dat werd dus shoppen in Calgary. Dit keer was de keuze op het Chinook Centre gevallen en daar werden de nieuwe zomeroutfitten aangeschaft. Een foute combinatie, 4 meiden en een credit card. Beliana dacht dat als mijn kleine zusje het kan, dan kan ik het ook en heeft ook gaatjes in haar oren laten prikken/schieten.
Dinsdag hadden we een afspraak met de directeur van het Mitford, de school waar Beliana naar toe gaat en volgend jaar ook Darya. Sinds de verhuizing wonen we buiten het 'attendance' gebied van de school. Om een goede verdeling over de scholen te krijgen en de schoolbusdienstregeling niet al te ingewikkeld te maken, is Cochrane verdeeld in een gebied ten noorden en een gebied ten zuiden van de spoorlijn. Wij woonden ten zuiden van de spoorlijn en inmiddels ten noorden en dus zouden de dames eigenlijk naar een andere school moeten. Als je daar omheen wil, moet je daar elk jaar weer een verzoek voor indienen ('s lands wijs 'slands eer). Gelukkig houden zij ook van continuiteit voor de leerlingen en van broertjes en zusjes op dezelfde school, maar we werden toch wat ongerust toen we op school moesten verschijnen. Gelukkig bleek het alleen om het gedrag van de nieuwe directeur te gaan die een praatje wilde maken. Darya gaat dus volgend jaar gewoon met haar klasgenootjes mee naar Mitford, en Beliana mag blijven.
Woensdagochtend maakten we Beliana wakker en vonden een los oorbelletje in haar bed. Gelukkig waren we dit keer heel vroeg op en was Baudina nog thuis om het er weer in te doen, want Frans is hier niet zo handig in. Het bleek een beetje ontstoken en toen Baudina dat tegen Beliana zei, werdt het haar zwart voor de ogen en viel ze flauw. Gelukkig zagen we het aankomen en hadden we haar goed vast en konden we haar rustig op de vloer leggen. Ze was meteen weer helemaal bij, maar hebben we haar voor de zekerheid toch maar een dagje thuis gehouden, even kijken of het goed blijft gaan. Toen ze 's avonds toch wat hoofdpijn kreeg, zijn we met haar toch maar even langs de dokter gereden en nog een dagje thuis gehouden. Inmiddels is ze weer helemaal bijgeslapen en heeft ze weer die rode kleur op de wangen.
Vrijdag had Frederique haar 2e mid term rapport mee en dat zag er allemaal heel netjes uit Volgende week kunnen we weer met de leraren praten, in de carre in de gymzaal, maar dit keer zijn we snel klaar. s' Avonds was er een stuk minder bericht voor haar. Darya had ontdekt dat Mika, de hamster van Freej, wel heel erg stil lag en die bleek dan ook dood te zijn. Tot overmaat van ramp bleek de volgende dag dat ook Lizzy, Beliana's hagedisje, het moede hoofd had neer gelegd.
Vrijdag begon het langzaam te sneeuwen, nou langzaam, het pakte flink door, en ook s' nacht sneeuwde het flink. Ook voor zaterdag, zondag en maandag was sneeuw voorpelt en inmiddels is de temperatuur gedaald to -7 overdag en -18 s' nachts. Iedereen was zo langzamerhand wel toe aan het voorjaar van vorig weekeinde, maar nee hoor. Gelukkig viel het zaterdag nog wel mee en konden we er een ritje naar Canmore aan wagen om bij het hotel waar Johan werkt, een logeerbed op te halen. Ze hadden daar net nieuwe bedden en de oude gingen er voor $5,- uit. Het is een hele mooie boxspring en al het bezoek van de zomer zal er vast heerlijk op liggen. De jeukdoekjes zijn, wegens de vele reacties op de blog van vorige week, maar in de vuilnisbak beland. Het is dus volkomen veilig om te komen. De rit naar Canmore door het besneeuwde landschap met de bergen op de achtergond was wel weer schitterend en ook de meiden en de hondjes genieten nog steeds van de sneeuw.
Zondag gingen we op jacht voor een Wii. Als je niet weet wat dat is, kijk dan even op http://www.nintendo.nl/NOE/nl_NL/wii_54.html, wellicht helpt dat. Beliana had inmiddels genoeg gespaard, dus wilde gaan gamen. Bleek dat ding nogal populair, geen enkele winkel had hem meer, wist niet of 'ie kwam en als 'ie kwam was het meestal binnen een half uur uitverkocht. We gaan de detailhandel in Calgary maar eens stalken, eens kijken of het lukt.
Toen we op pad waren kreeg Frederique bezoek van een havik en kon deze mooie foto schieten. 

Aan de tekening te zien denken we (met het boek erbij natuurlijk) dat het een ruigpoot havik is, best wel zeldzaam hier.