Een heel goed 2007 voor jullie allemaal

Het is hier nu 7:45 pm en dus alweer bijna 4 uur lang 2007 in Nederland, terwijl wij nog in het oude vertrouwde 2006 vertoeven. Wie weet wat 2007 zal brengen? Zal het voor ons net zo turbulent zijn als 2006? Het belangrijkste is in elk geval het behoud van een goede gezondheid. Nou we het daar toch over hebben, Baudina is weer door haar rug gegaan en nu wat serieuzer. Dit keer eerst maar eens naar de dokter. Zij is vandaag ook thuis gebleven terwijl de rest 's morgens vroeg al vertrokken is naar Sunshine Village, het skigebied bij Banff (http://www.skibanff.com/) een uur en een kwartiertje rijden hier vandaan. Wel raar om na 14 keer Salzburger Sportwelt Amade in Wagrain bij Rosi in een ander skigebied te vertoeven. Sunshine is overigens prachtig en zeer uitgebereid. De sneeuw was perfect, de uitzichten adembenemend.


De dames waren allemaal een beetje roestig qua techniek, maar ja het was dan ook alweer 2 jaar geleden. Lessen dus de volgende keer! Vanaf de piste nog geprobeert om naar NL te bellen om de beste wensen over te brengen, maar helaas het netwerk was bezet. Ook hier weer enkele verschillen met het oude land. Rode pistes zijn hier zwart en zwarte pistes dubbel zwart, het is maar dat je het weet. De wachtrij naar de liften toont dezelfde beleefheid als in het verkeer. In plaats van 1 lange rij waar iedereen staat te dringen, kom je hier met 4 rijen bij elkaar en iedereen gaat om de beurt, net als bij een 4-way stop kruising. Er is natuurlijk soms wel een man met een grote stok voor nodig om het allemaal te regelen, want ook canadezen zijn net mensen.

Van de week was het natuurlijk kerstmis en druppelde langzaam de kerstkaarten bij ons binnen. Canada Post is niet een van de snelste bezorgers hebben we al gemerkt, maar allemaal reuze bedankt voor alle goede wensen. Kerstmis was natuurlijk ook anders voor ons dit jaar. 's Ochtends hebben we een soort kruising tussen Sinterklaas en Kerst gevierd, met pakjes surprises en gedichtjes.






Verder hebben we ntuurlijk flink geklust in het nieuwe huis en 's avonds kaasfondue gegeten want de McDonalds was gesloten :-). Volgend jaar hebben we wel weer tijd voor het protocol. De feestdagen lopen toch allemaal wat anders want vanwege het skieen hadden we ook geen tijd om oliebollen te bakken. Er was ook nergens vuurwerk te koop (naar ik begreep is dat verboden hier ?!) dus ik ben benieuwd wat voor een oudejaarsavond het wordt. De dames zullen wel omrollen van alle inspanningen van vandaag. De fles met bubbels staat in elk geval klaar.

Inmiddels is het ook hier 1 januari en inderdaad geen vuurwerk. De jaarwisseling gaat hier kennelijk geruisloos voorbij. Het voordeel is wel dat de straten verschoond blijven van al dat rode papier en karton, maar dat is hetzelfde als droog douchen; je bent snel klaar met afdrogen maar het helpt niet. Dit was wel de saaiste jaarwisseling in jaren.

Met het huis vordert het gestaag. We zijn verder met de vloer, de laatste lijmresten er nog af beitelen. Ik heb hier maar wat assistentie voor mijn Nooitgedacht beiteltjes aangeschaft, samen met een slijpsteentje. Nu gaat het allemaal wat sneller. Beliana krijgt een jungle kamer en na de voorbereidingen van de week (plamuren, leeghalen, plamuren, vloerbedekking eruit, plamuren en nog eens plamuren, schoonmaken, primer) konden vandaag de muren geschilderd worden. Amazone-groen onder en lucht-staal-blauw boven. De fantasiebeschilderingen volgen later. Nu de vloerbedekking erin, dan zijn we daar voorlopig klaar mee.

We hebben enkele wandjes in de kamer gesloopt tot op de structuur na, maar zijn er nog niet helemaal uit of het dragende wandjes zijn. Ik ga morgen op mijn werk maar wat deskundigheid raadplegen voordat de zaag erin gaat. Wat verder nog rest zijn de tegels in de hal verwijderen, wat optioneel schilderwerk in de kamer (kan later ook nog) en het aanbrengen van de nieuwe ondervloerplaten. Dat laatste wordt nog flink schroeven (17 platen x 39 schroeven = 663 stuks). Woensdag wordt het parket gebracht om een weekje te acclimatiseren voordat het er tegenaan gaat. Dat wordt dus wel wat avondjes en weekendjes doorklussen.

Het restant van de wand tussen de keuken en de eetkamer (is het dragend?)


De voormalige gardarobekast, niet meer nodig na de aanbouw dus weg ermee

Baudina mocht afgelopen vrijdag afrijden en ...... gezakt, want ze reed wel 5 km/u te hard. Aanstaande vrijdag mag ze weer en dan gewoon de handrem erop laten zitten, dan lukt het vast wel.
Darya mocht de hele week de hondjes van de buren verzorgen, want die waren naar de US. 's Nachts bivakeren ze in de garage en overdag in de tuin. Darya hoefde ze dus alleen door het huis te loodsen en voor eten en water te zorgen. Verder zorgde ze voor de kat en de vissen. Apetrots was ze op deze verantwoordelijke taken, die ze dan ook zeer plichtsgetrouw uitvoerde.

Ei uit een pakje

Afgelopen maandag zijn we bij de lawyer geweest. In plaats van een notaris wordt hier alles tussen de advocaat van de koper en de verkoper geregeld. 's Middags eerst nog even een bank draft van de eigen bijdrage gehaald op naam van een trust fund van de lawyer. Zij zorgt dan, als alles in orde is, dat het geld naar de ander lawyer zijn trust fonds gaat, die dan o.a. de hypotheek van de verkopende partij aflost. Dit is belangrijk, want de hypotheek zit niet zozeer aan de persoon, maar meer aan het onroerend goed vast. Naast de zaken voor de verkoop loopt tevens de hypotheekovereenkomst via de laywer. Na ongeveer 4000 handtekeningen en 5 cm papier doorgewerkt te hebben, mochten we weer naar huis, een ervaring rijker en een paar ton armer.

Dinsdag hadden we de laatste inspectie van het huis om te kijken of alles nog compleet en in goede staat was. Gelukkig zag het er allemaal nog net zo uit als de laatste keer, dus konden alle lichten op groen. Woensadagochtend om 11:00 kregen we een telefoontje van de makelaar dat we de sleutel konden ophalen. Baudina heeft gelijk twee truckladingen dozen uit de basement naar het nieuwe huis gebracht, dat ruimt lekker op, en is begonnen met het parket eruit te slopen.
Vrijdagavond moesten we even wieberen uit onze gehuurde thuis, omdat de woning aan potentieele nieuwe huurders geshowd werd. Na een een fikse opruim- en schoonmaakbeurt in het oude huis en een pitstop bij de A&W, hebben we met zijn alle flink geklust in het nieuwe huis, de kleine meiden behang afsteken en wij verder met het parket.

Het is inmiddels 2 dagen later en de parketvloer is er in zijn geheel uit, net als nagenoeg alle plavuizen uit de keuken. De parketvloer lag gelijmd op een laag zachtboard die op zijn beurt weer geschroefd en (helaas ook) gelijmd om de houten vloerplaten lag. Na een paar vierkante meter hadden we juiste techniek ontwikkeld: breekijzer onder het zachtboard, rammen en breken. Nu dus alleen nog wat lijmresten wegsteken. De plavuizen in de keuken lagen op een extra laag multiplex, die een stuk steviger is dan zachtboard. Gelukkig is deze niet verlijmd met de ondergrond, maar alleen geschroefd. Hiervoor is een geheel nieuwe techniek ontwikkeld: Met oude beitel en moker de tegels eraf hakken, schroeven losdraaien en platen verwijderen. Het gaat dus allemaal voorspoedig en zijn nog geen echte onaangename verrassingen tegengekomen (afkloppen!!). Ook het behang gaat voorspoeding en Baudina heeft inmiddels ook de schrootjes (bah) naast de open haard aan een kant verwijderd. Gelukkig komt er een keurige muur achter vandaan met slechts een paar gaatjes (en natuurlijk bloemetjesbehang).

Zaterdag hebben we het parket besteld. Gelukkig is het op voorraad in Calgary en kan het gelijk na het kerstrecess op 3 januari bezorgd worden. Na een weekje acclimatiseren kan het erop gespijkerd worden. Het is zgn. pre-finished, dus het hoeft niet meer gelakt te worden. Dat hebben ze op de fabriek al gedaan (10 lagen volgens de vriendelijke mevrouw van Riverview Interior te Cochrane, die speciaal voor ons op zaterdag ook nog even de winkel open deed en 10% goedkoper was dan de RONA (niet de Richtlijnen Ontwerp Niet Autosnelwegen, maar een dhz winkel).

Inmiddels gaat het gewone leven ook door. Afgelopen week de laatste kerstinkopen gedaan, want we hebben lootjes getrokken en iedereen maakt dus een kadootjes met surprise en gedicht en beleven de kinderen het spel van raden wie wie heeft. Morgenochtend dus een beetje kruising tussen een hollandse sinterklaas en een canadeese kerst.
Gisteravond hebben we nog booschappen gedaan. Het leek wel alsof de winkel selectief leeggeroofd was. Amper buitenlandse kaas, geen tomaten en het hele vak eieren was leeg, op een zielig pakje gebroken eieren na. Het enige wat er nog stond was ei uit een pakje. Wij hadden het nog nooit gezien, maar nu wel gegeten. Het is echt ei, maar het lijkt ons niet lekker leggen voor een kip.

De meiden hebben de laatste week lekker ontspannen op school doorgebracht. Frederique had een ski(snowboard)dag naar Nakiska, waar in 1988 de olympische spelen gehouden zijn en na Pirmin Zurbriggen, Alberto Tomba, Vreni Schneider en Anita Wachter, nu ook Frederique gezegenvierd heeft. De klasgenootjes waren verbaasd dat ze uberhaupt kon snowboarden.
Darya en Beliana zijn beide met school naar Charlottes Web geweest, de film naar het gelijknamige boek. http://www.charlotteswebmovie.com/site/index.php

Hieronder volgen dan de eerste klusfoto's. Ik ben bang dat er nog vele zullen volgen, want er is genoeg te doen. De scherpe zijn van vrijdagavond, de wazige van zondagmiddag.

De laatste weken voor . . . van alles eigenlijk

Onze Art Nouveau kerstboom (Ik heb je laatst in het bos zien staan ...)

Deze week waren Frederique en Beliana aan de beurt om hun rapport thuis te brengen. Ook zij kwamen met prima rapporten thuis met lovende woorden van hun klasseleraar (home teacher). Net als Darya doen ze het dus lovenswaardig goed, echt geweldig.

Frans had van zijn werk een kerstdiner in Downtown Calgary, allemaal heel goed geregeld. Na drie maanden op het project was dit het derde feest. Kijk, zo hopen we het vol te houden het gehele volgende jaar. Dezelfde avond had Frederique haar eerste oppasavond. Kinderen van de buren, die een stukje verderop in de wijk wonen, gingen een avondje weg en hadden haar gevraagd om op te passen. De achtergebleven dames waren naar de Mac gegaan voor een eenvoudige doch voedzame maaltijd, ging opeens mijn telefoon. Frederique aan de lijn om te melden dat de popcorn in de brand stond. Gelukkig is er verder niets gebeurt. Later bleek dat de mensen te kleine zakjes popcorn achtergelaten hadden voor de popcornknop op de magnetron. Afijn, de eerste zelfverdiende $30.- voor de Ipod is binnen, nog 10 avonden te gaan.

Maandag was Baudina door haar rug gegaan en liep Cindy ook te strompelen. Gelukkig lopen ze beiden weer als jonge honden. Deze week ook nog wat dingen geregeld voor de overdracht van het huis. Maandag nog naar de advocaat, dinsdag nog een walk-through om te kijken of het huis nog in goede staat is en dan kunnen we woensdag aan de bak. Zaterdag bij de locale parket winkel de nieuwe vloer uitgezocht. Het wordt maple, echt canadees dus. Het is een wat lichtere houtsoort, die in de loop der tijd iets mooi donkerder kleurt en iets harder is dan eiken. Vandaag ook alvast even de RONA bezocht, een soort Gamma, maar uiteraard, zoals als alles hier, vele male groter, om alvast wat spulletjes aan te schaffen. Als we klaar zijn met het huis kennen ze me bij de voornaam denk ik. Ik heb een scanner gekocht waarmee je leidingen en balken achter de gipsplaten kunt opsporen, handig, want een ezel stoot zich in het algemeen ... (he vader).

Heerlijk die bananenpannenkoekjes bij het zondagontbijt

Vandaag waren we bij de buren uitgenodigd voor het kertsfeest. 's Middag mocht Darya al komen want Santa zou langs komen voor de kleinkinderen. We hadden van te voren wat kadootjes richting de boom gesmokkeld om te voorkomen dat ze met lege handen zou zitten. Toen ze terugkwam wist ze te melden dat het gewoon de vader van een van de jongens daar was, maar ze had niets tegen de kinderen gezegd. 's Avonds zijn we allemaal langs geweest voor hapjes en . . . . .
. . . . een kerstverhaal.

Kerstboom rausen

Vrijdag kregen een mailtje van Linda en Joost, dat Joost zijn vader overleden was. Het is toch allemaal heel snel gegaan. Wij zijn daar met hun zeer verdietig om omdat we weten hoeveel Otto voor hun betekende en wensen hun ook langs deze weg heel veel sterkte met het verlies van een grote vriend/vader.

Baudina is inmiddels ook bezig met haar Alberta Drivers License. Het zal tijd worden want officieel mag je maar 90 dagen met een buitenlands rijbewijs doorrijden en die zijn we inmiddels ruim gepasseerd. Na een proefexamen op vrijdag, is ze zaterdag geslaagd voor het theorie examen en mag ze maandag haar class 7 rijbewijs ophalen (dit is een soort oefenrijbewijs). Je mag dan eigenlijk alleen rijden met iemand naast zich die een class 5 rijbewijs heeft (class 5 is vergelijkbaar met een BE rijbewijs), maar dat is natuurlijk onzin als je kunt rijden. Op basis van het nederlandse rijbewijs krijg je dan toestemming om vrij snel je rijexamen af te leggen (2 weken ipv 2 jaar). Zo'n theorie examen is nog knap lastig want je krijgt allemaal vragen over het puntensysteem dat ze hier hanteren en dat zijn 4 pagina's kleine regeltjes die o.i. niets met verkeersregels te maken hebben. Afijn ze kan het nu weer vergeten, alleen nog rijden.

Béliana had vrijdagavond een feestje bij een meisje van haar klas. Met zijn allen eten bij de Boston Pizza en vervolgens dvd-tjes kijken en heeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeel laat naar bed. Ze zag er de volgende dag niet uit, maar na een nachtje echt slapen is dat alweer bijgetrokken. Fréderique had zaterdag een verjaardagsfeestje van een klasgenootje, het recept was het zelfde, alleen van het blijven slapen is het niet gekomen, ze bleek de enige te zijn die bleef en dat zag ze toch niet zo zitten.

Zaterdag moest Baudina 's ochtends werken en ben ik met F en D kerstinkopen gaan doen. Omdat de bergen zo vlak bij zijn hebben we skiuitrustingen aangeschaft, nou ja voor Fré snowboard dan. 's Middags, nadat we Beliana opgehaald hadden van haar feestje zijn we ook voor haar wezen kijken, en geslaagd. Voldoende kadootjes dus voor onder de boom, alleen nog geen boom, die hebben we vandaag opgehaald. Het was een stukje rijden, maar ten noorden van Cremona en dan naar het westen kon je je eigen kerstboom rausen. Je moest voor $5,- een kapverkunning kopen. Gewapend met een zaag hebben we de 500m gelopen en dan kwam je op een plekje waar je je eigen kerstboom kon uitkiezen en omzagen. Helaas waren het alleen echte dennebomen (pine) en moest je de sparretjes (spruce) laten staan. We waren niet de eerste, dan kon je duidelijk zien, maar er stonden er nog genoeg. We hebben een mooi boompje uitgezocht en hebben nu een hele verse boom in huis staan. Nu nog wat extra lichtjes kopen en dan kunnen de ballen er in.

Aan het gebaar van Beliana te zien wordt dit hem niet

Deze dan?

Yes !!!

Ook de buitenverlichting hangt inmiddels aan de dakgoot en rondom de voordeur. Voor ons doen al zeer uitbundig, maar dan moet je maar eens kijken wat sommigen in de tuin hebben staan. Je moet haast met een zonnebril op 's avonds de hond uitlaten.

Van de week hebben we een sneeuwhaas door de straat zien huppelen, prachtig wit en zeer mobiel. Cindy vond het ook razend interessant. Als hij stil zit lijkt het echt net een hoopje sneeuw. Omdat we natuurlijk niet de hele dag met een fototoestel op zak lopen hebben we maar fotootjes van het internet afgeplukt.


(ben benieuwd of we na de kerst ook nog hazen in de straat zien)

Voorjaar?

Het koude weer hield nog net even langer aan dan voorspeld, maar woensdag ging de temperatuur in 1 dag zo'n 25oC omhoog. Was het dinsdagochtend nog -27oC, woensdagochtend was al -2oC en het leek wel voorjaar, heerlijk zo'n adempauze in de kou. Gisteren was het zo'n heerlijke dag, fris maar met een strak blauwe hemel en zonnetje. Vandaag dooide het een beetje. Tot zo ver het weerbericht. Belangrijker, wat hebben we gedaan van de week.

Frans had woensdagmiddag een bowlinguitje met zijn werk. Zoals alles is ook bowlen net een beetje anders. Naast het gewone bowlen met 10 kegels hebben ze hier voornamelijk 5-pin bowling met je raad het al, 5 kegels opgesteld in een V-vorm. De middelste kegel is 5 punten waard, de 2 er achter 3 punten en de achterste 2 ieder 2 punten. De bal is ongeveer 1/3 zo groot en mist de ruimte voor gaten om je vingers in te steken, dus die zitten er niet in. Je mag per beurt 3x gooien. Grappig hoor en altijd leuk om tijdens werktijd een andere activiteit te doen.

Gisteren hadden we het kerstdiner van de stal, heel toepasselijk dus. Het was een potluck feest, dus iedereen nam wat eten mee. Wij hadden bitterballen (Frans), gevulde eieren (Freej en Beej) en appeltaarten (Baudina) mee. Het feest werd gehouden bij een van Baudina haar collega's die in een half kasteel in Calgary woonde. Een kast van een huis op een heuvel en een schitterend uitzicht over de stad en downtown. Het was een huis waar alles in en op zat, van een knoert van een LCD-scherm boven de open haard, prachtige meubels (als je daar Ikea roept blijft alles gewoon staan), een schitterende keuken met nog net geen TV in de koelkast maar met een kookeiland afmeting Texel, geheel bedekt met graniet. Als ik de kinderen mag geloven hadden ze beneden een bioscoop met projector en een mega bass installatie, en die laatste hoorde we af en toe wel als de dames met de vingers aan de knoppen zaten. De bitterballen, eieren en appeltaart vlogen van de schalen (uiteraard). Verder was het voornamelijk heel gezellig. De man had een stalen kozijnen- en deurenfabriek en produceerde voornamelijk voor ziekenhuizen en kantoren en met de bouwkoorts in het land kon hij eigenlijk vragen wat hij wilde, en dat deed hij ook. Hij was zelf niet zo'n whiskey drinker, maar had een onooglijk flesje staan dat "wel $300,- kostte" hoorde ik hem tegen iemand zeggen. Ik heb daar na het eten maar een paar glaasjes van genuttigd en inderdaad, alsof er een engeltje over je tong fietst. B en F moesten weer een paar stukje citroen nuttigen.
Gekke bekken trekken

Vandaag was de aankomst van Santa in Cochrane. Darya moest om 5 uur aanwezig zijn en ging met de school op straat liedjes zingen. Het centrum van Cochrane was afgezet en overal stonden vuurkorven en trakteerde de plaatselijke middenstand de bevolking op warme chocola en hotdogs, tot het je neus uitkwam. Alle kerstverlichting brandde en overal stonden koortjes te zingen, en Darya zong natuurlijk uit volle borst mee. Het was een hele aparte ervaring.

(met excuses voor de telefoonkwaliteit van de foto's)