Gezinsuitbreiding(2), balen . . .

. . . vijfentwintig om precies te zijn gingen achterin de bak. Tien stro en 15 hooi, de zak met geplet haver ging op de achterbak. In NL waren dat er altijd maar max. 3 baaltjes hooi in een dekbedovertrek achterin de auto, wel even anders dus. Baudina is druk bezig geweest met het bijwerken van het hek om het helemaal paardveilig te maken. Knap lastig als het gaas in de grond vast gevroren zit. Allemaal voorbeidingen omdat we bericht kregen dat Oreo, de pony voor Darya (zie post vrijdag 17 november 2006) deze zondag zou komen, dus we moesten wel voorbereid zijn.

De hoed was alleen even voor de foto

Van de week een nieuwe vaatwasser gekocht. We hadden bij de koop van het huis van de makelaar een certificaat van The Brick (www.thebrick.ca) gekregen waarmee je korting krijgt op witgoed. We hadden daarmee al de wasmachine en droger gekocht, maar konden dat nog een keer gebruiken, voor een vaatwasser dus. De installatie koste even wat moeite, want deze machine was iets groter dan de vorige, dus moest er gezaagd en gebeiteld worden aan de keukenkastjes. De afvoer was op zijn Ricci's (de vorige bewoner) in elkaar geflutseld (na het zwanenhalsje een stukje koperen pijp, dan iets wat veel weg had van een tuinslang en vervolgens een flexibele ribbelslang). Alle kwetsbare verbindingen zagen vlak naast en boven de hoofdschakelkast van de electriciteit. Dat moest gelijk maar even verbeterd worden, wel zo veilig. Vrijdagavond draaide de machine op volle toeren. Eindelijk een vaatwasser waarbij je ook nog een gesprek kunt voeren als hij draait. De vorige maakte net zoveel geluid als de KLM vliegtuigen die in de Velserbroek overvlogen. In het vorige huis leek het alsof er een ijzerhandel in verstopt zat en was het onmogelijk om het ding 's nachts aan te hebben.
Terwijl wij nog van deze verse aankoop zaten te genieten riep Frederique vanuit de woonkamer. Buiten was het hele dal hel verlicht. De gasfabriek even verderop fakkelde even een paar kuub gas af. De vlammen waren wel dertig meter hoog. De man waarvan we zaterdag het hooi gekocht hebben woonde 20 km noordelijker en had de vlammen ook gezien.

Henk Wijngaard zou er jaloers op zijn

Afgelopen maandag zijn we wezen skieen. Vanwege het weer zijn we niet naar Sunshine geweest (zie post 31 december 2006), omdat daar bewolking en sneeuw voorspeld was. Dit keer zijn we naar Nakiska geweest, iets dichterbij en net af en toe nog in de zon http://www.skinakiska.com/ Sommige stukjes waren wel een beetje stijl voor Darya, maar na de eerste aarzelingen ging ze er toch met van de akelig kleine bochtjes keurig vanaf.

De meiden hadden deze week vrij van school. Veel heeft Frederique er niet van kunnen genieten want dit keer was het haar beurt om ziek te zijn. De rest van de tijd moest er nog wat achterstallig huiswerk gedaan worden . . . . balen.

Zondag was het dan zover, Oreo zou komen. We hadden het als een verrassing voor Darya gehouden, de andere meiden zaten ook in het complot. Ze was er helemaal beduusd van, al die weken van geduld werden eindelijk beloond. Morgenochtend gaat ze hem voor schooltijd hooi geven en na schooltijd natuurlijk borstelen, hoef uitkrabben en binnenkort natuurlijk ook longeren en rijden, maar dat later. Intussen voelt Oreo zich natuurlijk niet op haar gemak, zomaar uit haar vetrouwde omgeving gehaald en elders neer gepoot. Ze loopt onrustig heen en weer en telkens als iemand naarbuiten loopt wordt die begroet met onrustig gehinnik. Ze loopt overigens prachtig. Nu Gracia er nog bij.





Ze is zwart met witte sokken, een klein wit stipje op haar hoofd en aan de linkerkant een vage kwast wit, alsof ze tegen een pas geverfde muur heeft gestaan. Oreo's zijn een soort koekjes http://en.wikipedia.org/wiki/Oreo en je kunt wel zien waarom ze zo genoemd is.

Driften

Van de week dacht ik dat het dit keer moeilijk zou worden om beetje een verhaaltje te schrijven voor de blog, maar gelukkig sloeg het weer om en als het omslaat dan is het ook met geweld. Dinsdagochtend was het -27C en woensdagochtend zelfde tijd -2C. Een mooi voorbeeld van een Chinook http://nl.wikipedia.org/wiki/Chinook_%28wind%29 spreek uit Sjienoek. De dag ervoor had de buurman de sneeuw van ons pad weggeschoven, wel lekker want inmiddels lag er een cm of 20-25 en wordt het toch lastig auto rijden. Door de sterke wind die nou eenmaal bij zo'n Chinook hoort, was op woensdag de sneeuw gaan driften en was op sommige stukken het pad haast ombegaanbaar. Ik kwam vast te zitten, maar kon er nog uitkomen, Baudina met de kinderen moest zich uitgraven. Ook armoede hoor als je op je eigen oprijlaan vast komt te zitten :-) Om het huis heen lag de sneeuw op enkele plaatsen wel 80cm hoog terwijl op andere stukken het gras helemaal zichtbaar was. Volgens de radio berichten was dit een uitzonderlijk sneeuwval en valt dat dus reuze mee, of tegen, het is maar net hoe je het bekijkt. Hier geen meters dikke sneeuwpakketten zoals in Ontario of de VS.

Gisteravond zijn we naar Cremona 51°32'42.09"N, 114°29'16.63"W geweest, 40 km ten noorden van Cochrane. We waren uitgenodigd voor de bruiloft van de dochter van de inmiddels ex-buren in de West-Copithorne Place. Net toen we weg wilden gaan riep Darya ons en zagen we dat er onder de vaatwasmachine allemaal water vandaan kwam, grote paniek dus, want daar is zo'n parketvloer niet op gebouwd. Baudina had de dag ervoor al opgedroogde watervlekken op de droger, die daar recht onder staat, gezien, maar alles was droog en we begrepen niet waar het vandaan had kunnen komen. Nou inmiddels wel, het stroomde recht de vloer door op de schone was. We hebben gauw de waterleiding afgesloten en de electriciteit uitgeschakeld en het kreng (de vaatwasser dus) van zijn plaats gehaald en de hal in gedragen en zo goed en kwaad als het ging de vloer gedroogd en met de fohn nagedroogd. De schade bleek de volgende dag reuze mee te vallen, voornamelijk de planken onder de vaatwasser zijn een beetje hol getrokken, en daar zie je dus niets meer van als de nieuwe machine er staat.

De bruiloft was iets anders dan de bruiloften die we in NL gewend zijn. Er werd in de kerk getrouwd en er hoefde niet ook nog een keer voor de wet getrouwd te worden, heel praktisch dus. De dienst hebben we dus voornamelijk gemist, omdat we het parket aan het fohnen waren. Het feest was in het plaatselijke community centrum een paar straten verderop. Leuk om de andere oude buren ook weer te zien. Na eeen uurtje kwam het bruidspaar en de getuigen binnen geparadeerd onder de opwekkende tonen van een doedelzak, geknepen door het oudste neefje Zach. Zij werden aan een soort jury/forum tafel opgesteld, waarna het nietszeggende speechen begon, het eten en daarna de country band uit Cochrane, TC & Co. Ze speelden enkele nummers en toen het bruidspaar de dansvloer opkwam werd er een cd-tje opgezet. Het hoe en waarom ontging ons een beetje. Om een uurtje of elf zijn we weggegaan, omdat Darya omrolde van de slaap. Ze was de dag/nacht daarvoor een beetje ziek geweest en zat er een beetje door heen. Fantastisch overigens hoe zij het ene moment echt ziek en de volgende dag weer helemaal beter kan zijn en rustig eieren met spek als ontbijt kan wegtikken, maar dit terzijde. Op de terugweg lag er door de wind op sommige plaatsen weer sneeuw op de weg, heel verradelijk dus die driftende sneeuw zoals ook een collega automobilist ondervond en zijn auto daardoor in de berm moest parkeren.
Vandaag zijn we op zoek geweest naar een nieuwe vaatwasser en hebben we definitief de nieuwe garagedeur besteld. We zijn benieuwd wanneer die er eindelijk in hangt. Eerst natuurlijk nog wat geklust en dozen en koffers uitgepakt en toen we die tijdelijk in de Cantina, zeg maar de wijnkelder, wilden opslaan, bleek daar de waterleiding gesprongen te zijn. Gelukkig lag daar geen parket, maar gravel op de vloer dus was de schade beperkt, maar aangezien dit ook de waterleiding is voor de stal moet er weer een klusje geklaard worden voordat de beesten kunnen komen. Morgen is het Family Day en gaan we met de hele familie skieen. Beliana was vrijdagavond alweer geweest met het vriendinnetje van de vorige keer (Josie), dus het wordt tijd om weer eens met zijn allen te gaan.

Overigens nog van harte gefeliciteerd met het nieuwe kabinet.

Motsneeuw

Deze post komt gewoon weer rechtstreeks uit huis. Het mannetje heeft links boven op het dak een apparaatje geplaatst en een kabeltje naar binnen aangelegd. Handig hoor, we kunnen nu ook vanaf elke computer draadloos printen.

Frederique was afgelopen dinsdag natuurlijk jarig en om te voorkomen dat iedereen op Frans zijn tijdstip op moest staan hebben we het de avond daarvoor maar gevierd. In Nederland was het immmers al de 6e, handig toch. s' Ochtends belde Opa nog en 's middags Tante Joke en had ze 2 vriendinnen van school mee genomen om lekker in haar kamer te geiten en 's avonds shoarma te eten. Dat was voor hun een hele nieuwe ervaring en voor ons lang geleden.

Brooklyn (links), Jessica (rechts). Wordt het toch nog een beetje een echte verjaardag

Elke donderdag lunchtijd gaat Darya tegenwoordig naar de schaakclub van de school. Daar had ze zich zelf voor opgegeven, leuk he. Beliana maakte haar gelijk voor een nerd uit, maar als iemand nou geen nerd is, dan is het Darya wel. Reuze handig, dat ze leert schaken, want dan kan ze in mei tegen haar opa spelen als hij komt.

Het sneeuwt hier inmiddels al ruim een week heel zachtjes, een soort motregen maar dan wit. Heel gestaag elke dag 2 cm erbij, dus het begint inmiddels redelijk op te lopen. Alleen gisteren was de lucht mooi blauw, zie eerste foto hierboven.

We beginnen inmiddels al langzaam wat dozen uit te pakken en het voelt wederom aan als een soort sinterklaasavond. We komen soms dingen tegen die gelijk door naar de vuilnisbak gaan en soms dingen die je al jaren kwijt was. Inmiddels is Darya haar Nijntjesbed weer in elkaar gezet en is de eetkamer nagenoeg geheel begaanbaar. De hal is 3/4 uitgeruimd en langzaam begint het thuis te worden. Zaterdag hebben we de vast trip naar het recycle station gemaakt om al het inpakpapier, karton en plastic weg te brengen. Vervolgens door naar het Chinook Centre aan Macleod Trail in het zuiden van Calgary, 50°59'52.98"N, 114° 4'25.85"W, het loopt van 58 Ave tot Glenmore Trail. Nou daar kan je wel een dagje in kwijt, gigantisch, kijk maar eens op www.chinookcentre.com. Iedereen dus weer in de kleren en door naar Ikea 50°58'54.82"N, 114° 2'31.29"W, vlak naast de Deerfoot. Kennelijk is de foto van Google Earth heel oud, want er is alleen een zandvlakte op te zien. Hier hebben we alle uitgestelde aankopen gedaan en een zondag inbussleutelen gekocht. Voornamelijk voor Frederique haar kamer en deze is inmiddels aardig af.


Alleen nog wat leuke dingetjes aan de muur

Bunny begint zich langzaam thuis te voelen

Soms lig je lekker met het vrouwtje op de bank . . .

Soms speel je met een muisje ...

Soms komt je muis onder de koelkast

En soms wordt je voor de webcam gezet .

We zijn weer online

Het mannetje van wild rose wireless is vanmiddag geweest en we zijn weer helemaal online. Hebben we tussen de bedrijven van verjaardag van Frederique en uitpakken door weer helemaal de tijd om alle mailtjes te beantwoorden en de blog voortaan weer op zondagavond (US Mountaintime) te posten.

Gezinsuitbreiding(1)

Pjuh, de verhuizing zit erop, alle spullen zijn over en het gehele oude huis is schoongemaakt en opgeleverd. Het was kantje boord, maar gelukt, het zag er weer net zo uit als toen we er in juli introkken (beter zelfs). We hebben er lekker gewoond en reuze mee gebofd, omdat er destijds nogal een woningnood was is Calgary en omstreken.

Het nieuwe huis is dus nu een grote puinhoop, al kunnen we koken, draait de vaatwasser, de wasmachine en de droger. Alle kamers staan vol met dozen en koffers en de twee jongste dames slapen al een week met de matras op de grond, maar ach dat deed Beliana toch al die tijd al. Vrijdagavond is zij met een vriendinnetje van school (Josie) wezen skien bij Banff. Josie's vader werkt bij de brandweer van Calgary en 's winters ook als reddingswerker bij de skibaan. Beliana heeft geholpen met het trainen van de reddingshond die zij hebben en het was 'leuk en snel' aldus Beej. De volgende dagen hebben ze gewerkt aan hun project over Alexander Bell.
Indrukwekkend

Dinsdag was het onze 15-jarige trouwdag. De viering daarvan is even uitgesteld vanwege de drukke werkzaamheden. Wel kreeg ik bij thuiskomst allemaal kadootjes van de kinderen (kattevoer en kattegrit) en had Baudna een filmpje op de camera staan met beelden van Bunnie. Nou heb ik altijd al een Bunnie willen hebben, maar er is kenneijk iets misgegaan in de communicatie. Afijn, vrijdagavond hebben we haar opgehaald bij de Cochrane Humane Society (het asiel) en het is een echte spinnekop en kletsmajoor. We hebben een contract moeten tekenen dat we haar niet op mochten eten en meer van die zaken die of voor konijnen (bunnies) of Koreanen bedoeld zijn. De confrontatie met Cindy was even heftig, maar inmiddels gaat het al een stukje beter, al gromt ze nog als ze hem ziet.

Cindy vermaakt zich prima op de rondjes op het land die we hier met haar lopen bij gebrek aan een park. Zaterdagochtend hebben we de volgende foto's gemaakt.

Foto's van 'achter'. Op de linker foto de garage links en het huis rechts. Op de rechterfoto links de stal midden de zadelkamer (al is dat een groot woord voor een schuurtje) en rechts een paarden shelter.

Soms heb je behoefte aan een goed gesprek met jezelf

Uitzicht op het huis vanuit de uiterste zuidoost hoek. Het grijze gebouw is de grote stal, wat eens misschien een rijbak wordt.

De eerste tegenvaller is ook al binnen. Donderdag wilde de garagedeur niet meer dicht, hij bleef ergens op hangen. Aangezien het een ouderwets sluitingssysteem had zonder beveiliging zijn de rails waar de lagers in lopen krom, de bevestiging van de motor uit de deur getrokken en liep de deur scheef waardoor hij deels van de lagers afliep en bijna op de auto terecht kwam. De deur was al niet best meer. Hij was van oorsprong niet geisoleerd, er zat al een deuk in en zo als gezegd niet al te veilig. Maar ja, waar haal je zo snel een nieuwe deur vandaan. Natuurlijk bij de RONA en ze komen hem nog installeren ook. Van de week komt er een mannetje langs om te kijken wat er precies moet gebeuren. Er komen trouwens een boel mannetjes langs van de week. Maandag komt het sateliet-tv-mannetje en dinsdag het draadloos-internet-mannetje en dan zijn we opeens weer in de 21ste eeuw en kunnen we de emails van de afgelopen periode lezen en tussen de bedrijven door ook beantwoorden. (Deze post is thuis gemaakt en op mijn werk ge-upload)

Toegift : Sunset in the Rockies, gezien vanaf de voordeur.