Gezinsuitbreiding(2), balen . . .

. . . vijfentwintig om precies te zijn gingen achterin de bak. Tien stro en 15 hooi, de zak met geplet haver ging op de achterbak. In NL waren dat er altijd maar max. 3 baaltjes hooi in een dekbedovertrek achterin de auto, wel even anders dus. Baudina is druk bezig geweest met het bijwerken van het hek om het helemaal paardveilig te maken. Knap lastig als het gaas in de grond vast gevroren zit. Allemaal voorbeidingen omdat we bericht kregen dat Oreo, de pony voor Darya (zie post vrijdag 17 november 2006) deze zondag zou komen, dus we moesten wel voorbereid zijn.

De hoed was alleen even voor de foto

Van de week een nieuwe vaatwasser gekocht. We hadden bij de koop van het huis van de makelaar een certificaat van The Brick (www.thebrick.ca) gekregen waarmee je korting krijgt op witgoed. We hadden daarmee al de wasmachine en droger gekocht, maar konden dat nog een keer gebruiken, voor een vaatwasser dus. De installatie koste even wat moeite, want deze machine was iets groter dan de vorige, dus moest er gezaagd en gebeiteld worden aan de keukenkastjes. De afvoer was op zijn Ricci's (de vorige bewoner) in elkaar geflutseld (na het zwanenhalsje een stukje koperen pijp, dan iets wat veel weg had van een tuinslang en vervolgens een flexibele ribbelslang). Alle kwetsbare verbindingen zagen vlak naast en boven de hoofdschakelkast van de electriciteit. Dat moest gelijk maar even verbeterd worden, wel zo veilig. Vrijdagavond draaide de machine op volle toeren. Eindelijk een vaatwasser waarbij je ook nog een gesprek kunt voeren als hij draait. De vorige maakte net zoveel geluid als de KLM vliegtuigen die in de Velserbroek overvlogen. In het vorige huis leek het alsof er een ijzerhandel in verstopt zat en was het onmogelijk om het ding 's nachts aan te hebben.
Terwijl wij nog van deze verse aankoop zaten te genieten riep Frederique vanuit de woonkamer. Buiten was het hele dal hel verlicht. De gasfabriek even verderop fakkelde even een paar kuub gas af. De vlammen waren wel dertig meter hoog. De man waarvan we zaterdag het hooi gekocht hebben woonde 20 km noordelijker en had de vlammen ook gezien.

Henk Wijngaard zou er jaloers op zijn

Afgelopen maandag zijn we wezen skieen. Vanwege het weer zijn we niet naar Sunshine geweest (zie post 31 december 2006), omdat daar bewolking en sneeuw voorspeld was. Dit keer zijn we naar Nakiska geweest, iets dichterbij en net af en toe nog in de zon http://www.skinakiska.com/ Sommige stukjes waren wel een beetje stijl voor Darya, maar na de eerste aarzelingen ging ze er toch met van de akelig kleine bochtjes keurig vanaf.

De meiden hadden deze week vrij van school. Veel heeft Frederique er niet van kunnen genieten want dit keer was het haar beurt om ziek te zijn. De rest van de tijd moest er nog wat achterstallig huiswerk gedaan worden . . . . balen.

Zondag was het dan zover, Oreo zou komen. We hadden het als een verrassing voor Darya gehouden, de andere meiden zaten ook in het complot. Ze was er helemaal beduusd van, al die weken van geduld werden eindelijk beloond. Morgenochtend gaat ze hem voor schooltijd hooi geven en na schooltijd natuurlijk borstelen, hoef uitkrabben en binnenkort natuurlijk ook longeren en rijden, maar dat later. Intussen voelt Oreo zich natuurlijk niet op haar gemak, zomaar uit haar vetrouwde omgeving gehaald en elders neer gepoot. Ze loopt onrustig heen en weer en telkens als iemand naarbuiten loopt wordt die begroet met onrustig gehinnik. Ze loopt overigens prachtig. Nu Gracia er nog bij.





Ze is zwart met witte sokken, een klein wit stipje op haar hoofd en aan de linkerkant een vage kwast wit, alsof ze tegen een pas geverfde muur heeft gestaan. Oreo's zijn een soort koekjes http://en.wikipedia.org/wiki/Oreo en je kunt wel zien waarom ze zo genoemd is.