Uitzicht

We beginnen deze post maar met een prachtige foto die Frederique van het uitzicht hier gemaakt heeft. Van de week heeft het hier lekker gechinookt, waardoor de temperaturen nog aangenaam waren. Ook de bijpassende chinookboog was woensdagavond weer te zien. Freej kiekte deze net op het moment dat deze langzaam uiteen viel.

Geen photoshop, echt waar.

Over Fréderique gesproken, ze is met het schoolvoetbal-toernooi 4e geworden. Niet slecht, zeker niet omdat het de eerste keer in de schoolgeschiedenis was dat ze tot de laatste 4 doorgedrongen waren. Nu het schoolvoetbal voorbij is, is het gewone voetbal weer begonnen. Gelukkig is dat binnen, want het werd akelig koud zo 's avonds langs de lijn.

Beliana en Frans hadden zaterdag een dagje vroeg op. Reeds om 8:30 moest er in het verre zuid oosten van Calgary de eerste schoolvolleybal wedstrijd gespeeld worden. Het was de eerste wedstrijd van een dagje volleyballen. Er werd gestreden om het schoolkampioenschap van Rocky View, de gemeente die als een hoefijzer ten westen, noorden en oosten van Calgary ligt. De wedstrijden werden gespeeld in de Rally Point, een schitterend complex, speciaal gebouwd voor volleybal. Kijk maar eens op hun website http://www.rallypointe.com/. Om 11:30 moest er gebasketbald worden. Gelukkig was dit ook in Calgary SE, op slechts 10 minuten afstand (hier geeft men een afstand niet in km aan, maar in autorijminuten), zodat we snel heen en weer konden. Deze keer werden de dames finaal weggespeeld. Dit team was duidelijk een maatje te groot. Bij 44-3 werd de formele wedstrijd wegens het 40 punten verschil gestaakt en als oefenwedstrijd uitgespeeld. Dat kan gebeuren in deze plaatsingsvoorronde. Die zien we nooit meer terug.

Vervolgens weer gauw gauw terug naar de Rally Point voor de 2e wedstrijd. Een impressie:

Dit dansje was onderdeel van de zeer uitgebreide yel.

De start positie bij het serveren. Die lange slungel achteraan in Beliana.

Alweer een welgeplaatste return.

Spanning ook op de bank.

De voorronde werd gewonnen, maar plaatsing in de finale was niet gelijk zeker, omdat er 1 wedstrijd gewonnen werd, en 1 verloren. Pas om half zes 's middags was er duidelijkheid dat de laatste ronden toch gehaald was. Frans was inmiddels huiswaarts gegaan, omdat er 's avonds in Calgary met een aantal collega's gegeten zou worden. De keuze was gevallen op het italiaans restaurant Buon Giorno op 17th Ave SW. Al is het niet het formele centrum van Calgary, 17th Ave is wel het centrum van het uitgaansleven van de stad. Het hart wordt ook wel de rode mijl genoemd, omdat hier de supporters van de Flames verzamelen tijdens de play-offs.

Buon Giorno mag duidelijk wel eens meedoen aan het programma Restaurant Make-over. De kaart was ongeveer 15 jaar oud en weinig fantasievol. Allemaal traditionele italiaanse gerechten en weinig innovatie. Desondanks was het gezellig en een mooie gelegenheid voor Baudina om de collega's van Frans te ontmoeten.

Bij thuiskomst bleek Beliana uiteindelijk 3e geworden te zijn met haar team. Op dus naar de volgende wedstrijden. Tot aan de kerst is het elke vrijdag of zaterdag raak.

Ook raak was het uitzicht zondag. De wind was gedraaid van het westen naar het noorden, waardoor koude, maar kraakheldere lucht aangevoerd werd. Met een beetje telelens was het uitzicht weer een stuk fraaier dan de parkeerplaats van de Vomar in Velserbroek.

Verhuisd

Ondanks de korte week is er weer van alles te beleven geweest in Cochrane. Frederique heeft met haar soccer school team de play-offs (= top 4) gehaald. A.s. woensdag is de eerste wedstrijd, spannend!!
Darya is zaterdag naar een halloweenparty bij Nathalie geweest, want, ja hoor, het is binnenkort weer griezelen geblazen. Haar outfit houden nog even geheim, totdat het echt Halloween is, spannend!!
Beliana heeft afgelopen zaterdag weer haar eerste basketballwedstrijd gespeeld. Ook dit leek spannend!! te worden, maar uiteindelijk wonnen ze met 31-14. De nieuwe outfits hebben zeker geholpen.

Beliana met haar vrije worp. Nee, de scheidsrechter werd niet met een pistool bedreigd, zo horen ze nou eenmaal te staan bij een vrije worp.
Voor degene die zich afvraagt waar de bal gebleven is, net voor het scorebord.

Gauw weer terug.

De grabbelton.

Gracia heeft inmiddels haar 'verbandijzer' weer onder de hoef. Voor degene, die hier waren met Frans zijn verjaardag, dat was het speciale ijzer met het plaatje aan de onderkant, zodat ze geen druk op de binnenkant van de hoef heeft. Ze loopt hierdoor weer ietsje beter, maar we houden haar nog maar even apart van de kudde. Een wie-is-hier-nou-eigenlijk-de-baas competitie zou nu nog wel eens net te veel kunnen zijn en we nemen het risico maar niet.

Frans is van de week met zijn werk verhuisd. Na 2 jaar op dezelfde plek gezeten te hebben, werd dat ook wel weer eens tijd. Heerlijk alles weer inpakken, natuurlijk geen tijd om het allemaal uit te zoeken, dus de hele zooi maar meegenomen. Wellicht komt het uitzoeken bij het uitpakken. De laatste tijd was het aantal projecten zo toegenomen, dat de huidige behuizing een beetje krap werd. Dus verhuisde een deel naar de overkant van de straat. Gelukkig is er een +15 brug tussen de twee gebouwen, dus kun je zonder jas aan, jas uit ritueel even overwippen, wel zo handig.

Het hoge gebouw is AMEC Place, daar ten noorden van is 800 Place, de +15 brug verbind beide.

Eindelijk was het dinsdag zover om de aanvraag voor registratie als Professionel Engineer in te dienen bij Apegga (Association of Professional Engineers, Geologists, and Geophysicists of Alberta http://www.apegga.com/). Deze organisatie reguleert de voorgenoemde beroepen en iedereen die als zodanig werkzaam wilt zijn, moet aan hun minimale kwaliteitseisen voldoen, of anders onder toezicht van een P.Eng werken. Omdat je ook wat canadeese werkervaring moest hebben, was het er nog niet van gekomen, maar dinsdag toch de aanvraag ingeleverd, althans . . inmiddels bleken de formulieren gewijzigd te zijn en kon er opnieuw begonnen worden. Wellicht volgende week dus. In elk geval moet er een examen law & ethics afgelegd worden en dus moet er weer gestudeerd worden. Als alles met goed gevolgd wordt afgelegd, krijg je een ijzeren ring en je eigen P.Eng stempel om de documenten te bezegelen.

Zaterdag en zondag zijn Frederique en Baudina naar het SISEC-hockeyteam wezen kijken in Morley. Deze jongens zitten bij Frederique op school en met een aantal heeft ze ESL (English Second Language) les.

De grijze rechthoek is de hockeyrink (zo heet dat nou eenmaal).
Morley ligt in het Nakoda indianenreservaat, een stukje stroomopwaarts aan de Bow.

Oh ja, hadden we al gezegd dat het alweer gesneeuwd had, nou bij deze dan. Zaterdagochtend was alles bedekt met een laagje van 2 cm sneeuw. Darya had van de zomer van iemand een nieuwe slee gekregen en die kon gelijk uitgeprobeerd worden. Een paar uurtjes later was alles alweer weg. Toch was het een goede waarschuwing om de verwarming van de waterbak maar eens te installeren. De oude hadden we er in het voorjaar uitgesloopt, want die deed het niet meer. Nou maar hopen, dat we het allemaal ijsvrij kunnen houden, dat scheelt een hoop gezeul met slangen en water vanuit huis. Miscchien is het ook een goed idee om de winterbandjes er weer onder te zetten, hebben we volgend weekend ook weer wat te doen.

Even geduld aub . . . Eindelijk dan toch.

Met het risico dat we het weekritme van een aantal mensen in de war schoppen, want wat is nu een maandag zonder blog, toch maar even een dagje uitstel genomen. Het is Thanksgiving en dus hebben we maandag vrij en we zijn net terug van een gezellig avondje bij Heidi & Charles.
Morgen nog maar eens kijken.

Belofte maakt schuld, dus maar gauw achter de computer gekropen.

Beliana heeft het het school volleybal team gehaald, of gemaakt zoals ze zelf zei. Het is voornamelijk een grade 8 team dat tegen andere grade 8 teams. Er zouden maar 4 grade 7-ers gekozen worden en daar was ze dus bij. Uiteraard is ze daar heel blij mee, want ze had er hard voor geoefend en zelfs in lunchtijd voor getraind. Ze heeft nu geloof ik elke middag trainen en in de weekenden westrijden. Samen met het basketbal wordt dat een druk seizoen.

Darya is van de week een beetje in de lappemand geweest. Dinsdag kwam ze een beetje ziekjes naar huis, een stijve nek, beetje koorts en zaken die we liever niet op de blog zetten aangezien sommige deze 's ochtends vroeg lezen. Gelukkig is ze weer helemaal opgeknapt.

Zaterdag heeft Frederique dan eindelijk een mobiel gekocht. Mobiel bellen is hier nogal prijzig, vandaar dat de regering in mei extra frequentie heeft geveild om nieuwkomers een kans te geven, en door concurrentie de prijzen omlaag te krijgen. Helaas hebben die nog een jaartje nodig om online te komen, en daar kon ze niet op wachten. De keuze is gevallen op een LG shine in de zwarte uitvoering.


Dit is hem dus. Cool toch?

Op de terugweg hebben we een deur opgehaald. We gaan namelijk een 'pantry' maken in de gang, in het hoekje net buiten de keuken. Nou is het eigenlijk meer een voorraadkast, maar we noemen het gewoon een pantry, want dat klinkt wat sjieker. Het frame staat inmiddels, de deur hangt en het electrisch is aangelegd. De foto volgt als het klaar is.

Zaterdagavond zijn we dus bij Heidi en Charles geweest. Heidi is ook schoolbuschauffeur en het zijn ook vrienden van Johan en Sandra en dus waren we ze al regelmatig tegengekomen. Heidi reed net als Baudina op de Mitford en Bow Valley, maar helaas heeft ze nu de route van Sandra overgenomen, zodat ze ook haar eigen kinderen naar school kan brengen, wel zo praktisch. Ze wonen in een schitterend huis in Gleneagles, dezelfde wijk waar Johan an Sandra wonen. Het huis is giga groot, dus er was ruimte zat voor het gezelschap van 30 incl. kinderen.

Even een impressie . Charles voor de open haard. Uiteraard vertekend het beeld enigszins, maar het geeft wel enig idee.

Traditie getrouw had iedereen wat eetbaars mee genomen. Baudina moest natuurlijk broden bakken en zowel het rozijnenbrood als het uien-kaas-brood was zeer geslaagd.
Uiteraard waren Johan en Sandra er ook en mocht Baudina even moederen met Rosalyn.


Maandag gingen alle dames naar het Moviehouse, want Beverly Hills Chihuahua draaide http://disney.go.com/disneypictures/beverlyhillschihuahua/ (kon Frans rustig de deur afhangen). 's Avonds heerlijke spruitjes gegeten, al is dit niet de mening van de gezinsleden onder de 40. Traditioneel wordt met Thanksgiving kalkoen, spruitje en aardappelpuree gegeten dus dit was onze kans. De rest van het jaar moet je ze met een vergrootglas zoeken, en als je ze dan vindt zijn het alleen van die grote, bah.

Stilte voor de storm

Dat vorige week een beetje slapjes was, bleek stilte voor de storm te zijn, want deze week is er weer genoeg te melden. We beginnen maar even rustig met een foto van Darya, die bezig is geweest om Tjardo te trainen. Hij moet nu over van alles en nog wat heen springen, en ze vinden het allebei heerlijk.



Ook niet meer slapjes is kleine Shadow. Maandag is ze bij de dierenarts geweest en heeft de nodige pillen en spuiten gekregen, en dankzij de intensieve zorg van Baudina is ze bijna weer de oude. Woensdag begon ze opeens weer uit zich zelf te eten en inmiddels huppelt ze al weer vrolijk buiten.



Donderdag had Beliana Track&Field, atletiek dus, van school. Ze mocht meedoen met discuswerpen (6e) en etafette 4x100m (2e). De volgende dag stond er zelfs een stukje in de Metro van Calgary (ja, die gratis krantjes hebben ze hier ook). Jammer dat de foto van een klasgenootje was en niet van Beej.

Vrijdagavond is Frederique naar haar eerste (IJs)hockeywedstrijd geweest. Het team van de jongens uit Europa (zie 7 september) moest spelen en de jongens beginnen langzamerhand steeds interessanter te worden, want wat je van ver haalt .... (http://www.sisec.ca/sisecselects/news.php?lang=E)

Zaterdag had Frans een bbq met een paar collega's, diep in K-country (Kananaskis). Het was de hele week nog schitterend weer, met temperaturen boven de 25 oC, dus regende het die dag. Maar dat mocht de pret niet drukken. De rit ernaar toe was schitterend, met prachtige uitzichten over bergmeren met fel gele herfstbomen tussen het donker groene naaldhout. Helaas zijn autorijden en fotograferen twee activiteiten die niet samengaan, dus jullie zullen zelf een beeld moeten vormen. Gelukt, mooi he. Verder was het weer nogal somber, vandaar dat ik maar even een fotootje van het internet geleend heb (Wikipedia bedankt).

Het Upper Lake (links) en het Lower Lake (rechts). Wij zaten bij de parkeerplaats links onder in beeld.


Frederique moest helaas werken, dus moest ook Baudina thuis blijven, maar Beliana, Darya en Tjardo waren wel mee.

Net als Paul en Clarence,

en Domenic, die helemaal in zijn element was.

Nadat alles gegrild en gegeten was, doken er opeens twee duifgrote vogels naar beneden om het hondenvoer, wat even vererop stond, te roven. Volgens het vogelboek bleek het om de Gray Jay te gaan, die eigenlijk alleen in de nationale en provinciale parken voorkomt. Ze zijn zo brutaal als mussen en verzamelen van alles en nog wat aan voedsel voor de winter. Ondanks de voedselkeuze blaften ze niet.

Zo brutaal, dat ze zelfs uit de hand eten.


Ze bleken de brownie in de andere hand net even lekkerder te vinden dan het hondenvoer,
dus dat was even schrikken.

Het was wel een dagje auto rijden, want eerder al waren we naar de Dutch Store in Calgary gereden om roze muisjes te halen. Johan, Sandra en Kylie zouden er zondag een dochtertje/zusje bij krijgen, via het adoptieproces. Ze kregen dat pas dinsdag te horen en moesten zaterdag al in Grande Prairie zijn (een dagje rijden hier vandaan, dus vrijdag weg). Voor ons was dat al allemaal plotseling, kun je nagaan wat zij allemaal mee/doormaken. Afijn, de moeder van Sandra had Baudina gebeld met het verzoek om ergens een echte taart met tekst te laten maken en deze te bezorgen. Aangezien een collega van Frans profesioneel opgeleid banketbakker is (overigens een aanrader, zo iemand als collega), was die gauw voor het karretje gespannen. Uiteraard moesten er wel roze muisjes op. Zondagmiddag hebben we de taart opgehaald en toen we die stiekum wilde afleveren, bleek het hele gezin al thuis verenigd te zijn. Welkom thuis Rosalyn!!


Wat een schatje!! ( en Beliana natuurlijk ook).


De taart, inderdaad een plaatje.

De trotse ouders.