Vijftig, Fifty, 50

Maar even tussen de bedrijven door een post gemaakt. De bedrijven zijn natuurlijk alle familiebezoek die we ontvangen hebben. Nadat Joke, Frank & familie hun reis voortgezet hebben richting BC, stond enkele dagen later Tine, Peter & familie voor de deur. Een foto impressie:

Bezoek aan de Cochrane Farmers Market (elke zaterdagochtend tussen juni en september).

Samen met het 'Man of Vision' standbeeld wat zo typerend is voor Cochrane.

Nichtjes

Zo vader, zo zoon.

Zo tante, zo nichtje.

En natuurlijk de traditionele hoedenfoto.

Er is ook een gezamenlijke rit te paard gemaakt, maar die foto's moeten nog toegezonden worden (Bert, niet vergeten hoor!)

De familie Heemskerk bleef net lang genoeg om gezamenlijk Frans zijn vader van het vliegveld te halen, dit alles natuurlijk ter verhoging van de feestvreugde voor het aanstaande feest:

De uitnodiging (dubbelklikken om het te kunnen lezen).

Voordat het feest begon moest er natuurlijk druk voorbereid worden. Omdat Frans de hele week vrij genomen had in verband met het bezoek van zijn vader, kon dat lekker relaxed gebeuren. Er is een hoop werk verzet. De bbq muurtjes schilderen, de firepit op een grindbed gezet, de achtertuin opgeruimd, over de zestig hamburgers mengen, draaien en plat slaan, etc.

Maar eerst was er de verjaadag zelf:

Een van de vele kado's (hij had om een Porche gevraagd). Deze is wel praktischer, want er zit ook een sneeuwschuiver en diverse aanhangwagentjes bij. We noemen hem Cousin John from Saskatchewan, gewoon omdat dat op Frederique haar T-shirt stond.

Ook de Abraham met mosterdfles mocht niet ontbreken. Een gewoonte die men hier niet kent. Nu dus wel.

Ondertussen had Baudina haar oog laten vallen op een trio paarden voor weinig. En binnen enkele dagen stonden ze al in de wei. Mak maken en doorverkopen is de bedoeling.

Reese, Candy Apple en Toblerone (Toby)

Om wat extra zitplaatsen voor het feest te creeren heeft Baudina een fraai hemelsblauwe picknicktafel gemaakt.

Sommige zeggen 'Over the hill', wij houden het op 'On top of the mountain'.

Het feest begon met een bezoek van de hoefsmid die een zgn. verbandijzer voor Gracia kwam maken. Het gaat nog steeds niet goed met Gracia, en omdat de bovenste laag van de straal (zie Wikepedia voor de anatomie van de hoef) was los gekomen, moest er een afgesloten hoefijzer aangemeten worden. Op deze manier kan de hoef toch behandeld worden en drukt er niets op de onderkant van de hoef. Er was en ruime belangstelling voor de smeedkunsten, want de familie Praamsma was weer gearriveerd met camper, en langzaam druppelden de eerste gasten binnen. Tine en Peter moesten net voordat het feest begon naar het vliegveld, om de terugreis te aanvaarden.

De buurman was zo vriendelijk geweest zijn quad mee te nemen, dus de kinderen vermaakte zich ook wel.

Een overzicht.

In de rij voor de hamburgers en sate van Johan.

Toen het wat kouder werd, was het heerlijk toeven om de firepit.

Kortom, het was een geslaagd feest, met nagenoeg de gehele familie (alleen jammer dat Berna en Aldo in London zijn bleven steken), de buren van de West Copithorn Place, de nieuwe buren, collega's van Frans, en overige nieuwe vrienden. Het is ongelofelijk hoeveel mensen je ontmoet in op de dag af twee jaar.

Vroeg op

Twee keer de blog overslaan kan natuurlijk niet, dus gauw even een samenvatting van de week ervoor. Het was natuurlijk de laatste schoolweek, dus veel gedaan is er niet. Beliana had nog een animalgame, waarbij iedereen een beest moest voorstellen en afhankelijk van de plaats in de voedselketen at of gegeten werd. De laatste dag werd nog in het Calloway Park doorgebracht. Frederique had haar laatste examens en Darya is met de klas naar het zwembad geweest. Alle rapporten zijn binnen en er kan over naar huis geschreven worden. Allemaal mooie cijfers en dus allemaal over. Voor Darya betekent dit 'goodbye' Glenbow en 'hello' Mitford, met straks ook een eigen kluisje, en dus wordt er al druk geoefend met het openen van het slotje. Baudina heeft nog stevig getypt aan een receptenboek van alle recepten uit de landen van de voorvaderen van de kinderen uit de klas van Darya (zie een aantal posts geleden), en haar laatste ritje gemaakt. Maar afwachten wat het nieuwe seizoen gaat brengen.

De zomer werd ingeleid met (wat we dachten) een bbq bij Wilma, een collega van Baudina. Het was heel gezellig, mede omdat Johan en Sandra er ook waren. Alleen de gastvrouw was de bbq vergeten. Het enige wat in de olie was, was zij zelf. Een van de hoogtepunten was zeker dat ze 2 quads hadden staan, waar we, en met name Beliana, op mochten rijden. Tussen 8:00 en 10:30 is er slechts 2x afgeweest voor een toiletbezoek, niet te stuiten.

Frans met zijn nieuwe vlam Johanna.

Altijd leuk zo'n spontane foto.

De volgende dag alweer een bbq (een echte), nu bij Johan en Sandra zelf, mede ter eer en glorie van Johan zijn ouders, die op bezoek waren. Veel te veel gegeten natuurlijk, dit ter compensatie van de dag ervoor. Jullie merken het al, het is hier inmiddels schitterend weer.

Terwijl de kinderen zich op de trampoline met sproeier vermaakte, werden de eerste 'smokies' getest.

Afgelopen week is er natuurlijk hard gewerkt om de logeerkamer klaar te maken voor Joke, Frank, Martijn en Wouter. Donderdag was het zover, met de hele familie de andere hele familie van het vliegveld gehaald. 's Avonds heerlijk gebbq-ed (alweer!) en vroeg, althans voor ons, naar bed, want de volgende dag moesten we vroeg op (1) om naar de parade (spreek uit pareed) van de stampede (spreek uit stampied) te gaan. De stampede is zeg maar de feestweek van Calgary en het grootste openluchtspektakel ter wereld http://calgarystampede.com/ Hieronder slechts een fractie van de beelden die aan ons voorbij trokken en het de bijna vier uur staan de moeite waard maakte. Leuk om ook de oude buurman en huidige overbuurvrouw in de parade te zien meerijden.

Enge mannen in het voorprogramma.

De acht van Budweiser.

Weer eens wat anders dan een paard.

Heerlijk voor de neefjes en nichtjes om elkaar weer eens te zien.

De volgende dag zouden we uitslapen, totdat we in de krant lazen dat er in Cochrane een stampedeontbijt georganiseerd werd, dus maar weer vroeg op (2) gestaan. Heerlijke pannekoekjes met hamburgertjes werden geserveerd onder muzikale begeleiding van een country&western band en showband.

Overzicht van het feestterrein met de familie in het midden.

s' Middags zijn we naar Calgary geweest om de startnummer voor de hardloopwedstrijd van de volgende dag op te halen. Joke zou meedoen met de halve marathon, Martijn met de 10 km hardlopen en Frank en Baudina hadden hun eerdere ambities door blessures bijgesteld naar de 10 km wandeltocht. Er werden ook de nodige shoppingcentra aangedaan.

Zondag moesten we vroeg op (3), omdat Joke al om 7:00 vanuit het hartje van Calgary vertrok voor de 21.1 km tocht. Frans is met de kinderen iets later gekomen om langs het parcour de renners aan te moedigen.

Bij ongeveer 15 km lachte ze nog.

Galerij van de troste atleten met hun medailles.

Hoe ze het voor elkaar kregen weet ik niet, maar de middag is al slenterend doorgebracht op het Stampede terrein, met kermis en allerlei stelletjes en een trekwedstrijd van oude tractors (boring, maar we konden even zitten), tot het moment dat iedereen haast omrolde van de slaap.
Morgen vroeg op (4) om de camper op te halen in Calgary, want dan gaat de familie op reis naar Lake Louise, waarschijnlijk om eens heerlijk uit te slapen.

Degene die willen weten hoe het met Gracia gaat, moeten nog even doorlezen. De eerste lading antibiotica was inmiddels op, maar ze liep nog steeds niet goed. Woensdag kregen we bericht dat er een andere kuur gegeven moest worden. De bacterien in haar voet waren resistent. Nu mogen we twee keer per dag pillen oplossen en in haar mond spuiten en elke dag een injectie in de bil geven (plaats genoeg). De keuken ziet er nu uit als een methadonbus met al die naalden en medicijnen. Deze medicijnen lijken beter aan te slaan. Nog 4 dagen en dan weten we het zeker.