Maandag, Victoria Day zijn we niet zoals aangekondigd naar het Heritage Park geweest. Na het mooie weer van zondag, zie de post van vorige week, werden we de volgende ochtend onaangenaam verrast met sneeuw en regen. Niet echt het weer om een openlucht museum te bezoeken. In plaats daarvan hebben geschuild in het Chinook Centre, een grote mall in het zuiden van Calgary. Voor Frederique zijn we daar eindelijk geslaagd met het kopen van nieuwe badpakken, want als je 4x per week zwemt heb je wel wat nieuws nodig, en Darya en Beliana zijn weer voor de zomer uitgerust. De dag werd afgesloten met een etenje. We hadden gedacht om naar de lokale griek te gaan. Die heette OPA en dat vonden we wel toepasselijk. Helaas ging die bijna sluiten en werd het de Boston Pizza. Qua toetjes was dat zeker een goede keuze.
Dit is echt een eenpersoons portie, we hebben het wel twee keer gevraagd!!Dinsdag werd door Pa en Ria Calgary bezocht. Samen met Baudina werd de huurauto terug gebracht en daarna door naar Downtown Calgary, waar met zijn 4-tjes geluncht kon worden in het +15 deel (het overdekte winkelgedeelte) van AMEC place, Frans zijn kantoor. 's Middags konden ze met Frans mee terug rijden.
Woensdag was nog steeds niet geweldig qua weer en heeft Ria de moestuin opgeleverd en mocht een ritje in de bus van Baudina mee maken. 's Middags/avonds had Frans een feestje van zijn werk. Er waren 2 projecten succesvol afgerond en dat moest gevierd worden. Dit keer door middel van een mini olympic in het sportcafe Shanks in het NW van Calgary. Na een rondje (videogame)racen, golf simulatie, minigolf, bowlen en eten bleek Frans in het meest challenged team gezeten te hebben. Most challenged is een mooie uitdrukking voor de laatste plaats, goed voor een mooie medaille.
Hallo!! 24 mei!! Stoppen nu!!
De titel van deze post is natuurlijk een geintje, want het was een reuze gezellige periode en in plaats van rustig is het stilletjes, wat ongeveer hetzelfde is, maar het voelt beslist anders.
's Middags zijn we met zijn allen naar het vliegveld gegaan om Frans Sr. en Ria uit te zwaaien. Wat rest is o.a. onderstaande foto en goeie herinneringen.
.JPG)
De cowboyhoed foto is het begin van een nieuwe traditie die alle bezoekers te wachten staat.
De cowboyhoed foto is het begin van een nieuwe traditie die alle bezoekers te wachten staat.
Vrijdag mocht Darya haar 'huisdier' van school mee naar huis nemen. Doedels is de naam van haar meelworm. Beliana wilde hem al aan Lizzie voeren, maar dat mocht geloof ik niet. Als 'ie groot wordt, wordt het een kakkerlak wist ze te vertellen. Leuk was onze reactie, terwijl ook wij dachten dat we hem maar het beste aan Lizzie konden voeren.
Zaterdag was het schitterend weer, mooi om weer wat buiten te doen, dus hebben we het wankele muurtje naast het grasveld opnieuw gestapeld (enigszins vertikaal dit keer) en wappert de vlag weer aan de witte geschilderde mast. Beliana had Josie over om te spelen. Ik weet niet wat ze uitgespookt hebben, maar ze zijn achter in het veld bezig geweest, gaten vullen en wormen zoeken voor Lizzie. 's Avonds vroeg richting Calgary voor een feestje van Frederique haar zwemclub, the Cochrane Piranha's. Het feestje zou plaats vinden in Shanks (zie boven). Eenmaal aangekomen bleek het alleen voor volwassenen te zijn. "Sorry, no minors" zei de man aan de deur, en daarmee konden we het doen. Het bleek een avondje voor de ouders te zijn, om elkaar onderling beter te leren kennen. Leuk idee hoor, alleen wisten we dat niet toen we de extra kaart bestelden, 4 kaarten waren al in de contributie inbegrepen. Kennelijk wordt er van uit gegaan dat elk kind gescheiden ouders heeft :-(
Zondag zouden we de bbq inwijden, maar helaas zat het weer niet helemaal mee. Terwijl Baudina orde schiep onder het balkon door bladeren en gronddoek te slopen en de eerste groente in de kweekbakjes gezaaid heeft, is er een begin gemaakt om de achteruitbouw aan te pakken om wat bergruimte voor de winterspullen te creeren.
.
.
.