Er is er een jarig . . .

hoera, hoera, dat kun je wel zien dat is z_________ij.

Na een drukke dag en een bad, nog even snel de kaarsjes uitblazen.

De kaarsjes doorzeefden een appeltaart konijn (weer eens wat anders). Gisteren al rondgereden om een kadootje uit te zoeken voor het geld dat ze van Opa had gehad, maar met de jaren komt ook de twijfel. Vandaag dus, nadat ze om 6 uur wakker was geworden, en de kadootjes, en een croissantjes ontbijt en de voorbereidingen voor de appeltaart, er weer op uit, nu naar Toy's R Us. Gelukkig hadden ze daar echte Baby Alive poppen, want poppen zijn nog steeds haar lust en haar leven. We hebben er nu weer een pratende, eten-en-drinkende, en plassen-en-poepende baby bij en ze is er dolgelukkig mee. Morgen nog trakteren op school, dus dat wordt ook feest.

Van de week had Darya al inline skating met gym op school en kwam ze thuis met een prachtig rapport. Met rekenen is ze natuurlijk helemaal op niveau en ze is inmiddels met haar engels al op het niveau van een grade 2-er (nog maar 1 jaartje in te halen dus). Als je ziet hoe hard ze leert voor haar wekelijkse woordjes en hoe goed het lezen gaat, zal dat tegen het einde van het jaar wel haast gelukt zijn.

Vandaag was ook de dag dat Gracia thuis zou komen. We hadden voor april de stal al opgezegd dus moest ze vandaag maar overgebracht worden. Gelukkig kon dat te voet/hoef, want het is hier vlakbij.

Oreo vond het maar wat interessant en vormde het welkomscommitee.

Eerst maar even gescheiden aan elkaar wennen

Na wat uitsloverij van de zijde van Gracia, staan ze inmiddels samen in de paddock. Het zal best goed gaan.

Freej was gisteren bij een vriendinnetje om te proberen samen de schoolopdracht uit te voeren. De opdracht was om aantal taken te doen die de eerste mensen in Canada deden om te overleven, zoals een hut bouwen, speren maken en gooien en vuur maken. Gelukkig is niemand gewond geraakt en is het huis van dat meisje niet afgebrand. Nadat ze vorige week vrijdag op school filmpje gezien over de zeehondenjacht is ze van de week met Brooklyn een petitie begonnen tegen de jacht. Vandaag heb ik haar overgehaald om het maar naar Steven Harper (de Canadeese Balkenende) te sturen. De mening hier in het Westen wijkt duidelijk af van die in het Noordoosten (gelukkig maar).

Beliana is vrijdag weer een avondje wezen skieen met Josie en haar vader. We dachten dat het deze week voor het laatst was, maar volgende week gaat ze geloof ik weer hiep hoi.

Frans heeft een weekje overwerken achter de rug, gelukkig is het einde in zicht. Donderdag moest hij voor een man of zestig (tijdens een communication session) een safety moment doen. Iedere vergadering begint hier met een safety moment. Aangezien het allemaal kantoorpikkies zijn en zich hooguit kunnen snijden aan een velletje papier of over een netwerksnoer kunnen struikelen, gaat dit meestal over veiligheid in het verkeer, schoenen met goede zolen dragen tijdens sneeuwbuien, of een veiligheidsbril dragen tijdens het klussen. Hij had een wervelende powerpointpresentatie voorbereid over dijkdoorbraken in Wilnis en paarden in het verkeer (de relatie tussen die twee is tot op heden onduidelijk gebleven). Afijn, het was het beste 'safety moment' in jaren volgens velen.

Baudina had een wat mindere week. Bij het weg (achteruit) rijden bij de stal begon het alarm hard te piepen en nog voordat ze op de rem kon staan, had het machtige bumper van de Ford F150 zich in de moterkap van een groene Ford Mustang convertible genesteld. Ai, dat deed pijn, met name in de portemonnaie dan, maar we overleven het wel.

De lente is ook hier echt begonnen. Gisteren was het 21 graden en de ground squirrels schieten de grond uit en wekken het jacht instinct bij Cindy op en bij twee heuse Bald Eagles die hier eerder van de week hun rondjes draaide. We houden Bunny voorlopig maar binnen, want katten schijnen ook op het menu te staan.

Internet foto van een holbewoner

Freejj haar foto van de adelaar

Begin van de week zaten we nog de hele dag in de mist, die tegen de avond nog slechts het dal vulde met wolken, wat onderstaand mooi plaatje opleverde.

De torens van de gas fabriek met het waakvlammetje tegen de achtergrond van de bergen.

De kat is gek

Het was een rustige week, waarbij weinig gebeurd is, dus dacht ik dat het een leuk idee was om de blog eens in een andere jas te steken.

Beliana heeft afscheid genomen van haar classroom teacher Mrs Agnew. Zij gaat andere leraren les geven en Beej krijgt een andere juf. De nieuwe juf heeft al een week meegelopen, maar Beliana weet nog niet hoe ze heet, lekker belangrijk.

We zijn bij Frederique haar high school geweest voor volgend jaar, de Bow Valley High. http://maps.google.com/maps?ie=UTF8&oe=UTF-8&hl=en&q=&t=k&om=1&z=15&ll=51.164221,-114.456897&spn=0.013133,0.045576
De school ligt een beetje buiten Cochrane, boven op de heuvel met uitzicht op de Bow valley. De meeste kinderen van haar klas gaan naar deze school, want ze zijn in dezelfde service area. Alles ten zuiden van de spoorlijn gaan in principe naar de Glenmore (Darya haar school), de Mitford (Beliana en Frederique) en daarna naar de Bow Valley. Wij wonen inmiddels ten noorden van de spoorlijn en dus moet Freej in principe naar een andere school, de Cochrane High. De reden van deze beperking van keuzevrijheid is dat de schoolbussen dan niet alle scholen af hoeven te gaan. Als je buiten het service gebied woont moet je zelf voor vervoer zorgen. Gelukkig hebben we binnenkort connecties bij de schoolbus dus dat zit wel snor. Even afwachten dus of er toestemming komt. We kregen een voordracht van wat er allemaal voor lessen te volgen zijn. Helemaal volgen kon ik het niet, maar er lijkt wel iets van niveauverschil te zijn tussen verschillende stromingen, ook al is het allemaal high school. Daar moeten we dus in de komende periode nog op studeren.

Freej haar Ipod is gekomen. Ze had geld voor haar verjaardag gekregen en na een paar weken wikken en wegen over de kleur en gegraveerde tekst is hij dan eindelijk binnen. Het is een rode !!


Donderdag heeft Baudina op de Glenbow geholpen met eieren schilderen, want over een paar weken is het alweer zo ver. Het was nogal een ingewikkeld procede met was en verschillende verfbaden, we zijn benieuwd. Vrijdagochtend kwam Darya 's morgens binnen van het paard voeren "dat Oreo zo onrustig was". Toen ze buiten gingen kijken zagen ze bij de buren een eland door de wei banjeren, tot helemaal beneden op de straat en over het hek naar een bosje. Hij was waarschijnlijk vlak langs Oreo haar paddock gelopen. 's Avonds lieten we Cindy nog even uit en zagen plots een groot gevaarte onze kant op komen. We wisten dat het 't paard van de buren was, maar je schrikt toch.

Beliana is vrijdagavond weer met Josie en haar vader (de brandweerman) wezen nachtskieen in Banff en gelijk maar weer een nachtje blijven snurken. Vanavond heeft ze een vriendinnetje over om te slapen, want morgen hebben alle scholen een dagje vrij vanwege een soort nascholingsdag voor de leraren.

Bunny denkt dat ze een hond is. Als je een van haar nepmuisjes weggooit, dan vliegt ze er in volle vaart achteraan en apporteert hem keurig, we hebben het Cindy nooit kunnen leren. Een leuk spelletje, maar vannacht om 4:00 uur stond ze bij Baudina voor het bed te miauwen met een muisje om te spelen. Heel fijn, nu nog leren klokkijken dus.

Voorjaar

De temperatuur vloog omhoog en de sneeuw verdween als . . . inderdaad sneeuw voor de zon. Vandaag hadden we zelfs 18 graden!! Voorjaar, het lijkt wel zomer. Van de autochtonen begrepen we dat we zeker nog koude perioden krijgen. Zo koud als in november, zie de post van zondag 26 november 2006, zal het wel niet meer worden.

Van de man met de bus hebben we niets meer gehoord, jammer want dan hadden we mooi weer 10 baaltjes hooi voor Oreo kunnen kopen. Darya heeft trouwens deze week voor het eerst met zadel op Oreo gereden en het ging natuurlijk hardstikke goed. Van de week heeft Oreo ook al haar inentingen gekregen. Belangrijk, want Gracia komt begin april al en we willen niet dat ze elkaar ziek maken.

Een mooi span

Vrijdag is Frederique met school naar het Rothney Astrophisical Observatory geweest, en haar vader, die die dag vrij had, is als begeleiding meegeweest. Ze hebben hier een van de drie grootste telescopen van Canada met een diameter van 1.80 m. Op school hadden ze met Science net een toets over licht gehad, dus dat sloot mooi aan. Ze hebben ook een oude militaire telescoop van 0.5 m, die sinds het eind van de koude oorlog gebruikt wordt om atroiden te volgen/spotten. In 2029 schijnt er een in de buurt van de aarde te komen van 234 km doorsnee. Ter vergelijking, de dinosauruskiller van 65 miljoen jaar geleden, was 10 km doorsnee. Bruce Willis is tegen die tijd 81 dus daar hoeven we niet op te rekenen, daar gaat mijn pensioen. Om 13:00 waren we weer terug en hadden we net een uurtje om in een lokaal establisement met zijn tweetjes een lunch te pakken.

Het RAO

Frederique gaat het wedstrijdzwemmen weer oppakken. We dachten, mooi een uurtje in de week, maar niks hoor 4 keer per week, waarvan 2x voor schooltijd (waarschijnlijk om 6:00 am) en 2x na schooltijd. Helaas kan ze er niet op de fiets naar toe ;-( dus wie moet er ook vroeg op?

Baudina gaat stoppen bij de dierenarts. De werkzaamheden vallen nogal tegen en de sfeer is ook niet geweldig en er is eigenlijk te weining te doen om het interessant te houden. Jammer hoor, maar als er een deur dicht gaat, gaat er elders een open. Ze gaat beginnen als schoolbus chauffeur in zo'n grote gele bus. Eerst een groot rijbewijs halen en dan karren maar. Handig, want zo heeft ze tijdens de schoolvakaties tenminste vrij.

Gisteren hebben we het stuccen van de wandjes weer opgepakt en zijn tussendoor naar de vuilstort geweest in het Noorden van Calgary. We zitten hier zo afgelegen dat er geen vuilnisman langs komt. Je moet dus zelf eens in de zoveel tijd zelf de zooi wegbrengen. Zaterdag dus de auto volgeladen met al de zwarte emmers die we verzameld hadden, de oude vaatwasser en een paar bakken oude gipsplaat. Alles onder de 250 kilo kost $5,- en na het kopen van een kaartje mochten we 1,5 km de stort oprijden, achteruit insteken en de zooi overboord gooien. Een eindje hogerop was een buldozer bezig de verse laag afval met grond af te dekken. Een vreemd gezicht als je gewend bent dat het huisvuil verbrand wordt. Maar ja de skiheuvel in Spaarnwoude is er ook groot mee geworden. http://maps.google.com/maps?ie=UTF8&oe=UTF-8&hl=en&q=&z=18&ll=51.166095,-114.173248&spn=0.001642,0.005949&t=k&om=1

Inmiddels is het hier al zomertijd of daylight saving time zoals dat hier heet. Vandaag zijn we op paardentrailer jacht geweest in Millarville, even ten zuiden van Calgary. Alle trailers zijn hier wat lomper en zwaarder dan in NL, maar ja ze hebben dan ook de auto's om het spul te trekken. In de meeste trailers staan de paarden diagonaal in plaats van evenwijdig aan de lengte as. Dat schijnen de paarden plezieriger te vinden, zeggen ze (niet de paarden, al was Mr. Ed een Amerikaans paard).

Bunnie heeft ons verrast met de restanten van een echte muis in de woonkamer. Gelukkig was Baudina het eerst in de kamer en niet een van de kinderen. Het is een echte boerderijkat aan het worden en kan inmiddels al zonder grommen langs Cindy lopen.

Gisteravond hebben we ook de open haard voor het eerst aangehad. Konden we mooi alle afgezaagde eindjes van het parket opstoken en dat brandde mooi. Helaas stak tegen het einde van de avond de wind op en deze sloeg even de schoorsteen in zodat er een mooie rookwolk de kamer in kwam en nu het hele huis naar een grote rookworst ruikt. Binnenkort zal Evert van Bentum wel op de stoep staan.

Willen jullie alle foto's van de blog nogeens bekijken zonder dat geleuter er tussen door te moeten lezen, kijk dan eens op http://picasaweb.google.com/FransSlikker/AllochtoonInCanada?authkey=H_BTUqVNQFs . Een nieuwe service van Blogger. Het gaat geloof ik terug tot december, maar er wordt gewerkt aan meer.



Beliana met haar pannekoeken sjabloon en het poedersuiker resultaat

Dan volgen er nu nog een paar blanco regels, want de laatste regels schijnen bij sommige mensen weg te vallen en we willen niet dat iemand iets mist.
.
.
.

Lekker duffen

Maandag is het garagedeurmannetje geweest. Het was nogal een chagarijnig mannetje, die ervan baalde dat de oude deur zodanig kapot was dat als je hem dicht wilde doen hij op je kop viel. Maar dat was nou net de reden dat waarom hij vervangen moest worden. Best wel lastig hoor als je in je eentje bent en met een 16x8 voet deur moet jongeleren (reken zelf even om hoeveel dat in cm is, 1 voet is 30.48 cm). De volgende dag kwam er een ander mannetje om de garagedeuropener te installeren, zodat we weer met een druk op de knop vanuit de auto de deur openen kunnen doen. Dit was een heel vriendelijk mannetje en alles zit er weer keurig in. Het licht gaat vanzelf aan als je de garage binnen komt en de deur gaat niet dicht als er een kind, auto of hond tussen zit, wel zo veilig.

Met ons koekie gaat het prima. Ze was de eerste dagen een beetje onrustig, maar heeft inmiddels haar draai gevonden. Als we haar 's avonds voeren en daarna Cindy uitlaten in de wei, loopt ze braaf achter je aan. Volgens mij zou ze het liefst mee naar binnen gaan en bij je op schoot kruipen. Nou is ze daar net een beetje te groot voor. Woensdag is de hoefsmid geweest en ze ziet er weer keurig gemanicuurd uit.

Frans heeft een drukke week achter de rug. Afgelopen zondagmiddag nog gewerkt en deze week dagen van 10 uur. Gelukkig worden ze hier betaald en/of 1:1 gecompenseerd, zodat we voldoende vakantiedagen opbouwen voor de zomer. Volgende week komt er een team van mensen van de site uit het noorden op bezoek om het ontwerp te beoordelen op operationele en onderhoudsaspecten. Het moet dan natuurlijk wel af zijn. Het project behelst het verplaatsen van een zgn proceswaterleiding en hydrotransportleiding, beiden ongeveer 36" (1" is 2.54 cm ofwel 1/12 voet, het begint al een beetje te wennen, afijn bijna 1 meter dus, die leidingen, flinke jongens. De proceswaterleiding bevat warm water (80 graden) die van de centrale verwerkingsfabriek naar de mijn gaat. In de mijn wordt de Oilsand gebroken, met het water en een paar toeslagstoffen gemengd en door de hydrotransportleiding naar de centrale fabriek gepompd. Er is heel wat vermogen nodig om dit allemaal te verpompen en dus moet er halverwege ook een extra pompstation en stroomvoorziening gebouwd worden en een hoogspanningskabel aangelegd worden.
Het tweede deel van het project is het verplaatsen van een dieselopslag en -pompinstallatie. Deze worden gebruikt om die grote vrachtwagen bij te tanken en die lusten wel een slok.
Dit is de 797B, de grootste. Het kreng is 9.7 m breed, 7.6 meter hoog en 14.5 meter lang, zeg maar ruim 1.5 keer ons hele huis in de Velserbroek om een idee van de grootte te krijgen. Het schijnen voornamelijk vrouwen te zijn die deze monsters het beste kunnen temmen . . . gelukkig hoeven ze ze niet achteruit in te parkeren. (Frans zijn grapje natuurlijk).

Het derde deel is het verplaatsen van een kwikfit hal waar de bandjes verwisseld worden. Je kunt je voorstellen dat ze daar een een soort sporthal voor nodig hebben, er moet ook nog soort vorkheftruck omheen kunnen rijden, want de bandjes zijn net even te zwaar om te tillen (denk aan je rug). Het vierde deel is het verplaatsen van de een 18 meter hoge brekerinstallatie en een transportband van 200 m lengte. Daar komt een stukje Hollands Glorie aan te pas want het is Mammoet die het gevaarte gaat verplaatsen op zgn SPMT's, van die computergestuurde platte karren met ongelooflijk veel wielen. Bijkomend probleem is dat de breker in een 18 m diep gat staat en er een weg aangelegd moet worden om hem er uit te rijden en aan de andere kant weer een weg naar de beneden en een gat gegraven moet worden om hem erin te rijden en definitief te plaatsen. 3x keer raden wie daarvoor het ontwerp gedaan heeft . . . in 1x goed. Alles bij elkaar is er ongeveer 2 miljoen m3 grondverzet voor nodig, genoeg om alle tuintjes in de hele Velserbroek met 1 m op te hogen. Veel verharding hoeft er niet aangelegd te worden, want de verhuizing vindt plaats in de winter en als de vorst 4 m in de grond zit heb je echt geen asfalt nodig. Tijdig aanharken om een vlak oppervlak te krijgen is wel noodzakelijk, want ze houden niet van verkeersdrempels. Al met al genoeg om Frans door de weeks van de straat te houden.

Dinsdag was Frederique plotseling hard aan het leren. Woensdag was er een provinciale test om het wiskundeniveau te toetsen. Bleek onze Frederique zomaar even de beste van klas. Petje af!!
Vrijdagmiddag ging ze met een vriendinnetje (Brooklyn) scoren bij een basketbalwedstrijd van school. Ze bleef maar gelijk slapen en de volgende dag bowlen bij de plaatselijk bowlingbaan, gezellig.

Woensdagnacht werden we door Darya 's om 04:00 nachts wakker gemaakt met het grote nieuws dat haar tand eruit was ;-(

Vlak voor het weekeinde liep de temperatuur op tot boven het vriespunt en we hebben er dus een paar milde dagen opzitten. De waterleiding die gesprongen was, is bij de derde poging eindelijk waterdicht. Verder hangen door het hele huis nu brand-/CO2-melders die het ook doen, wel zo veilig. In een van de oude brandmelders bleek radioactief materiaal te zitten. Het zal wel niet genoeg zijn om de lokale slapende cel van Al Qaida te wekken, maar we leveren het voor de zekerheid toch maar apart in.

Zaterdag kregen we spontaan bezoek van iemand die een busdienst in Cochrane wil beginnen en een loods zocht om de strepen op zijn bus te schilderen. Hij was ook makelaar en had in die hoedanigheid van de zomer ons huis bezocht en wist zich de barn te herinneren. Hij had er $50,- voor over om de bus een dagje en een nachtje bij ons te laten logeren. Nou die lol wilden we wel hebben. Daarover meer in de volgende blog.

Zondag hebben we lekker uitgeslapen, lekker duffen noemt Beliana dat. Vanuit het raam konden we Oreo zien stappen. Daarna natuurlijk weer uitpakken, lampjes ophangen, slot vervangen, etc. Houdt dat dan nooit op? Ben bang van niet, althans voorlopig.



Bunnie heeft besloten de mand van Cindy aan haar territorium toe te voegen, toen Cindy even lag te duffen op de pers.