Houdini

Maandag is Shadow het zelfde lot ondergaan als Toulouse een week ervoor. Voor poezen is er geloof ik niet zo'n mooie uitdrukking, maar het resultaat is hetzelfde. Gelukkig hoefde ze niet zo'n lampenkap op. Ook zij heeft gelukkig geen last van post-operatieve depressies.

Frederique is de hele week druk bezig geweest met leren voor haar Spaans en Science. Volgens eigen zeggen ging het voorspoedig, maar we moeten nog maar even de resultaten afwachten. Volgend semester zonder Spaans en Science, maar met Social (een mengeling van Aardrijkskunde, Geschiedenis en Maatschappijleer), Food, Sport&Health en Info Pro (iets met computers, we zien wel). Tussen het leren door had ze nog even tijd om Toulouse op de gevoelige plaat vast te leggen. Haar week begint met nog twee dagjes vrij.

Ook Baudina had het rustig, want met al die examens is het een stuk rustiger in de bus. De komende twee dagen heeft ze geen 'klantjes' in Bragg Creek en dus kan er uitgeslapen worden.

Beliana heeft hard getraind voor het school bastketbal toernooi van vrijdag, en dat heeft zijn vruchten afgeworpen. Ze zijn 'undefeated', zoals dat hier heet. We gaan eens kijken of het de krant haalt. Ook zaterdag met haar eigen team heeft ze weer gewonnen. Het was wat spannender dan vorige week, want ze moesten zelfs een achterstand wegwerken. Uiteindelijk is het toch 37-21 geworden.

Even een onderonsje met Mr. Lee

De kampioenen onder toeziend oog van de Mitford Mountain Lion.

Frans had een kort weekje, vrijdag een EDO (Earned Day Off), een soort ATV dag dus. Kon er mooi aan de muren in de kamer gekwast worden. Eerder in de week waren al wat hobbels weg gesmeerd, maar echt vlak krijg je het hier pas door schuren. Even door het stof heen bijten dus en dan de de primer erop. Wel grappig als je een jaar eerder de verf al gekocht hebt, het is dan een hele verrassing als je het blik openmaakt. We dachten iets van chocolade bruin gekocht te hebben, maar het leek meer chocolademelk. Zondag ging de eerste laag van de echte kleur erop en die bleek inderdaad wat donkerder. Uiteraard volgt er een foto van deze snoepmuur als die helemaal klaar is. Langzaam schrijdt de beschaving voort.

Darya had gisteren Britney over voor een sleep-over en aan de koppies te zien hebben die twee zich wel vermaakt. s' Avonds eerst de Bee-movie gekeken, die we eerder in de week gedownload hadden. Met wat kabeltjes en speakertjes nog uit Saoedi, kregen we de laptop op de tv aangesloten en hadden we een bescheiden thuis bioscoop.

Zondag was er vanwege het weer nog steeds geen Ponyclub. Het is weer begonnen te sneeuwen, maar nu is de temperatuur ook flink gedaald. Samen met het windje (zeg maar stormpje) is het beslist fris te noemen. De skibroek gaat weer aan als we naar buiten lopen.

De thermometer op de garage, inderdaad -28°C, voelt als -43°C.

Dit is het weerbericht voor de komende periode:

Maandagavond wordt het zo koud, dan voel je helemaal niets meer!!

Behalve geen ponyclub had ze ook bijna geen pony meer gehad. In de nacht van vrijdag op zaterdag werd Baudina om 05:00 uur wakker door een hevig hinnekende Gracia, die zeer onrustig door de paddock liep te ijsberen. Na een inspectie ter plaatse bleek Oreo te zijn verdwenen en het hekje stond open. Gelukkig stond ze in de tuin naast het huis en kwam ze snel weer aangelopen. Ze had als een echte ontsnappingsartiest, een sluiting aan de buitenkant van het hek op weten te maken. Een knappe prestatie, want je moet een lipje in een bepaalde positie draaien, zodat je een beugeltje weg kan klappen en tegen de looprichting het hek openmaken. Petje af voor Oreo dus, maar er zit inmiddels wel een extra slot op.

Geholpen.

Maandag moest Toulouse het bij de dierenarts ontgelden. Hij is nu officieel een hum-hum-je-weet-wel-kater. Sandra was zo vriendelijk om Baudina en Toulouse naar de dierenarts te brengen, want Baudina was natuurlijk nog niet al te mobiel. Dat gaat inmiddels een stuk beter. Woensdag is ze weer begonnen met rijden, en inmiddels strompelt ze in een redelijk tempo weer door het het huis en daarbuiten.

Daarbuiten is het sinds donderdag overigens aardig wit geworden. Het sneeuwbuitje hield aan tot gisteravond en vooral zaterdag was het bar en boos. Beliana moest basketballen en dat bleek helemaal in Okotoks te zijn. Okotoks ligt te zuiden van Calgary en dat was dus een fiks eindje rijden (90 km), zeker in de sneeuw.

View Larger Map (als je op deze link klikt krijg je de hele routebeschrijving)

We waren maar wat eerder weggegaan en dat was maar goed ook. Nadat we een ongeluk met ongeveer 6 auto's in de berm voorbij waren gereden, hebben we nog even bedacht om maar om te keren. Gelukkig hebben we dat niet gedaan, want Beliana was de 5e 'man' en anders was de wedstrijd verloren geweest. Nu hebben ze met 50-11 gewonnen en dat terwijl de tegenstander nog 5 wisselspelers had. Beliana heeft wel 8 keer gescoord en begon zelfs van die lay-ups te maken. Ze waren helemaal uitgeput. De coach was zo tevreden, dat ze de meiden op een ijsje getrakteerd heeft. We waren daardoor pas om 16:30 weer thuis. Johan, Sandra en Kylie waren inmiddels als gearriveerd, want die zouden even gezellig langs komen. Frans had voor de gelegenheid erwtensoep gemaakt en helaas de bodem laten aanbranden. Daardoor smaakte de soep snert. Volgende keer beter.

(c) Sandra De Deugd

(c) Sandra De Deugd

Frederique, Beliana, Darya en Kylie met de snottie-snotter spel

Zondag was het heerlijk weer. Koud (-17º), maar geen wind en een heerlijk zonnetje erbij. Beliana en Darya waren al vroeg buiten met de hondjes en de slee, heerlijk in de diepe sneeuw bij de oprijlaan aan het rommelen.

Ponyclub voor Darya is door al die sneeuw echter een weekje uitgesteld.


Harry, zie je de witte hekken in de verte. Die moeten ook omgedraaid worden!!

Ook Oreo stond lekker te soezen in de zon

Frederique kon allemaal wat minder genieten van het winterweer, want afgelopen vrijdag is met Engels haar examenweek begonnen. Komende week heeft ze Spaans en Science. Gelukkig hoeft ze niet naar school en heeft ze volop de tijd om te leren. Ook ander scholen hebben examenweek, dus zijn er een hoop kinderen die niet naar school hoeven. Baudina hoefde vrijdag maar 1 kind thuis te brengen en was na 10 minuten al klaar. Eindelijk eens lekker op tijd thuis.

Oh, kleine jodel jongen

De scholen zij weer begonnen, iedereen weer in het ritme en Baudina weer in het grote gele gevaar. Een rustige week, behalve voor Frans die bijna elke avond laat thuis was. Het lijkt wel alsof het werk tijdens de vakantie gewoon door is gegaan. Afijn, het weekend bracht verlichting.
Over verlichting gesproken, de meeste kerstverlichting en de kerstboom zijn geveld. We moeten bijna een kamertje bijbouwen om alle kerstspullen erin te doen, en dan te bedenken dat de buitenverlichting er nog bij moet.

Frederique heeft hard geleerd voor haar sciencetest voor maandag en zal nog even in dat ritme moeten blijven, want de examenweek komt er aan. Ook het basketbal voor Beliana is weer begonnen en wel heel succesvol: 42-20. Ze gaat ook voor de school basketballen, dus dat betekent extra trainingen.
Darya heeft natuurlijk weer op Rosy gereden en gaat nu echt met sprongen vooruit, net als de pony, want dit keer heeft ze weer alleen gegaloppeerd. We hebben haar opgegeven voor de ponyclub. Volgende week waarschijnlijk kunnen we dus Rosy en Darya naar de arena brengen. De verlichting van de trailer moest daarom gemaakt worden, en daar is Baudina tussen het busrijden door mee bezig geweest. Oude unit uitboren, nieuwe draden trekken en stekkertjes aankrimpen. Als alles straks werkt, moeten de nieuwe units met popnagels vastgezet worden, de tang ligt al voor haar klaar.

Frans heeft de deur voor Beliana haar kast gemaakt, dus dat geheel is nu bijna klaar, aleen nog een lampje er in maken.

Deurtje open,

deurtje dicht.
Het moest een passende deur voor een jungle kamer worden. We hebben dus eerst naar bamboe uitgekeken, maar aangezien dat hier niet lokaal groeit en red ceder wel, is het qua prijsstelling de laatste geworden.

Tijdens het beitelen in de garage hoorde we opeens een harde gil en daar lag buiten arme Baudina in het gras te rollen. Ze was half op het randje van het pad gestapt en had haar enkel flink verzwikt. Inmiddels is de enkel ingetaped en van ijs voorzien. Dat wordt dus even geen bussie rijden, of andere activiteiten verrichten. Gelukkig zet verder iedereen zijn beste beentje voor, dus komen we de week wel door.


Het is geen grimas, inmiddels kan er weer een lach af.

Happy N(i)e(u)w Yaar

Zoals vorige week aangekondigd, hebben we Oud & Nieuw bij Sandra en Johan gevierd, en dat was reuze gezellig. Lekkere oliebollen en appelflappen gegeten en lekker zitten kletsen over alles en nog wat, terwijl de kinderen van diverse films konden genieten in de bonusroom die als entertainmentcentre was ingericht, met mega plasmascherm en bioscoopkwaliteit surround geluid. Verder blijft het een beetje een antifeest hier zo zonder vuurwerk. Nou is 60 miljoen euro wel een beetje veel, maar $0.- is wel heel erg saai.

Proost !! Iedereen een goede gezondheid gewenst.

De dagen daarna is er door Frans weer hard gewerkt aan Beliana's kast. De muur is doorgebroken en gestut en het binnenwerk is op een haar na gevild. Nu alleen nog wat afwerken en dan hoeft er alleen nog een deur voor. Woensdag zouden we met zijn allen gaan skien, gewoon dicht bij huis bij het Canada Olympic Parc (COP) in Calgary.

Helaas waaide het die dag te hard, dus werd het donderdag. Jammer voor Frans, want die moest weer naar zijn werk. Op de terugweg kreeg hij onderstaande foto toegestuurd en kon hij nog even een kijkje nemen bij de sneeuwpret van de dames. Het is niet eerlijk verdeeld in de wereld.

Boven aan de piste, met uitzicht over de stad.

Vrijdag moesten Beliana en Frederique natuurlijk weer bij de Pet&Brew shop werken. Beliana is zaterdag bij een vriendinnetje blijven slapen. Ze had de ijshockeyschaatsen van Baudina mee, want zaterdag en zondag werd er geschaatst op de Mitford Pond, vlak bij waar we eerst woonde.

Op het witte meertje onderin wordt 's winter geschaatst. Vorig jaar woonde we nog aan de cul-de-sac boven de W. Kerfoot Pl .

Darya haar paardrijden gaat op Rosy een stuk beter. Vandaag had ze voor het eerst zelfstandig gegaloppeerd (nou ja, de pony dan). Ook haar houding is een stuk beter. "Ik lijk Ankie wel Mamma" zei ze vol trots, "Ik zie het aan mijn schaduw".

Darya Van Grusven

Morgen is de vakantie weer voorbij en begint het gewone leven weer. Iedereen weer vroeg op en kunnen we weer uitkijken naar de eerste vakantieweek van het jaar, over 6 weken.

Het voederen der dieren.