zondag 13 januari 2008

Oh, kleine jodel jongen

De scholen zij weer begonnen, iedereen weer in het ritme en Baudina weer in het grote gele gevaar. Een rustige week, behalve voor Frans die bijna elke avond laat thuis was. Het lijkt wel alsof het werk tijdens de vakantie gewoon door is gegaan. Afijn, het weekend bracht verlichting.
Over verlichting gesproken, de meeste kerstverlichting en de kerstboom zijn geveld. We moeten bijna een kamertje bijbouwen om alle kerstspullen erin te doen, en dan te bedenken dat de buitenverlichting er nog bij moet.

Frederique heeft hard geleerd voor haar sciencetest voor maandag en zal nog even in dat ritme moeten blijven, want de examenweek komt er aan. Ook het basketbal voor Beliana is weer begonnen en wel heel succesvol: 42-20. Ze gaat ook voor de school basketballen, dus dat betekent extra trainingen.
Darya heeft natuurlijk weer op Rosy gereden en gaat nu echt met sprongen vooruit, net als de pony, want dit keer heeft ze weer alleen gegaloppeerd. We hebben haar opgegeven voor de ponyclub. Volgende week waarschijnlijk kunnen we dus Rosy en Darya naar de arena brengen. De verlichting van de trailer moest daarom gemaakt worden, en daar is Baudina tussen het busrijden door mee bezig geweest. Oude unit uitboren, nieuwe draden trekken en stekkertjes aankrimpen. Als alles straks werkt, moeten de nieuwe units met popnagels vastgezet worden, de tang ligt al voor haar klaar.

Frans heeft de deur voor Beliana haar kast gemaakt, dus dat geheel is nu bijna klaar, aleen nog een lampje er in maken.

Deurtje open,

deurtje dicht.
Het moest een passende deur voor een jungle kamer worden. We hebben dus eerst naar bamboe uitgekeken, maar aangezien dat hier niet lokaal groeit en red ceder wel, is het qua prijsstelling de laatste geworden.

Tijdens het beitelen in de garage hoorde we opeens een harde gil en daar lag buiten arme Baudina in het gras te rollen. Ze was half op het randje van het pad gestapt en had haar enkel flink verzwikt. Inmiddels is de enkel ingetaped en van ijs voorzien. Dat wordt dus even geen bussie rijden, of andere activiteiten verrichten. Gelukkig zet verder iedereen zijn beste beentje voor, dus komen we de week wel door.


Het is geen grimas, inmiddels kan er weer een lach af.