Twaalf

Deze week was het volleybal, volleybal en nog eens volleybal voor Beliana. Er moest flink getraind worden, want vrijdag waren de wedstrijden. Haar ontluikende carrierre bij de dierenwinkel werd ervoor aan de kant gezet. Beide teams van Mitford, dus ook die van Beliana, hebben alle vier wedstrijden gewonnen. Dat werd gevierd met een etentje bij Joey's, het plaatselijke visrestaurant die ook heerlijke spare-ribs maakt. Frans was er helaas niet bij, want die had zoals aangekondigd een overwerk weekje. Hij was gelukkig net op tijd om te betalen (ook altijd belangrijk als je uit eten gaat).



Concentratie bij de opslag



Sportieve felicitaties van de tegenstanders: "Good game".

Maandagavond hebben we een bezoekje aan Frederique haar school gebracht. Er was een bijeenkomst over vervolgopleidingen en de scholarships (sponsoring). Aangezien wij volledig leek zijn op dit gebied leekt het ons wel interessant en dat was het ook. Gelijk even kennis gemaakt met de nieuwe directrice, ook altijd handig. De eigen kosten voor het volgen van een vervolgopleiding liggen hier wat hoger dan in NL, de keerzijde van een laag belastingtarief. Maar . . . . zowel van de opleiding, de provincie, land en bedrijfsleven, kun je, als je aan bepaalde criteria voldoet, geld (scholarship) krijgen. De bedragen varieren van $200 tot wel $3500. Voorwaarden zijn meestal een bepaald gemiddeld cijfer en/of een bepaalde buitenschoolse inzet en dat kan van alles zijn. Handig als je daar in grade 9 al mee begint, want in grade 10 zijn de eerste punten al te verdienen. In november is er een bijeenkomst over de verschillende niveau's op de high school. Daar moeten we dus ook maar naar toe.


Baudina had dinsdag haar busevacuatie. Alle kinderen moeten dan bij aankomst op school op een gecontroleerde manier de nooduitgang achter uit, dan er weer in en dan nogmaals er uit, maar dan gewoon door de voordeur. Omdat dit wel even zou kunnen duren en ze waarschijnlijk te laat zou komen om Frederique naar school te brengen, hebben we haar preventief maar bij Brooklyn afgeleverd. Verder is Baudina druk bezig geweest om de gaten te dichten, die de badger in het weiland graaft opzoek naar proteine in de vorm van gophers, voordat de winter invalt. We zijn benieuw wie er wint. Volgend jaar maar een draadje schrikdraad vlak langs de grond spannen, dan kan de buurman aan de slag.


Toch blijft er tijd over om wat dozen uit te pakken en wat unfinished business af te ronden. Het Pooh Bear kleedje is nu af.

Leuk voor Darya haar kamer.

Zaterdag moest Beej natuurlijk ook weer basketballen en dit keer was Frans vrijwiliger om het scorebord bij te houden. Baudina is aangesteld om de scorebordbediener te regelen en hij was dus een makkelijk slachtoffer. Gelukkig hoefde er niet gesjoemeld te worden met de score, want ze wonnen op eigen kracht. Dit keer waren de teams beter aan elkaar gewaagd: 16-10.



Zaterdag zijn ook de de halloween (a.s. woensdag) uitrustingen afgerond. Nou maar hopen dat het extra veel snoep opleverd.

De vogelverschrikker en de holbewoner



Deze tanden moesten er nog bij. Goed poetsen na het snoepen hoor!!



Zondag was Beliana natuurlijk jarig en kwam de verwennerij met kadootjes (afstandbedienbare libelle, nintendo DS etui en -spelletje, petshop dier huis) en ontbijt en avondeten naar keuze. Een hoogtepunt was zeker de ijstaart van DQ (Dairy Queen):


De jarige kreeg natuurlijk het grootste stuk.

Promotie

Hoera, we weten nu een beetje wie de bloglezers zijn, maar nog niet helemaal. Julie zijn gemiddeld met zijn vijfentwintigen per wwek, maar er zijn nog een flink aantal anoniemen bij. Als je het nog niet gedaan hebt, stuur je IP adres naar fransslikker@yahoo.ca. Je vindt je IP-adres op http://whatismyipaddress.com/

De week kabbelde rustig voorbij. Frans krijgt het steeds drukker op zijn werk en schiet volgende week in overwerk stand. Er lopen een aantal projecten tegelijktijd tegen wat deadlines aan, dus moet de hobbel maar even genomen worden. Natuurlijk niet op dinsdag, want dan wordt er gebadmintond. Van de week nog wel even telefonisch overleg gehad met Mammoet in Nederland in verband met de verhuizingsprojecten. De technische ondersteuning komt uit Schiedam. Ik grap steeds maar dat ik toch echt in persoon met die mensen moet praten, maar tot op heden zonder succes (blijven proberen).

Tjardo heeft inmiddels ontdekt hoe je op de ontbijttafel moet klimmen. Gewoon via de stoel er op springen en dan smikkelen maar. Het werd dus even tijd voor indringend gesprek over tafel manieren enzo.

Baudina is woensdag met twee collega's na het werk koffie wezen leuten in Cochrane. Gezellig nederlands beppen, want het waren ook export hollanders. Wellicht voor herhaling vatbaar. Verder rommelt ze rustig met het schrikdraad verder en zorgt dat de paardenhoeven winterklaar gemaakt worden door de farrier, de hoefsmid dus.

Frederique heeft haar eerste tussenrapport binnen en het ziet er allemaal prima uit, alleen science blijft een beetje achter. Daar moet dan tot aan de Kerst dan maar een beetje extra aan gesleuteld worden. Ik geef het je overigens de kost al die abstracte begrippen in het engels te moeten verwerken. Afijn de woordenboeken zijn uitgepakt, dus bladeren maar. Op haar werk bij de dierenwinkel heeft ze overigens promotie gemaakt. Vanaf volgende week mag ze voor staan, zoals dat heet, klanten helpen en dus ook met de kassa werken!! Beliana neemt dan haar baantje over met de hokken schoonmaken. Volgens de wet mag het eigenlijk nog niet. Je mag pas vanaf je 12e buiten schooltijd betaald werk verrichten en dan op doordeweekse dagen nog maar max. 2 uur. Maar ja, wat maakt die ene dag nu uit.

Beliana heeft haar tweede basketbalwedstrijd gewonnen. We moesten ervoor naar de sporthal van de Bowness Highschool, vlakbij de olympische springschans in Calgary. Ditmaal was de tegenstander een paar maatjes te klein: 36-9 was de uitslag. Volgende week is de laatste plaatsingswedstrijd, dan begint de competitie. Helemaal zonder kleerscheuren is de overwinning niet verlopen, want eenmaal thuis na de douche bleek de inspanning net iets teveel geweest en storte ze een beetje in. Na een uurtje slapen ging het al weer beter en wilde ze ook van de brownies van Freejj proeven.

Darya had een nieuw vriendinnetje over op zaterdag. Bailey heet ze, geloof ik, 3x raden wat haar moeder drinkt. Lekker met zijn tweeen de paarden een beetje borstelen. Aardige mensen overigens, net over uit Montreal.

Via de ouders van Josie hebben we een bakkertje gevonden dat wat steviger en gevarieerder brood bakt dan de Safeway, lekker hoor. Aan de schildjes en andere attributen te zien komt deze koekenbakker uit Bayern en hij heeft dus ook lekkere Kuche voorbij de Kaffee.

Van het weekeinde was weer nog heerlijk en mooi genoeg om de rare uitgegroeide Amerikaanse Vogelkers (maar ja, dat is alle vogelkers hier), die ons uitzicht bellemmerde, eens flink te kortwieken. We waren het al eerder van plan, maar hebben even gewacht tot de bladeren er af waren, dat werkt wel zo makkelijk. Voor volgend jaar hebben nu gelijk weer voldoende aanmaakhoutjes voor het vuur. Gelijk hebben we ook de betonnen dolfijn die er een stukje naast stond even laten doorzwemmen. Er bleek alleen een pvc pijp met een dekseltje onder te zitten. Onze neuzen vertelde dat het iets met het riool te maken had, maar hoe dat nou precies in elkaar zit? We hebben er maar wat keitje omheen gelegd.

Nog even van het uitzicht genieten:



Voor (photo by Frederique 2007)


Achter (photo by Frederique 2007)

Zoo Zoo

Afgelopen maandag was het Thanksgiving en dus was iedereen vrij en het was heerlijk weer. Deze combinatie hebben we benut door een bezoekje aan de Calagry Zoo te brengen. We hoefden immers geen uitgebreide kalkoen-met-cranberries-spruitjes-mais-maaltijd te bereiden en te nuttigen, zoals de rest van Canada (in de VS is Thanksgiving in November, daar lopen ze dus een maandje achter). Dit keer hebben we de lokale afdeling bezocht met beesten die je ook op een tochtje door de bergen tegen kan komen. Daarna ook nog gekeken of we Malti, het pasgeboren olifantje (9 augustus) konden vinden, maar helaas, ook olifantenbabies liggen voornamelijk te slapen. Ze zijn er een beetje voorzichtig mee want het babietje van vorig jaar heeft het niet overleeft, vandaar.

Beliana heeft de volgende foto's uitgezocht:

Nooit geweten dat stekelvarkens konden klimmen


Handig hoor toiletten achter een waterval, altijd resultaat!!




Gelukkig is alleen het gebit links in beeld echt.


Het was net voedertijd bij de slangen


En zien eten doet eten.


Even buurten.


Buik in houden!!


Bekijk bovenstaand plaatje maar eens goed. Het is een puzzel van negen (9) plaatjes. Knip hem uit en probeer het zelf maar eens. Het is moeilijker dan je denkt.

Dinsdag moest Frans aan de bak. Vanwege het energieke kantoorleven en de inspannende autoritten heeft hij het badminton maar weer opgepakt. Wel en beetje een watjessport natuurlijk, maar toch, als je een single speelt zorgt dat voor voldoende lichaamsbeweging. Volg deze link voor een google map van de sporthal (toen nog in aanbouw)http://maps.google.ca/maps?f=q&hl=en&geocode=&q=cochrane+ab&ie=UTF8&ll=51.175227,-114.452949&spn=0.006592,0.021307&t=k&z=16&om=1




Beliana had wel een heel sportieve week. Dinsdag basketbal trainen, woensdag gekwalificeerd oor het school volleybalteam (hoera!!) en zaterdag haar eerste basketbal wedstrijd. Het zijn nu nog een soort voorcompetitie om de poule indeling te bepalen. Ze speelden tegen Airdrie een plaatje net boven Calgary, dat net een maatje te groot voor ze was (14-26).


Beliana met nr. 3



Af en toe uitpuffen op de bank.




In volle actie.



Zondag was schitterend met temperaturen tegen de 20C (waar zit dat graden symbooltje toch op het toetsenbord). Mooi weer om de aardappels en de bietjes te rooien (samen een grote emmer vol, en de piepers smaakten heerlijk bij de kippenpootje van Pappa). Ook mooi weer om de auto's nog even te wassen zo vlak voor de winter. Frans heeft zijn eigen auto gedaan, die was zo klaar. Frederique heeft de Ford afgespoten en Baudina heeft zelfs de bus onderhanden genomen. Die voelde zich vandaag dus alweer wat beter na 3 dagen griepen.

Tenslotte:

We zouden het wel heel leuk vinden om te weten wie onze blog regelmatig bekijkt. Stuur even een mailtje naar fransslikker@yahoo.ca met je IP adres. Weet je het IP adres niet (en wie weet dat wel uit zijn hoofd) klik dan even op http://whatismyipaddress.com/. Alvast bedankt.

Photo by Frederique Slikker - Gracia in de nieuwe wei 8:00 am.



"Wij zijn twee viendjes, jij en ik. Twee dikke vriendjes, jij en ik."

Dat is schrikken

Deze week heeft Baudina de laatste paaltjes in de wei gezet. Vrijdag had Frans een EDO (= Earned Day Off, zeg maar een ATV-tje) en hebben we bij de UFA (=United Farmers of Alberta) in Calgary schrikdraad, een schrikdraad-apparaat en toebehoren gekocht. Dat was zaterdag nog een hele klus om alles te installeren. Met name het inrammen van een 3 meter lange aardingsstaaf van 16 mm diameter bleek een klus om je moker op stuk te slaan. Er zitten hier nogal wat keitjes in de grond. Het laatste gedeelte ging er in met een stuk spoorstaaf, dat hier nog ergens rondslingerde. Vandaag hebben de paardendames in deze nieuw verworven wei hun buikjes rond gegeten. Wel even schrikken van dat draad natuurlijk.


Overzicht van toekomstige rijbak achter de 'barn'. In de lucht de typische wolken die bij een chinook horen, de zgn. Chinook arch. Het was dus een warme dag met veel wind.



Beliana had deze week een fieldtrip naar de Kananaskis. Het ging over bomen zei ze en die hebben ze daar genoeg. Gelukkig was er ook nog even tijd voor een spelletje. Ze kreeg van de week ook de schoolfoto mee.

De geweldige fotograaf heeft er een leuke spontane fotot van weten te maken.


Darya had van de week haar Terry Fox run op school. Ieder jaar weer een mooie gelegenheid om geld op te halen voor de kankerbestrijding. Daar doen ze echt veel aan hier. Als je niet weet wie Terry Fox is: http://en.wikipedia.org/wiki/Terry_Fox.


Frederique had het van de week alleen maar druk druk druk, met haar testen voor Science, Math en haar spreekbeurt over Anne Frank. Aan het einde van de week is ze wel een paar keer bij een nieuwe vriendin geweest. Sydney met een C heet ze, Cydney dus.


Zaterdag hadden we dan eindelijk succes met caravan stalling. De kop is er dus af en het maaien van het landje is niet voor niets geweest.
Onze eerste klant en er is plek voor nog veeel meer.


De volgende foto's wilden we jullie niet onthouden.

Mijn neus wordt steeds zwarter. Kijk maar eens op https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhJE8lWzn0ytVHd0wEUexpPJLUlaor1WrPBVdSTdwm1YHttK8LlxDZhwXD7Dk88umbxvnKtnThEiE-e0Js4VETJbMwwtQXzFpFVtS8BPDpG8SqdaWT8YHlqYM4y3S5IPaA_xk_Y/s1600-h/DSC00630+(Large).JPG


Heerlijk om tegen zo'n grote broer aan te schurken. Het is gelukkig een kauwbotje waar Tjardo op ligt te knagen en niet het pootje van Toulouse.