Maandag zijn we met zijn viertje (Beliana was naar Jasper, weet je nog) naar Rocky Mountain House gereden. In tegensteling tot wat de naam doet vermoeden, is het een plaatsje. Kennelijk zijn er 's winters weinig toeristen, want alle bezienswaardigeheden waren gesloten en dus besloten we maar naar het westen te trekken en een rondje Rockies te doen:

Vergis je niet in de schaal, het was een ritje van 575 km.

Do not underestimate the scale, it was a 357 mile drive.

Onderweg kwamen we nog een paar elanden tegen.

Links achter de bomen staat nog een eland. Just left behind the trees is another moose.

Vlak voordat je Banff National Parc over de David Thompson Highway binnenrijdt, kom je langs een schitterend meer (uiteraard bevroren). Het meer is ontstaan, nadat in 1972 the Bighorn Dam was gemaakt in de North Saskatchewan River. Hoe weet 'ie dat toch allemaal? Gewoon Wikepedia.

Abraham Lake.

Ook het park zelf is schitterend in de winter. Heel anders dan in de zomer, voornamelijk veel witter. Een nadeel is wel dat je niet zo makkelijk stopt om even een kiekje of een wandelingetje te maken, want de weg is nogal smal sneeuwvrij geschoven en het was er nogal fris. Dat doen we dus van de zomer nog wel eens.

Thuis hebben de dames zich wel vermaakt met sleepover/paardrijden/hardlopen en vooral ook lekker uitslapen.

Darya op Reese. Darya on Reese.

Verder hadden we goed bericht en slecht bericht. Eerst het slechte maar. De Ford was opgehaald en leek in orde, maar bij het halen van een vrachtje hooi bleef er toch weer iets hangen in de 4-wielaandrijving, waardoor we maar zeer langzaam de binnenweggetje naar huis genomen hebben om maar niets kapot te maken. Donderdag kon hij dus weer naar de garage en maandag kunnen we hem pas ophalen. We noemen de garagerekening inmiddels losgeld.

Het goede bericht is dat vrijdag bij de post een brief zat van Apegga met het resultaat van het examen van Frans van afgelopen januari. Geslaagd dus. Nu nog wachten tot de beoordelingscommisie haar werk gedaan heeft, en hopen dat er niets bijgeleerd hoeft te worden. Dat moet ongeveer in juni - augustus komen. We zijn benieuwd.

Zaterdag werd Beliana, moe maar voldaan, weer thuis gebracht. Ze had zich prima vermaakt, lekker geskied, en ... een tocht van 4 uur met een hondenslee gemaakt in BC.

Uitzicht vanuit de slee. View from the sleigh.

Hetzelfde maar nu bewegende beelden. The same but now in motion picture.

Onderweg waren ze ook nog Mount Robson tegen gekomen, het hoogste punt in de Canadian Rockies (3954m).

On the way they bumped into Mount Robson, the highest peak in the Canadian Rockies (12,972 ft).

En op weg naar huis ook nog de Athabasca Gletcher.

And on the way home also the Athabasca Glacier.

Casino

Frans had zich opgegeven om voor de basketbalvereniging een casinodienst te draaien. Dit vraagt om wat uitleg. Alle non-profit organisaties kunnen zich aanmelden bij de Alberta Gaming and Liquor Commision http://aglc.ca/default.asp voor een casino. Een groep vrijwilligers van de vereniging doet dan een aantal taken in een casino en deelt vervolgens mee in de winst. Alle casino's in Alberta (niet die in een indianenreservaat, want die vallen onder de federale regering) krijgen dit als voorwaarde in hun vergunning. Ik geloof dat de opbrengst van de tafels (roulette, blackjack, etc) gedeeld wordt tussen de vrijwilligers en het casino. Van de slotmachines gaat 70% naar de overheid en de rest wordt weer gedeeld tussen het casino en de 'volunteers'. Het gemiddelde van een kwartaal wordt dan verdeeld over de organisaties die meegedaan hebben. Gelukkig maar, anders zou het wel sneu zijn voor degene die de dinsdag en woensdag doen (wij dus) in vergelijking met de zaterdag en zondag. We waren wel benieuwd hoe zoiets in zijn werk zou gaan. De tijden zijn overigens moordend, van 10:00-18:45 of van 18:15-2:30. De keuze was op de laatste gevallen, en wel in de rol van General Manager, want dan hoef je waarschijnlijk het minst te doen. We waren gedrie-en opgesloten in de 'kooi', een beveiligde ruimte; een kassier, een bankier en de GM. Dit alles onder het toeziend oog van een verplicht ingehuurde Casino Advisor. Dit is degene die weet wat er moet gebeuren en dus het beste deel van zijn leven in dit soort gelegenheden slijt. De kassier wisselt de chips, die ofwel gekocht danwel gewonnen zijn aan de tafels, in voor echt geld, de bankier keek of dit goed ging en de GM hield de bankier in de gaten. Overal camera's natuurlijk, want als je $120.000,- in kas hebt, is een beetje controle niet verkeerd om je eerlijk te houden. Af en toe moest er een tafel nieuwe chips hebben en dan werd er een email naar de bankier gestuurd. Die deed de chips in een houdertje, en belde de chiprunner (ook een volunteer) en iemand van security (een professional). Halverwege de avond kwamen de countroom volunteers binnen. Dan werden de volle stalen bussen met geld uit de tafels gewisseld voor lege en gingen de volle naar de countroom, waar alles geteld werd en het geld overgedragen werd aan de bankier. Aan het einde van de avond ging alles naar de GM, die (helaas) de buit moest overdragen aan het casino. Nadat al het papierwerk gedaan was, mochten we naar huis, nog een uurtje rijden. Het was voornamelijk een avond van wachten en tegen het einde vechten tegen de slaap. De volgende dag maar wat later naar het werk ;-(
Het was wel aardig om het een keer te doen, zeker omdat het de jaarlijkse contributie laag houdt. De opbrengst kan toch in de buurt van de $35.000,- zijn, en daar kan je als vereniging toch weer leuke dingen van doen. Uiteraard worden ook de uitgaven door de AGLC gecontroleerd.
De Casino Advisor kende zijn klantjes wel en wees de drugsdealers zo aan in het publiek. Wel raar dat dit drugsgeld via de casinotafels direct in de handen komt van sportverenigingen etc, maar ook scholen. Ik kan me best wel voorstellen dat vorig jaar de bisschop van Calgary heeft besloten dat katholieke scholen hier niet meer aan mee mogen doen.

Dinsdag had Darya haar heritage presentatie. Ze moest een display maken, en een voordracht houden. Haar onderwerp was de Yukon Gold Rush, zie foto. Allemaal dingetje van het internet geplukt en mooi opgeplakt. Ze had ook een aantal kiezels van het garagepad met goudverf beschilderd en in een zwart buideltje gedaan. De kinderen uit de klas werden getrakteerd op gouden chocolademunten. Ze was op de dag van de voordracht wel haar cue card vergeten, maar het ging ook zonder dit spiekbriefje prima. De besten van de school mogen naar Calgary voor een soort regionale competitie. Wij houden de vingers gekruist.

Darya voor de display in authentieke kleding. Darya with her display in authetic dress.

Voor Beliana geen basketbal deze week, maar wel vakantie in Jasper. Ze mocht met Josie en familie mee om een weekje bij hun Opa in Jasper te logeren. Daar hoefde ze niet lang over na te denken. De kinderen en hun buschauffeur hebben allemaal een weekje vrij komende week.

De katten in het poppenbed. The cats in the toy bed.

Het weer is gelukkig ook weer wat omgeslagen, want al dat gras en temperaturen boven het vriespunt is maar niks. Gelukkig is het nu weer -15 overdag en sneeuwt het ook weer geregeld. Vandaag was het heerlijk, geen wind, zonnetje, perfect om de kerstverlichting van het huis te halen.

Frederique, armed and dangerous.

Darya heeft dan eindelijk haar hex bug. Al weken probeert ze haar handen leggen op zo'n beestje en belt stad en land af. Gelukkig had 'The Source' in Chinook er nog eentje, dus werd Pa na het werk die kant op gedirigeert. Wat is een hex bug? Kijk maar even op Youtube: http://www.youtube.com/watch?v=xkUQaoCmEMU&NR=1

Sweet Sixteen

Gelukkig waren de scholen vrijdag dicht, zodat Freej haar feestje donderdagavond kon geven en de meeste konden komen. Samen met 10 andere meiden hadden ze zich bij de Boston Pizza verzameld, de place-to-go voor dit soort gelegenheden. Er waren ook 4 van de hockeyjongens uitgenodigd, maar die waren zo verstandig geweest om zich niet in dit bakvissengeweld te storten. Om 9:30 kregen we het bericht dat ze opgehaald konden worden, maar toen moest iedereen nog even naar de Dairy Queen voor een ijsje, nou eigenlijk meer om een jongen uit de klas af te zieken, maar toch. Na drie ritjes met de auto zat het hele spul in de basement met de Wii te spelen of te kletsen, lees giegelen.

Even snel wat foto's:

Kleine meisjes worden dames. Little girls become ladies.


De koningin van het feest. The party queen.

Taygan en (and) Cydney waren er ook (were also there).

En (and) Jade.

Het mega-toetje voor het feestvarken. The mega dessert for the birthday girl.

In de week ervoor had Baudina aan de coach van het hockeyteam om een jersey met handtekeningen gevraagd, en gekregen. Net even na twaalven hebben we ons in het feestgedruis gemengd en 'de kadootjes gedaan', waaronder het shirt.

Ze vond het wel leuk geloof ik. I believe she liked it.

Om 1:00 brachten we de laatste dames naar huis en verzuchtte Frederique "The best birthday ever", en zo hoort het als je zestien wordt.

Beliana heeft vrijdagmiddag haar eerste schoolbasketbaltoernooi gespeeld in Airdrie. Helaas is het volleybalsucces niet herhaald, maar ze heeft toch een paar mooie wedstrijden gespeeld, alleen net verloren. Zaterdagochtend was het net andersom. De wedstrijd was waaardeloooos, de tegenstander was technisch beperkt, waardoor ze zich vooral ontwikkeld hadden in het uitlokken van persoonlijke fouten. De scheidsrechters waren ongeinterresseerd en floten om niets. De Kodiaks, want zo heten we, stonden al snel op achterstand en stoorde zich aan het publiek wat al voor de tweede periode in slaap viel. Gelukkig werd iedereen weer wakker voor de laatste drie minuten toen ze plots weer bijna gelijk stonden. In de laatste dertig seconden werd de gelijkmaker gescoord. De tegenstander viel aan en verslikte zich in de aanval, waarna Gold, want dat is de kleur van het tenue, uitviel en een vrije worp forceerde met 0.2 seconden op de teller. Het meisje wat de worp mocht nemen, had er net 4 gemist, maar nu belandde de bal keurig in het net. De coach moest gereanimeerd worden en de bloedruk van het publiek ging door het dak, maar verder het was feest alom, tenminste bij de helft van de aanwezigen.

Verder hebben we genoten van het heerlijke weer. Ik geloof dat het hier warmer is dan in Nederland. De heldere lucht geeft mooie beelden.

Even een nieuwe zonsondergang in de blog. Het zijn overigens schitterende bureaublad achtergronden.
Another beautiful sunset. By the way, they make a great desktop background.

Het resultaat van de mini-enquete van vorige week was overigens dat de meesten de blog prima vonden. Uiteraard zijn wat meer foto's welkom. Wat we niet wisten is dat je voor het 'volgen van de blog' een bloggeraccount aan moest maken, iets wat voor enkelen voor wat problemen zorgde. Het is overigens niet zo ingewikkeld, gewoon even de juiste link aanklikken en een fotootje opzoeken, probeer het maar.

17

Allereerst even een paar zaken van orde, want rechts op het scherm is wat veranderd.

Allereerst een kleine enquette. Laat ons even weten wat je er van vindt, en dan doen we ons best om het te realiseren.

Ten tweede kun je laten zien dat je de blog volgt. Zet even een (leuke) foto van jezelf in het schermpje, dat maakt de blog een stuk gezelliger (vinden wij).

Beliana is officieel toegelaten tot het Junior A school team voor het basketbal. Niet dat we er over in zaten, maar toch. Woensdag was er ook weer een clinic, dit keer werd de verdediging aangescherpt, en dat was te merken ook, want zaterdag ging dat een stuk beter. Helaas verloren ze nipt, maar het spel was zeer de moeite waard. De vorige keer dat ze tegen deze tegenstander speelde werden ze nog weggespeeld.

Frederique is aan het tweede deel van het schooljaar begonnen, en dat betekent dat het vakkenpakket een beetje gewijzigd is. Math, ESL (English as a Second Language), CTS (iets met computers), Arts en Creative Design zijn geschiedenis. Dit semester wordt er geconcentreerd op Social, Science, Engels, Calm (Career And Live Management) en ESL (maar nu net even anders).

Dat betekent natuurlijk ook dat voor Baudina de rustige dagen weer voorbij zijn. Er is ook nog een stop bijgekomen, dus moet iedereen wat eerder op. De route is enigszins aangepast en nu moeten er een paar kinderen eerst de weg over steken voordat ze bij de bus komen en daar was ze het niet mee eens. De rode knippers gaan wel uit, maar omdat het een weg is met gescheiden rijbanen hoeft het tegemoetkomende verkeer niet te stoppen. Overleg hielp niet, en dat is heel raar voor een bedrijf dat de veiligheid nr. 1 heeft. Dus heeft ze een brief geschreven en nu moet er natuurlijk wel gereageerd worden. Het zal je toch gebeuren dat een kind dat net even te laat is, de straat over rent en geen schoolbus meer nodig heeft, maar een ambulance (EMS heet dat hier).

Vrijdag was het feest, want het was alweer 17 jaar geleden dat Frans en Baudina elkaar in Zandvoort het ja-woord gaven, en dat moest gevierd worden in het gezelschap van het tastbare bewijs ervan (de kinderen). De keuze was gevallen op 'Prairie Smoke' een, je raadt het al, grill restaurant, en dat bleek een goede keuze.

Qua perspectief klopt de foto niet, maar ach.

A wonderfull dinner in 'Prairie Smoke' Cochrane.

We moesten het er nog maar even van nemen, want er verzamelen zich donkere financiele wolken boven de foothills. Van de week hebben we de Ford naar de garage gebracht, want hij stonk verschrikkelijk als je in 4-wheel drive reed. Bleek dat het differentieel in gruzellementen lag, en de olie die eruit liep tegen de uitlaat kwam en verbrandde. Je kan er nog wel mee rijden, maar ja zonder 4-wheel drive is het 's winters bijna niet te doen, en de auto zorgt er natuurlijk wel voor dat het hooi gehaald kan worden en de recycle en ander afval weggebracht kan worden. Dus maar even slikken. 10 Februari is hij aan de beurt.

Qua weer mogen we overigens niet klagen. Het schommelt rond het vriespunt en dat is beslist niet slecht. Het zou wel lekker zijn als alle sneeuw even weg smelt, zodat we het snowfence wat verder weg kunnen zetten en hopelijk als het weer gaat sneeuwen wat minder hoeven te schuiven.