Stilte voor de storm

Dat vorige week een beetje slapjes was, bleek stilte voor de storm te zijn, want deze week is er weer genoeg te melden. We beginnen maar even rustig met een foto van Darya, die bezig is geweest om Tjardo te trainen. Hij moet nu over van alles en nog wat heen springen, en ze vinden het allebei heerlijk.



Ook niet meer slapjes is kleine Shadow. Maandag is ze bij de dierenarts geweest en heeft de nodige pillen en spuiten gekregen, en dankzij de intensieve zorg van Baudina is ze bijna weer de oude. Woensdag begon ze opeens weer uit zich zelf te eten en inmiddels huppelt ze al weer vrolijk buiten.



Donderdag had Beliana Track&Field, atletiek dus, van school. Ze mocht meedoen met discuswerpen (6e) en etafette 4x100m (2e). De volgende dag stond er zelfs een stukje in de Metro van Calgary (ja, die gratis krantjes hebben ze hier ook). Jammer dat de foto van een klasgenootje was en niet van Beej.

Vrijdagavond is Frederique naar haar eerste (IJs)hockeywedstrijd geweest. Het team van de jongens uit Europa (zie 7 september) moest spelen en de jongens beginnen langzamerhand steeds interessanter te worden, want wat je van ver haalt .... (http://www.sisec.ca/sisecselects/news.php?lang=E)

Zaterdag had Frans een bbq met een paar collega's, diep in K-country (Kananaskis). Het was de hele week nog schitterend weer, met temperaturen boven de 25 oC, dus regende het die dag. Maar dat mocht de pret niet drukken. De rit ernaar toe was schitterend, met prachtige uitzichten over bergmeren met fel gele herfstbomen tussen het donker groene naaldhout. Helaas zijn autorijden en fotograferen twee activiteiten die niet samengaan, dus jullie zullen zelf een beeld moeten vormen. Gelukt, mooi he. Verder was het weer nogal somber, vandaar dat ik maar even een fotootje van het internet geleend heb (Wikipedia bedankt).

Het Upper Lake (links) en het Lower Lake (rechts). Wij zaten bij de parkeerplaats links onder in beeld.


Frederique moest helaas werken, dus moest ook Baudina thuis blijven, maar Beliana, Darya en Tjardo waren wel mee.

Net als Paul en Clarence,

en Domenic, die helemaal in zijn element was.

Nadat alles gegrild en gegeten was, doken er opeens twee duifgrote vogels naar beneden om het hondenvoer, wat even vererop stond, te roven. Volgens het vogelboek bleek het om de Gray Jay te gaan, die eigenlijk alleen in de nationale en provinciale parken voorkomt. Ze zijn zo brutaal als mussen en verzamelen van alles en nog wat aan voedsel voor de winter. Ondanks de voedselkeuze blaften ze niet.

Zo brutaal, dat ze zelfs uit de hand eten.


Ze bleken de brownie in de andere hand net even lekkerder te vinden dan het hondenvoer,
dus dat was even schrikken.

Het was wel een dagje auto rijden, want eerder al waren we naar de Dutch Store in Calgary gereden om roze muisjes te halen. Johan, Sandra en Kylie zouden er zondag een dochtertje/zusje bij krijgen, via het adoptieproces. Ze kregen dat pas dinsdag te horen en moesten zaterdag al in Grande Prairie zijn (een dagje rijden hier vandaan, dus vrijdag weg). Voor ons was dat al allemaal plotseling, kun je nagaan wat zij allemaal mee/doormaken. Afijn, de moeder van Sandra had Baudina gebeld met het verzoek om ergens een echte taart met tekst te laten maken en deze te bezorgen. Aangezien een collega van Frans profesioneel opgeleid banketbakker is (overigens een aanrader, zo iemand als collega), was die gauw voor het karretje gespannen. Uiteraard moesten er wel roze muisjes op. Zondagmiddag hebben we de taart opgehaald en toen we die stiekum wilde afleveren, bleek het hele gezin al thuis verenigd te zijn. Welkom thuis Rosalyn!!


Wat een schatje!! ( en Beliana natuurlijk ook).


De taart, inderdaad een plaatje.

De trotse ouders.