

De dames waren allemaal een beetje roestig qua techniek, maar ja het was dan ook alweer 2 jaar geleden. Lessen dus de volgende keer! Vanaf de piste nog geprobeert om naar NL te bellen om de beste wensen over te brengen, maar helaas het netwerk was bezet. Ook hier weer enkele verschillen met het oude land. Rode pistes zijn hier zwart en zwarte pistes dubbel zwart, het is maar dat je het weet. De wachtrij naar de liften toont dezelfde beleefheid als in het verkeer. In plaats van 1 lange rij waar iedereen staat te dringen, kom je hier met 4 rijen bij elkaar en iedereen gaat om de beurt, net als bij een 4-way stop kruising. Er is natuurlijk soms wel een man met een grote stok voor nodig om het allemaal te regelen, want ook canadezen zijn net mensen.
Van de week was het natuurlijk kerstmis en druppelde langzaam de kerstkaarten bij ons binnen. Canada Post is niet een van de snelste bezorgers hebben we al gemerkt, maar allemaal reuze bedankt voor alle goede wensen. Kerstmis was natuurlijk ook anders voor ons dit jaar. 's Ochtends hebben we een soort kruising tussen Sinterklaas en Kerst gevierd, met pakjes surprises en gedichtjes.




Verder hebben we ntuurlijk flink geklust in het nieuwe huis en 's avonds kaasfondue gegeten want de McDonalds was gesloten :-). Volgend jaar hebben we wel weer tijd voor het protocol. De feestdagen lopen toch allemaal wat anders want vanwege het skieen hadden we ook geen tijd om oliebollen te bakken. Er was ook nergens vuurwerk te koop (naar ik begreep is dat verboden hier ?!) dus ik ben benieuwd wat voor een oudejaarsavond het wordt. De dames zullen wel omrollen van alle inspanningen van vandaag. De fles met bubbels staat in elk geval klaar.
Inmiddels is het ook hier 1 januari en inderdaad geen vuurwerk. De jaarwisseling gaat hier kennelijk geruisloos voorbij. Het voordeel is wel dat de straten verschoond blijven van al dat rode papier en karton, maar dat is hetzelfde als droog douchen; je bent snel klaar met afdrogen maar het helpt niet. Dit was wel de saaiste jaarwisseling in jaren.
Met het huis vordert het gestaag. We zijn verder met de vloer, de laatste lijmresten er nog af beitelen. Ik heb hier maar wat assistentie voor mijn Nooitgedacht beiteltjes aangeschaft, samen met een slijpsteentje. Nu gaat het allemaal wat sneller. Beliana krijgt een jungle kamer en na de voorbereidingen van de week (plamuren, leeghalen, plamuren, vloerbedekking eruit, plamuren en nog eens plamuren, schoonmaken, primer) konden vandaag de muren geschilderd worden. Amazone-groen onder en lucht-staal-blauw boven. De fantasiebeschilderingen volgen later. Nu de vloerbedekking erin, dan zijn we daar voorlopig klaar mee.
We hebben enkele wandjes in de kamer gesloopt tot op de structuur na, maar zijn er nog niet helemaal uit of het dragende wandjes zijn. Ik ga morgen op mijn werk maar wat deskundigheid raadplegen voordat de zaag erin gaat. Wat verder nog rest zijn de tegels in de hal verwijderen, wat optioneel schilderwerk in de kamer (kan later ook nog) en het aanbrengen van de nieuwe ondervloerplaten. Dat laatste wordt nog flink schroeven (17 platen x 39 schroeven = 663 stuks). Woensdag wordt het parket gebracht om een weekje te acclimatiseren voordat het er tegenaan gaat. Dat wordt dus wel wat avondjes en weekendjes doorklussen.

Het restant van de wand tussen de keuken en de eetkamer (is het dragend?)

De voormalige gardarobekast, niet meer nodig na de aanbouw dus weg ermee
Baudina mocht afgelopen vrijdag afrijden en ...... gezakt, want ze reed wel 5 km/u te hard. Aanstaande vrijdag mag ze weer en dan gewoon de handrem erop laten zitten, dan lukt het vast wel.
Darya mocht de hele week de hondjes van de buren verzorgen, want die waren naar de US. 's Nachts bivakeren ze in de garage en overdag in de tuin. Darya hoefde ze dus alleen door het huis te loodsen en voor eten en water te zorgen. Verder zorgde ze voor de kat en de vissen. Apetrots was ze op deze verantwoordelijke taken, die ze dan ook zeer plichtsgetrouw uitvoerde.