De volgende dag.
Daar bleef het niet bij, want ook de dagen erna regende het in het dal, maar sneeuwde het bij ons. Pas vandaag trok het open en kregen we heel zelden een stukje onbewolkt te zien. Wel goed weer overigens om de aftimmering van de dakramen in de hal te schilderen, want als de zon schijnt, wordt je daar helemaal gek. Dan weet je precies hoe een goudvis zich in de kom voelt. Inmiddels zijn dan wel de plantjes erin, want al te lang zonder moeder aarde kunnen die natuurlijk ook niet.
Woensdag moest Frederique voetballen in Calgary SE (het zuid oosten dus). Frans mocht mee om aan te moedigen en de chauffeuren natuurlijk. Koud dat het was, en het gras zat ook nog eens vol muggen. Gelukkig hadden we standaard een flesje Off in de auto liggen, waar het voltallige team en publiek zich mee in kon spuiten; de geur van de Canadese zomer. Het werd overigens 4-0 voor Cochrane en dus schoven ze een plaastje op in de ranglijst. Nog twee wedstrijden te gaan en dan weten we hoe de poule indeling is. De wedstrijd van zaterdag was afgelast vanwege het slechte weer, evenals Darya's schoolvoetbaltoernooi op vrijdag.
Dan nog even een dieren update. Gracia staat dus weer met een deken om, want dat lesje hebben we nu wel geleerd. Natte sneeuw op een zomervacht is geen goed plan. Het lompe beest probeert overigens het gras aan de andere kant van het hek te eten en leunt daarbij zo hard tegen het hek aan, dat het arme oude hek helemaal kapot gedrukt wordt. Het stond al op de lijst vervangen te worden, dus Baudina was alweer aan het schilderen.
Arme Cindy had kennelijk in iets scherps gestapt een tijdje terug, want haar rechter voorpoot was een beetje ontstoken. Gelukkig wist de dochter van de dierenarts daar wel wat op.
Maar ik ben nog steed wel heel zielig hoor.