Het rare is dat de officiele brief nog niet niet binnen is, maar we zijn inmiddels gewend aan de traagheid van de posterij hier. Vrijdag mijn collega's op een lunch getracteerd en mijn baas gelijk gemaild, want die had zo de nodige toezeggingen gedaan als het het eenmaal zover was. We wachten met spanning af.
Nu kan je ook aan de ceremonie van de ijzeren ring meedoen. Klinkt heel spannend, maar dat valt wel tegen, geloof ik. De ijzeren ring is het symbool van de Engineer in Canada en wordt om de pink van de hand waarmee je tekent, gedragen als herinnering aan de maatschappelijke verantwoordelijkheid die je draagt. De originele ringen waren gemaakt van het staal van een brug in Quebec, die ooit ingestort is, mooi symbolisch dus. De ceremonie ga ik dus zeker doen, al was het maar om dit mysterie te ontrafelen en op de blog verslag te doen.
Arme Darya was dinsdag en woensdag ziek thuis. Het weekeinde was, naar wij denken, toch net iets te spannend of vermoeiend geweest en ze had een klein griepje opgelopen. Inmiddels is het alweer een vrolijke fluiter hoor.
Het weer is hier inmiddels alweer helemaal prima, zeker vandaag. Gisteren sneeuwde het nog wel, maar dat mag geen naam meer hebben. Baudina heeft ook de voorjaarskriebels gekregen en is druk aan de slag in de grote barn om de oude stallen te slopen om straks plaats te maken voor nieuwe. Het ruimt nu al lekker op. Verder probeert ze dagelijks met Gracia 20 minuten te lopen. Ze heeft waarschijnlijk lidtekenweefsel op haar pees door de operatie, waardoor ze haar hoef niet volledig gebruikt. Vooral het neerzetten van het been geeft veel belasting op deze pees. De balkjes, waar ze tussen door een beetje over moet stappen, worden dan ook niet geheel in dank afgenomen. Maar met twee keer per dag met traumeel (homeopathische zalf) en flink masseren, gaat het, geloof ik, langzaam vooruit.
Beliana had weer een hele drukke week. Donderdagavond waren de kwart en halve finales van het schoolbasketbal en daar zijn ze fluitend doorheen gekomen. Vrijdagavond was de finale al en dus trokken we weer naar Airdrie om haar aan te moedigen. Het was een zinderende wedstrijd die uiteindelijk nipt verloren werd, maar met anderhalve minuut te spelen stond het nog 13-13. Iedereen was het er over eens dat de scheidsrechters hun uiterste best gedaan hebben om de score in het voordeel van de tegenstander om te buigen. Beliana was absoluut niet tevreden met de zilveren medaille, al begint dat langzaam wel te veranderen.
Een mooie assist van Beliana voor de 4-4.
Uiteraard mag de teamfoto niet ontbreken.
Zaterdagochtend waren Frans en Beliana alweer vroeg op, om op tijd in Edmonton te zijn. De Jags (volleybal) speelden een toernooi en vanwege de leeftijd mocht Beliana niet meedoen (hadden we al verteld, geloof ik). Uiteraard wilde ze het team wel aanmoedigen. De eerste wedstrijd was al om 8:00, maar dat vonden we net iets te vroeg. Het is toch zo'n 3 uur en een kwartier tuffen. De wedstrijd van 11:15 werd verloren en dat kwam natuurlijk, omdat Beliana niet meedeed, denken we dan maar. Daarna op naar de West Edmonton Mall om een jurk te kopen voor de 'graduation' straks in juni. Afijn, 3 uur later hadden we een jurk die helemaal naar de zin was. Hoe die eruit ziet? Tja, dat houden we natuurlijk nog even geheim.
Zondag lekker bijkomen met een croissantje op bed en nog wat kwasten in de slaapkamer. Frederique was, net als bijna het hele weekend, op stap met vriendinnen en hebben we net weer opgehaald.
Arme Darya was dinsdag en woensdag ziek thuis. Het weekeinde was, naar wij denken, toch net iets te spannend of vermoeiend geweest en ze had een klein griepje opgelopen. Inmiddels is het alweer een vrolijke fluiter hoor.
Het weer is hier inmiddels alweer helemaal prima, zeker vandaag. Gisteren sneeuwde het nog wel, maar dat mag geen naam meer hebben. Baudina heeft ook de voorjaarskriebels gekregen en is druk aan de slag in de grote barn om de oude stallen te slopen om straks plaats te maken voor nieuwe. Het ruimt nu al lekker op. Verder probeert ze dagelijks met Gracia 20 minuten te lopen. Ze heeft waarschijnlijk lidtekenweefsel op haar pees door de operatie, waardoor ze haar hoef niet volledig gebruikt. Vooral het neerzetten van het been geeft veel belasting op deze pees. De balkjes, waar ze tussen door een beetje over moet stappen, worden dan ook niet geheel in dank afgenomen. Maar met twee keer per dag met traumeel (homeopathische zalf) en flink masseren, gaat het, geloof ik, langzaam vooruit.
Beliana had weer een hele drukke week. Donderdagavond waren de kwart en halve finales van het schoolbasketbal en daar zijn ze fluitend doorheen gekomen. Vrijdagavond was de finale al en dus trokken we weer naar Airdrie om haar aan te moedigen. Het was een zinderende wedstrijd die uiteindelijk nipt verloren werd, maar met anderhalve minuut te spelen stond het nog 13-13. Iedereen was het er over eens dat de scheidsrechters hun uiterste best gedaan hebben om de score in het voordeel van de tegenstander om te buigen. Beliana was absoluut niet tevreden met de zilveren medaille, al begint dat langzaam wel te veranderen.
Een mooie assist van Beliana voor de 4-4.
Uiteraard mag de teamfoto niet ontbreken.
Zaterdagochtend waren Frans en Beliana alweer vroeg op, om op tijd in Edmonton te zijn. De Jags (volleybal) speelden een toernooi en vanwege de leeftijd mocht Beliana niet meedoen (hadden we al verteld, geloof ik). Uiteraard wilde ze het team wel aanmoedigen. De eerste wedstrijd was al om 8:00, maar dat vonden we net iets te vroeg. Het is toch zo'n 3 uur en een kwartier tuffen. De wedstrijd van 11:15 werd verloren en dat kwam natuurlijk, omdat Beliana niet meedeed, denken we dan maar. Daarna op naar de West Edmonton Mall om een jurk te kopen voor de 'graduation' straks in juni. Afijn, 3 uur later hadden we een jurk die helemaal naar de zin was. Hoe die eruit ziet? Tja, dat houden we natuurlijk nog even geheim.
Zondag lekker bijkomen met een croissantje op bed en nog wat kwasten in de slaapkamer. Frederique was, net als bijna het hele weekend, op stap met vriendinnen en hebben we net weer opgehaald.