Mei roert zijn staart

In mei denk je toch niet echt meer aan een dik pak sneeuw. Nou dat kun je maar beter wel doen als je in Cochrane woont. Woensdagavond begon het langzaam te sneeuwen en dat hield pas donderdagnacht op. Normaal valt er hier van dat poedersneeuw, maar omdat het nu niet zo koud meer is, is het een mengeling van natte en gewone 'hollandse' sneeuw, die dus overal aan blijft plakken. Baudina had donderdag dan ook enkele enerverend ritjes met de bus. Terwijl het donderdag in het dal regende, is het hier gewoon door blijven sneeuwen. Donderdagavond moesten we de ladder op om de satelietschotel te ontsneeuwen. Gelukkig deed de stroom het weer, want die was tussen vijf en half negen uitgevallen. 's Nachts om twee uur moesten we weer afscheid nemen van de electriciteit en dit maal duurde het tot 's middag vier uur. Ja, we wilde iets meer avontuur dan de Velserbroek, en we zijn van de week dan ook op onze wenken bediend.
Vrijdagochtend vroeg op gestaan om de inmiddels 30 cm sneeuw weg te scheppen voor Baudina's bus. Alleen het horizontale gedeelte vlak bij het huis, want eenmaal op de helling naar beneden 'gaat-ie-wel' dachten we. Toch maar even de weg geinspecteerd en het er maar niet op gewaagd. Baudina is met de Ford naar de remise gereden en heeft daar een reservebus opgehaald en de meeste delen van de rit afgemaakt. Sommige stukken waren net zo ingesneeuwd als onze oprit. Toen Frans en de meiden naar beneden moesten was de buurman al langs geweest met de grader en was de weg sneeuw vrij. Het leverde wel weer mooie plaatjes op, dit keer maar eens van de achtertuin:

Vorig jaar rond deze tijd zaten we hier te bbq-en met Opa en Ria, http://familieslikker.blogspot.com/2007/05/witte-hekjes.html


Zaterdag was het heerlijk om te spelen, ook voor Tjardo die in zijn enthousiasme de arm van de 'Frosty' amputeerde.

Frederique heeft maandag en woensdag weer gevoetbald en Darya had woensdag haar eerste buitendag met de Ponyclub, dit keer weer op Mystery. Darya moest vrijdag iets eetbaars uit het land van haar voorouders meenemen. Omdat we de oliebollen al bij de Top-Banana uitgedeeld hadden, is de keuze op beschuitjes met hagelslag gevallen. Achteraf gezien was dat met de stroomstoring nog geen verkeerd keuze. Uiteraard ging het schoon op, want wie lust er nou geen beschuit met hagelslag, nou dan.


We krijgen ook af en toe nog eens bezoek van een buizerd. Dit lijkt ons een gewone en geen ruigpoot.

Zaterdag was het shopdag. De meiden nieuwe schoenen (toch maar zomerschoenen gedaan en geen moonboots), en natuurlijk de laatste moederdagkadootjes. Dit keer zijn we Northland Village geweest, en daar kan je aardig een dagje dwalen.



Zondagochtend natuurlijk een ontbijtje op bed voor Baudina. Ook de rest van de dag werd moeder ontzien voor huislijke taken.

Frederique had nog een heerlijke chocolade cake gebakken.

Zondag was het ongeveer 7 weken geleden dat Darya haar gaatjes in de oren had gekregen en dus mochten er eindelijk ander bellen in de oren: