Hendrik-Jan de Tuinman

Beliana heeft een hele drukke week achter de rug. Elke middag na school of volleybal of voetbal trainen en als klapper vrijdagmiddag voetbaltoernooi in Airdrie. Heel handig gepland, mochten ze de eerste en de laatste wedstrijd spelen en hadden daartussen anderhalf uur rust. Frans en Darya waren meegereisd en zijn in pauze maar even wezen shoppen. De eerste wedstrijd werd gewonnen en de tweede helaas verloren. You win some, you loose some.

Het is die lange in het midden.

Frans had die dag dag maar vrij genomen, want 's ochtends moest het hele spul naar de tandarts, en dat gaat er hier nogal grondig aan toe, dus loont het amper de moeite om nog naar Calgary te tuffen. We waren om 8:00 binnen en pas om 11:45 klaar. Tussendoor konden we de kinderen gelukkig naar school brengen. Verzekering technisch loopt het hier ook wat anders. Je kan eerst $1.400,- dollar pinnen en dat krijg je pas na een week tot tien dagen terug. Gelukkig hebben we het uitgebreide verzekeringspakket gekozen.

Het nadeel van het voordeel dat het mooi weer geworden is: het gras moet ook weer gemaaid worden. Doordat het vorig weekeinde regende en niet gemaaid kon worden, stond dat inmiddels aardig hoog en ook de paardenbloemen stonden er weer fris bij. We zijn met zijn tweeen drie uur bezig geweest met maaien en randen bijwerken. Maar het resultaat mag er wezen, een keurig geschoren gazonnetje. Zondag hebben we er paardenmest (het bijproduct van die twee andere grasmaaiers) op uitgereden en het met de grasmaaier keurig fijn gemalen. En nou maar hopen dat het gras er van gaat groeien en niet de paardenbloemen, al zal het wel andersom zijn.
De zaterdag werd beloond met een bbq en kampvuur waar de dames de marshmellows boven konden roosteren.

Darya was zaterdag met een vriendinnetje mee naar Calaway Park en kwam met nog een knuffel thuis, die had zich dus wel vermaakt. 's Ochtends had Frederique haar uitgestelde voetbalfoto. De hele club was verzameld bij de Historic Ranch (redelijk historic, want het is uit 1881, niet slecht voor hier) aan de voet van de heuvel waar het standbeeld Man of Vision staat. Dit keer geen voorproefje, want de ouders werden op afstand gehouden. Er moest snel een teamnaam verzonnen worden en vanwege de roze shirtjes is de keuze op The Pink Nightmares gevallen.

Zaterdag hebben Frederique en Beliana de mais in de grond gezet. Nog even een klein proefveldje, om te kijken of het aanslaat. Volgend jaar wellicht meer.

De nog jonge mais beschermd tegen de elementen

Langzaam krijgen we ook de vensterbank weer terug, want Baudina heeft inmiddels de tuinbonen, broccoli en ... in de groentetuin gezet. Het gaat allemaal niet zo snel als vorig jaar, maar ja toen hadden we Ria op bezoek.

Om na al dat gewerk heerlijk te kunnen onstpannen heeft Baudina haar verjaardagsgeld aan een paar houten Canadeese stoelen besteed. Die wilde ze altijd al hebben.

Met een bakkie leut in het zonnetje, heerlijk. Je hoort er het gepiep van de jonge merels die in hun nestje onder het dak van de garage zit goed horen, en de vlieg en voer ijver van de ouders goed bekijken.


Freej en Beej hadden ze in elkaar gezet, dus mochten ze er ook even in zitten.