Pelt goes Canada

De laatste schoolweek alweer en Beliana heeft daar amper iets van meegemaakt. Ze is met Josie en Elisa en nog een paar meiden als soort verjaarspartijtje van maandagmiddag t/m donderdagmiddag naar een huisje in het Peter Lougheed park (net even ten zuiden van Kananaskis) geweest. Dolle boel natuurlijk, al hebben we niet veel tijd gehad om bij te praten, want vrijdag was het zwemmen in een golfslagbad ergens in Calgary (Darya heeft overigens ook gezwommen met school, maar gewoon in Cochrane), en 's avonds alweer klaarstaan voor een basketbal toernooi in Edmonton. Via het internet hebben we vernomen dat ze flink aan het winnen waren, maar hoe de finale afgelopen is weten we niet, want ze is nog niet thuis. Die zal de komende dagen flink bij moeten slapen, denken we.

De vakantie is dus officieel begonnen en de rapporten van Darya en Beliana zijn binnen, allebei helemaal prima. Frederique krijgt haar rapport maandag en dan weten we ook hoe de examens van de afgelopen week zijn gegaan.

Thuis hadden we in de barn een kat op bezoek. Die was zomaar komen aanwaaien en haar plek in de stal voor een paar dagen ingenomen, totdat Bunny haar er uit gegooid had. Waarschijnlijk was er te veel concurrentie voor de muizenvangst.

De afgelopen weken stond Cousin John al met olielekkage in de garage. Waarschijnlijk is er van de winter iets te enthousiast mee gewerkt en dat heeft deze oude heer geen goed gedaan. Inmiddels groeide het gras ons bijna letterlijk boven het hoofd, dus toen we bij de Home Depot naar binnen liepen om hout te kopen, stonden de John Deere machines wel heel verleidelijk naar ons te lachen en was de koop snel gesloten.

Met een beetje groothoek lens ziet het er allemaal nog groter uit.

Nou de techniek heeft de afgelopen 37 jaar niet stil gestaan, dat is goed te merken. In plaats van hard vooruit en hard achteruit en de rem er ergens tussenin, kan deze HertenJan soepel acceleren van 0 tot 15 km/u en met akelige precisie langs allerlei obstakels gestuurd worden. Er zijn ook 2x zoveel paarden aan boord, dus er is geen grasspriet te hoog.

Zondag kwamen Wim (oud collega van Frans, red.) en Janie Van Pelt op bezoek. Zij waren aan het begin van een rondreis door Alberta en BC en hoe kan je die beter doorbrengen dan met een bezoekje aan de Slikker Ranch. Het was natuurlijk heel gezellig om weer even bij te kletsen, historich Cochrane te bezoeken, ijsje eten en wat bbq-en rond het kampvuur.
Daar hoort natuurlijk een hoedenfoto bij.

Tenslotte:

Aan het einde van een hele dag buiten is Toulouse echt helemaal uitgeteld.