We stonden weer op de camping Whispering Spruce, waar we vorig jaar ook verbleven.
Terwijl Frederique, Beliana en Darya zich heerlijk in het zwembad vermaakten, zijn Frans
en Baudina naar het wolvencentrum gegaan, want daar was Baudina nog niet geweest.
Vervolgens ging de reis richting Kamloops, in centraal BC, met het idee om via Whistler (uiteraard om de olympische faciliteiten te bekijken), maar vanwege alle bosbranden in de regio was de weg afgesloten.
Met onderweg schitterende picknick plaatsen.
Hier op een mooi plaatsje in Knudsford net even ten zuiden van Kamloops.
Ideaal die Ipods onderweg, allemaal een film naar keuze.
Tjardo vindt het ook best.
Uiteindelijk dan in omgeving Vancouver aangekomen. We zaten vlak bij de grens met de VS net even te oosten van White Rock op camping Hazelmere.
Omdat er niet direct plaats was op de camping, stonden we de eerste nacht op de overloopplaats, heerlijk rustig.
Aan het einde van de dag moesten we natuurlijk even de Pacific bezoeken.
Eerst hebben we een bezoekje gebracht aan Fort Langley, de eerste nederzetting van de Hudson Bay company voor de pels en andere handel, zo rond 1840.
De pelsen lagen er nog, of weer.
Darya mocht meespelen in een huwelijksceremonie tussen een HBC medewerker en een indiaanse.
Volgens mij kon je beter boven staan dan onder, qua zaagsel in je gezicht.
Helaas was al het goud er al uit gezeefd.
De volgende dag was de bestemming Vancouver, Stanley Park om precies te zijn.
Met een fraaie verzameling totempalen.
Mooie beelden (recentlijk nog in Kopenhagen geweest? al was dit een duiker).
Mooie beelden (recentlijk nog in Kopenhagen geweest? al was dit een duiker).
Een wasbeertje.
Wat zeg ik, een hele familie wasberen. We hebben ze overigens ook op de camping gezien.
en heeeeeeeeeeeeeeeeeeeele hoge bomen.
Aan het einde van de dag wilden we nog even het Aquarium meepakken, maar de rij was zo lang dat we daar maar de volgende dag voor terug gekomen zijn. Dat was ook maar goed ook, want het is zeker een langer bezoek waard.
Aquarium zei je toch, toch hadden ze ook een vlindertuin waar ook deze prachtige Ibis rond liep.
We hebben Nemo gevonden!!
Het hoogtepunt was wel het bezoek aan de 2 maanden oude Baluga walvis baby.
Hier samen met haar moeder.
Beliana met een insiders uitzicht.
Nooit geweten dat kwallen zo mooi konden zijn.
Net als de zee-anemonen.
Nog even een familieportret voor het standbeeld bij de ingang.
De laatste dag in de regio gingen we 'whale watchen'. Baudina bleef aan wal achter want het werd mensen met nekklachten afgeraden.
Gelukkig zaten we in een overdekte boot, want het regende en het was best fris.
Na 2,5 uur in hoog tempo kwamen de orca's in zicht (op de achtergrond Victoria)
De orca's leven in groepen, zgn pods, aangevoerd door oma. Er zijn nog 3 pods in deze omgeving, samen zo'n 40-50 walvissen. We hadden geluk, want alle pods waren bijelkaar, een superpod noemen ze dat.
Langzaam kwamen we dichterbij.
Totdat er plots een stel vlak achter de boot aankwamen.
Je kunt de orca's aan hun rugvin en zadelvlek (daar net achter) herkennen. Kijk of je de linker kunt identificeren, zie http://www.whaleresearch.com/orca_ID_pods.html voor de hele familie. Onder goede inzenders wordt een uitvergroting van de foto verloot.
De volgende dag vertrokken richting Penticton, net even onder Kelowna, aan een meertje, zodat er weer gezwommen kon worden. Ook werd er een bezoekje gebracht aan de wijnstreek daar net ten zuiden, en brachten we een bezoekje aan Tinhorn Creek wijngaard.
De volgende dag vertrokken richting Penticton, net even onder Kelowna, aan een meertje, zodat er weer gezwommen kon worden. Ook werd er een bezoekje gebracht aan de wijnstreek daar net ten zuiden, en brachten we een bezoekje aan Tinhorn Creek wijngaard.
Arme Darya werd door een wesp in haar vinger gestoken.
De wijngaard.
En na afloop van de rondleiding proeven natuurlijk.
Terug in Penticton een ijsje om de wesp te vergeten.
Via Vernon en een bezoek aan de waterslides, kwamen we vrijdagavond weer terug in Golden. Door de vele regen van de afgelopen dagen was de fire ban opgeheven en konden we eindelijk marshmellows roosteren boven het kampvuur.
De 2 weken zijn omgevlogen. Met de beestjes was alles goed gegaan, en iedereen was ook wel weer blij om in zijn eigen bed te slapen. Morgen moet Frans weer aan het werk, gelukkig heeft hij vrijdag alweer vrij, dus misschien trekken we er nog even op uit.