zondag 6 september 2009

Weer naar school

De scholen zijn dinsdag weer begonnen, dus het luie leventje is weer voorbij. Bij Darya zijn de klassen een beetje door elkaar gehusseld, maar er zijn nog wel vriendinnetjes in de klas. De homeroom teacher, zoals dat heet, is een stuk beter dan vorig jaar, maar veel slechter kon het ook niet. Zaterdag had ze een hawaii party bij Charlotte, dus dat was dikke pret.

Beliana heeft dit jaar niet zoveel zin in school. Op een vragenformuliertje had ze op de vraag "Waar kijk je het meeste naar uit?" "vrije dagen" ingevuld. Wel heel erg leuk is het vak "passionate projects". Het is een klasje van vier 'gifted' kinderren en speciaal bedoeld om wat uitdaging te geven. Ze mogen het zelf helemaal invullen, dus we zijn benieuwd. Ze kijkt natuurlijk wel heel erg uit naar het schoolvolleybal en -basketbal.

Voor Frederique wordt het een belangrijk jaar. De meeste punten kunnen nu gescoord worden en de resultaten tellen ook mee voor een eventuele beurs. Haar rooster moet nog een beetje aangepast worden, want daar klopt nog niet veel van. Het bowlen en Boston Pizza met vrienden op zaterdag was gelukkig wel in orde.

Baudina's rit is, zoals aangekondigd, een stuk beter dan vorig jaar. De grootste en luidruchtigste kinderen zijn eraf en dat maakt het geheel een stuk rustiger. Tussen de ritten door wordt er flink mest geschept en dus zien de paddocks er een stuk frisser uit. Tijdens het scheppen werd er een musje door een windvlaag uit zijn route geblazen en kwam verbaasd op Baudina terecht. Ze kon hem even aaien en toen vloog hij/zij er weer vandoor. Tjardo kreeg zijn schrik van zijn leven, toen hij tijdens het spelen tegen het schrikdraad aankwam. Hij ging er als een haas vandoor en durfde zijn bal niet meer op te halen.

Dat is wat je noemt een hoop .....

Donderdagavond zaten we heerlijk met ramen open (want het is de hele week nog heerlijk weer geweest) toen we opeens opschrokken door het gegil van een coyote heel vlakbij. Omdat Bunny nog buiten vlogen we naar buiten, gewapend met honkbalknuppeltje. Na wat zoeken vonden we Bunny gelukkig onbeschadigd. Wel stonden alle spieren gespannen en er was duidelijk kontakt geweest, want eenmaal thuis werd ze helemaal door Tjardo afgesnoven. De volgende dagen ging ze niet meer zover van huis, gek he.

Voor Frans was het natuurlijk business as usual, weinig veranderingen deze week. Er is op het werk gelukkig nog voldoende te doen en de afdeling groeit gestaag door. Wel zorgde Apegga voor wat beroering. Omdat het zo ongeveer wel een tijd was voor de brief met registratie, maar eens een email gestuurd om te kijken of er al vorderingen waren. Toen bleek dat de sukkels de afgelopen maanden gewoon hebben zitten slapen en een van de emails voor een referentie helemaal niet verzonden hadden. Na wat heen en weer gemail hadden ze eindelijk in de gaten dat zij het probleem waren en toen werd het opeens stil. Volgende week maar opvolgen en kijken of de procedure wat versneld kan worden. Van het weekeinde is er nog even flink geklust aan de kas, want die moet natuurlijk volgend voorjaar wel in gebruik genomen kunnen worden.


Het begint er al aardig op te lijken.