zondag 4 juli 2010

Tja, en wat doe je dan op de eerste voetballoze avond, dan ga je de blog maar eens in een nieuw jasje steken. Voor de uitprinters onder ons, laat even weten of er door deze aanpassing liters blauwe inkt doorheen gejaagd worden, want dan halen we de Windows95 wolkjes gewoon weer weg hoor, want behalve blauw moet de blog natuurlijk ook groen zijn.

Deze week dan de eerste week van de vakantie. De bus is weer in de remise en zien we de eerstkomende 8 weken niet meer. De dames hadden allemaal hun rapporten mee en die zagen er weer prima uit. Freej, of Freddy zoals ze tegenwoordig genoemd wordt, moet alleen voor Scheikunde wat zomerwerk verrichten.

Baudina is weer druk aan het hekzetten en heeft daar natuurlijk nu wat hulp bij. Ook de paardrijklantjes Lotte en Annie komen weer wekelijks over de vloer. Beliana is ook met haar kamerschilderen begonnen,  schoolbord zwart en lila, heel wat anders dan anders dus, maar wel makkelijk om je franse huiswerk op uit te schrijven.

Het was ook weer eens tijd om Tjardo zijn vacht onderhanden te nemen.
Dit was de foto waar hij de meest medelijwekkende blik in de ogen had.

Frans was donderdag en vrijdag ook vrij. Donderdag was het namelijk de 143e verjaardag van Canada en met de vrijdag er nog eens bij, een lekker lang weekend. We moesten vrijdagmorgen sowieso Nederland-Brazilie kijken, dus dat kwam mooi uit. De halve finale staat ook reeds in de agenda.

Vrijdag smeekte de buurman haast of hij de driveway niet mocht bijwerken en die was eerlijk gezegd wel aan een opknapbeurtje toe. De grader ging er een paar keer over en twee wagentjes gravel, zodat het er weer als nieuw uitziet. Ook de busparkeerplaats heeft een mooi gravellaagje gekregen. Nu nog een ladinkje voor in de barn en dan is alles weer tiptop in orde.

De drive way, haast als nieuw.

Baudina was meegereden om eens te kijken hoe dat allemaal in zijn werk gaat. Misschien kan ze van de zomer een beetje bijklussen bij de buurman, want hij was wel op zoek naar een chauffeur, en tenslotte heeft ze de airbrake aantekening op het rijbewijs.

Buurman Murray en daarnaast 'Tina Trucker'

Zaterdag zijn we met zijn allen, incl. Charlotte die hier een nachtje logeerde, naar Ghost Lake geweest. Ghost Lake kunnen we vanuit het raam zien en is een stuwmeer in de Bow River waar electriciteit opgewekt wordt en de waterstand enigszins geregeld. Nicky, een collega van Baudina en sinds kort hardloopmaatje, had ons uitgenodigd voor een boottocht en bbq, en daar zeg je natuurlijk geen nee tegen. 

 
Charlotte, Darya en Freddy op de achterplecht.

Eenmaal aan boord bleek dat ze ook een dingy achter de boot aan konden slepen en daar hadden we geen rekening mee gehouden. Gelukkig waren er nog een paar zwembroekn in kindermaat over en konden Charlotte en Darya toch uit varen.

Hier ging alles nog naar wens.

Hier niet echt meer.

Doordat beide meisje niet al te veel massa hadden en de punt niet boven water konden houden, werd de dingy onder water getrokken als de snelheid wat opgevoerd werd. David, de man van Nicky werd bereid gevonden om als ballast dienst te doen, en toen het eens stuk harder, zoals je in onderstaand filmpje kan zien.

Oerend hard!!

Een paar uurtjes later kon de boot weer uit het water getrokken worden.

Tussen alle bedijven door is er natuurlijk door Frans ook weer druk geschilderd. De deuren in de hal moesten allemaal knalrood worden, omdat wit en grijs alleen zo saai is. Nou is rood een van de slechts dekkende kleuren en toen na 3 lagen de ondergrond er nog steeds doorheen scheen, hebben we de verf teruggebracht en een nieuwe pot van een ander merk gekregen. Weer 2 lagen verder was er nog steeds geen resultaat en dus hebben we maar eens echte verf gekocht. Kleur, million dollar red en dat was de prijs ook bijna, maar dekken als de beste. 2 lagen op een verse deur was genoeg. Bijna tijd voor wat foto's van de hal.

Zondag was voetbaldag, althans voor Freddy, en dus togen wij naar Airdrie. Helaas hadden we maar 9 spelers en was het een hele ongelijke strijd, die om blessures te voorkomen halverwege maar gestaakt werd.

Er werd wel met een echte jabulani gespeeld, en er waren gelukkig geen vuvuzela's in het publiek..