De eerste week was uiteraard nog een druk weekje met op maandag eerst een Stampede bbq lunch bij Frans zijn werk, waar ook alle vrouwlijke gezinsleden aanwezig waren, en dat hadden we beter niet kunnen doen. Niet dat het niet gezellig was, maar op de terugweg werden zij overvallen door een hagelbui met stenen zo groot als golfballen, en net zo hard. Een schuilpoging onder enkele bomen mocht niet meer baten en het resultaat is dat dak en moterkap eruit zien als zo'n ouderwetse koekepan (want zo spelde je dat in die tijd). Ook Frans zijn auto die niets vermoedend bij het station stond te wachten, mocht enkele steentje incasseren, maar daar bleef de schade beperkt. Volgende week gaan de auto's naar de schadeexpert voor de verzekering.
Niets overdreven toch?
Cowgirl Baudina op de Stampede.
Darya is inmiddels ook aan de mobiel. Haar keuze is gevallen op een LG Xenon, met uitschuiftoetsenbord en touch screen. Helemaal gaaf dus.
Het eerste gesprek was met Mamma.
De laatste dagen voor het vertrek werd Terry uit de winterslaap gehaald en waterttank en -leidingen weer zomerfris gemaakt en natuurlijk volgepakt met hagelslag, aardappels en andere onmisbare zaken. Ook het huis moest nog even van kant gemaakt worden, want Zoe, de dochter van een collega van Baudina, kwam op de dierentuin passen en dat kan dan geen zwijnenstal zijn. Ook werd er nog even een bezoek aan de dierenarts gebracht, want bij Cindy was Tante Incontinentie op bezoek en Toulouse was door iets in zijn achterpoot gegrepen en daar moest wat antibiotoca in.
Na het Stampede feest van AMEC op vrijdagavond, werd dan eindelijk zaterdag vertrokken richting BC, het Frankrijk van Canada. We hadden wat files onderweg, want er wordt druk aan de wegverbreding gewerkt, maar Golden werd keurig op tijd gehaald en er was plek op de camping. Muggen waren er ook, want deze camping ligt mooi in het bos, vlakbij de rivier.
Onderweg even gestopt voor een frisse duik in het meer.
De volgende dag vetrokken we richting Penticton, ons reisdoel, maar omdat het ons niet gelukt was een plekje te reserveren (gewoon te laat aan gedacht), hebben we eerst kwartier gemaakt in Vernon op de Dutch RV and Campground. Bij navraag bleek het helemaal niets met Nederland te maken te hebben, maar ach, de naam was gewoon leuk. Wij hadden een mooi plekje aan het beekje en het strand en aanliggend meer was 5 min lopen verderop. Geen muggen, wel wespen en eendjes.
Uiteindelijk toch in Penticton aangekomen en we hadden een plek voor 5 dagen op de camping naar wens. Er was daar namelijk een meisje uit Beliana haar school volleybalteam en haar broer, die bij Frederique in hetzelfde jaar zat. Bleek dat we precies de plek naast hun hadden en dat bleek erg gezellig. Het weer was mooi, slechts een dag wat regen, een mooi zandstrand en slechts een bosbrand gezien, want door het mooie weer is het risico daarop heel hoog. Na vijf dagen besloten we toch maar te vertrekken, al konden een nieuw plekje krijgen, maar dat was dan gelijk voor een hele week en dat was eigenlijk te lang. De temperatuur zou nog verder stijgen naar 36C en dat is in een caravan zonder airco eigenlijk niet te doen.
Slechts een bosbrand en gelukkig aan de andere kant van het meer.
De Japanse tuin in Penticton.
Op naar Christina Lake, langs de grens met de VS, wat helemaal afgeladen was en uiteindelijk beland in Syringa, een Provincial Park nabij Castlegar, op een mooi plekje midden in het bos. Tegen de avond zaten we heerlijk buiten te genieten, al werden we gestoord door een hond verderop die zijn longen er zo wat uitblafte, toen Frederique een gesprek opving tussen twee mensen dat er een beer in de buurt was. Ik geloof dat we nog nooit zo snel de caravan ingevlogen zijn. Alleen Beliana en Frans hebben op 15m afstand een zwarte schim voorbij zien komen, en verder is er gelukkig niets gebeurt. Dit was slecht enkele dagen voordat er in Yellowstone een Grizzly door het lint ging en een tentkampeerder te grazen nam.
Wel een mooi plekje en geen beer te zien.
Het mooie kerkje in Moyie.
De volgende dag vertrokken richtin Moyie, een leuk oud (voor Canadese begrippen dan ~ 1900) plaatsje aan een meer, waar we dan ook 2 dagen gebleven zijn op een Provicial Park camping, en toen was het weer eens tijd voor een camping binnen het GSM zendmast gebied, met water, electriciteit en rioolaansluiting. Tjonge wat wennen dat soort dingen toch snel. Dit eisenpakket werd gevonden vlakbij de warmwaterbron van Fairmont, waar we op twee camping totaal 3 dagen gebleven zijn.
Terwijl Beliana smores aan het maken was (een warme marsmellow met chocola tussen twee wafelkoejes, ...
.... was de rest aan het kaarten.
Het originele buitenbad, een beetjes stoffig.
Het originele binnenbad, een stuk natter en behoorlijk heet.
Je kon in Fairmont ook een trail rijden en dat lieten Beliana en Darya niet aan zich voorbij gaan.
Even ten zuiden van Fairmont in Canal Flats en dan 15 km het bos in, was er in een zijarm van de Kokanee rivier een koud water bron. Links van Frederique en Beliana zie je het gas opborrelen.
Op de terugweg zagen we nog een moeder met kind mountain sheep oversteken.
Over zielige pootjes gesproken, zondagavond had Frans een knie als een jabulani. Omdat het de volgende dag al weer beter ging, en de dag daarna weer beter, dinsdag maar gewoon naar werk gegaan, afgezet door Baudina, want het lopen van en naar de trein ging toch wat lastig. De volgend dag een afspraak bij de huisarts gemaakt en die vertrouwde het niet en heeft ons naar de eerste hulp in Calgary gestuurd. Daar werd na onderzoek geconstateerd dat het een slijmbeursonsteking was, een niet steriele en dus werd er een kweek gemaakt en antibiotica via een infuus ingebracht. 's Avonds om 10:30 mochten we terugkomen voor een tweede zakje, en de volgende dag naar de specialist. Daar werd na rijp beraad besloten om drie dagen lang de antibiotica via het infuus in te brengen. Gelukkig hoefde je daar niet voor opgenomen te worden, je moest alleen met een pompje en zakje aangsloten blijven op je infuus. Wel wat rommelig douchen en badderen, maar ach, het is maar voor even. Vanmorgen (zondagochtend om 7:45 !!) mochten we weer verschijnen en toen bleek het toch nodig om er het mes in te zetten om de onsteking te drainen. Het antibiotica infuus werd van arm gewisseld en er werden ook nog eens orale antibiotica aan het feestpakket toegevoegd, vrolijke blauwe pillen zijn het. We zijn benieuwd hoe dat allemaal uitpakt.
Om het kneuzencircuit maar compleet te maken, van de dokter van Frederique hoorden we dat de echo aangetoond had dat ze een liesbreuk had, en dan gelijk maar 2. Er vind nu overleg plaats met het ziekenhuis hoe best dat te behandelen, maar het zal wel een operatie worden. Morgen maar weer eens bellen. Als ze zich rustig houd heeft ze er niet al te veel last van, maar ja als je 17 bent, wil je dat natuurlijk niet.
De caravan is weer helemaal opgepoetst, want a.s. vrijdag komen (O)pa en Ria op bezoek en die gaan ook een paar daagjes camperen. Ook daarvoor moest nog het nodige gebeuren, o.a. een trapleuning maken en de tegeltjes in de badkamer afvoegen en kitten, maar of dat allemaal lukt met een zwerende knie?
Morgen gaat Darya op ponykamp, op dezelfde plek als vorig jaar wat zo goed bevallen was. We zijn benieuwd.