zondag 12 september 2010

Coby gefeliciteerd

Allereerst maar even gauw on(s)ze nicht(je) felicteren met haar verjaardag vandaag, anders zijn we ook daar veeeel te laat mee. Gefeliciteerd!!!!

Het was weer een bewogen weekje, wat maandagochtend al begon met de Labour Day parade in Cochrane, en dus zaten we weer eens langs de straat. Het was zowaar droog en af en toe scheen de zon en dat was in vergelijking met de rest van het weekend een verademing.
We zijn er klaar voor.

Ook dit jaar was het weer een bonte stoet met daarin, naast de plaatstelijke middenstand, de sportverenigingen, enkele wethouders,  de burgemeester en andere politici ook enkele bekenden, zoals de juf van Beliana vorig jaar, een enkel vriendinnetje en de oude huisbaas.

Ook aanwezig: een piratenschip,

en de rodeo clown.

's Middags moest er natuurlijk weer geklust worden in de barn, dat echter onderbroken werd door een telefoontje van Beliana dat een van de patienten van het huis hier beneden bij de bus stond. Even een kleine uitleg. Hier halverwege  aan de oprit staat een huis met 4 uitwonenden volwassen geestelijk gehandicapten. Uiteraard is er dag en nacht toezicht door een tweetal verzorgers, maar deze middag was er een van de patienten aan de wandel gegaan en stond bij ons rond de bus te dralen. Baudina is gauw met de auto de verzorgers gaan halen en Frans heeft geprobeert te voorkomen dat 'Scotty' zoals hij heette, er met de bus vandoor zou gaan. Dat lukte nog wel, maar het manneke werd plotseling een beetje aggressief. Gelukkig was Frans ongeveer 2 koppen groter en toen hij ook de tweede keer in de aanval ging kwamen de verzorgers er net aan en liep het allemaal met een sisser af. Er werd verteld dat Scotty nagenoeg blind was en kennelijk gedesorienteerd is geraakt en zo het verkeerde pad op is gelopen. Zo'n grote vent die je dan tegen houd, is kennelijk bedreigend. We houden het toch maar in de gaten, want we hebben er geen behoefte aan dat het vaker gebeurt.

Met de stal schiet het inmiddels goed op. Er staan inmiddels al twee palen in de beton. We hadden al geconstateerd dat de voet van de constructieve palen van barn toch enigszins aangetast waren en we hadden besloten deze te verstevigen door er een nieuwe geimpregneerde paal naast te zetten en met lange houtdraadbouten te koppelen en dan in een voetje van beton te zetten. Enthousiast was Baudina begonnen met het graven van een gat voor de nieuwe paal, toen bleek dat de oude maar zo'n 50 cm in de grond staan. Dat zou toch eigenlijk zo'n 1.20 m moeten zijn om een beetje veilig voor de vorstwerking te moeten zijn. Aangezien de barn er al zo'n 25 jaar staat zal het constructief toch wel goed zitten. 

Frederique haar rooster is nu helemaal in orde en heeft als optie nu ook fotografie. Ze fotografeert nu dus in opdracht alles wat los en vast zit om de foto's op school verder te bewerken. 

Ter illustratie, dit zelfportret, met dank aan Oreo

Vrijdag was Beliana haar eerste volleybal toernooi met het schoolteam. Het was een zwaar toernooi bij de Universiteit van Calgary, in het complex waar ook de beroemde schaatsbaan deel van uit maakt. De tegenstanders bestaan allemaal uit een combinatie van grade 10 en 11, terwijl Beliana's team grade 9 en 10 is. Desondanks zijn ze toch mooi derde geworden, dus dat belooft wat te worden dit seizoen. Het niveau lag ook beduidend hoger dan vorig jaar en het was een waar genot om naar te kijken. Aanstaande vrijdag reist het team af naar Lethbridge voor alweer een tweedaags toernooi. We zijn benieuwd.

Brons.

Baudina heeft niet veel meegekregen van het volleybal, want die was met Nicky naar Spruce Meadows voor een gezellig dagje uit bij de Masters. Bij een van de vele winkeltjes heeft ze een aparaat gehuurd om Gracia haar been te behandelen met de zogenaamde Pulsed Magnetic Field Therapy, zeg een soort magnetron maar dan op een heeel laag pitje. Drie maanden lang, twee keer per dag een half uur wordt ze behandeld. We hopen dat de twee jaar geleden beschadigde hoef en been hierdoor weer enigszins beter wordt. Warm wordt het been in elk geval wel, dus dat is prima voor de winter.

Naast de verjaardag van Coby hadden we nog wat te vieren. Rosalyn was inmiddels al weer twee jaar, nou ja bijna dan, en dat moest gevierd worden en dus togen we voor een gezellige zondagmiddag naar de familie De Deugd.  
Lekkuruh taart!!