Alweer een week voorbij en tijdens het kijken naar 'battles of the blades', een soort dancing with the stars, maar dan wordt er een grote lompe ijshockeyer gekoppeld aan een fragile ijsdanseres, typen we alweer blog, nr 209.
Het was een week met heerlijk weer. 's Nachts wel al koud, maar overdag zon en temperaturen boven de 21°C, ofwel een echte indian summer, zoals dat hier heet en we aanvaarden het dankbaar, beter laat dan nooit. Baudina's tomaten doen het er ook prima op, de planten zitten helemaal vol met nu nog groene tomaatjes, dus we hopen dat het mooie weer nog even aanhoudt. Ik durf ook nog niet de winterbanden om te leggen.
Het was een redelijk standaard week zonder al te veel hoogtepunten, behalve dan voor Darya , want zij heeft deze week op de klimmuur de absolute top bereikt. Uiteraard was het vrijdag weer paardrijles in de Alborak Stable, op haar favoriete pony Sega.
Eerst moest ze nog uit de paddock gehaald worden. Gelukkig is er nog wat daglicht.
In de stallen lag ook een heel schattig veulentje.
Altijd lastig om het bit in te doen, maar het lukte!
Beliana had dit keer geen volleybal toernooi in het weekeinde, slechts een normale competitie wedstrijd op woensdag tegen een High School in Airdrie. Drie sets waren genooeg om de wedstrijd in haar voordeel te beslissen.
Zaterdag had Baudina een trailer geleend van Dianne om een flinke lading hooi te halen, zodat we er in de winter niet meer uit hoeven. Omdat de hooiboer, Rob Blackwell, ook wilde profiteren van het mooie weer en de schade van de afgelopen zomer moest inhalen, moesten we zaterdag vroeg op (voor ons doen dan) 8:00. 100 baaltjes gingen erop, of althans meer zou de auto waarschijnlijk niet kunnen trekken.
Het laden ging machinaal, maar eenmaal thuis moesten ze met de hand de schuur ingedragen worden.
Voordat de baaltjes de schuur ingedragen konden worden moesten de rubber stalmatten, die al klaar liggen voor als de betonvloer gestort is, er uit gehaald worden. Tjonge, wat zijn die krengen zwaar. Na zo'n dagje sjouwen lust je 'savonds wel wat stevigs te eten, en dus werd een oud familie Slikker recept in ere hersteld 'Hond in de pot'. Deze ovenschotel betaat uit aardappels, doperwten en rookworst in laagjes in de schaal en afgetopt met yogurt, paneermeel en een beetje kaas, al hoort de laatste geloof ik niet in het origineele recept. Het geheel moet wel anderhalf uur in de oven en dan is het smullen en herinneringen ophalen. Het was er zaterdag een toepasselijke dag voor.
Zondagochtend gingen we op voor de tweede lading, maar door een kleine communicatiestoornis ging dat helaas niet door. We proberen het volgende week wel weer. Voor het lichaam was het waarschijnlijk beter, want 100 balen hooi sjouwen gaat je niet in de koude kleren zitten. En dus bleef er voldoende tijd over om andere zaken aan te pakken, zoals paaltjes zetten, uitmesten en de caravan winterklaar maken door alle vloeistoffen af te tappen en te vullen met antivries.