Site

Dit is dan de eerste blog uit FortMcMurray. Na een nog drukke week op kantoor is Frans op Goede Vrijdag door een collega opgehaald en samen naar het vliegveld afgereist. Het was een redlijke rustige vlucht, alllen een beetje hobbeling door de sterke wind. De piloot was waarschijnlijk een beetje kippig want de runway in Edmonton was dichterbij dan hij gedacht moest hebben. We kwamen met een harde klap neer, en mooi dat hij geen applaus kreeg.

Inmiddels zitten de eerste twee dagen er al weer op. Het zijn wel lange dagen van 10 uur, maar ik heb het idee dat iedereen een tandje lager gaat, dus het valt allemaal wel mee. Tussendoor kunnen we natuurlijk ook af en toe een ritje over de site maken en dat breekt de dag ook wel. Het weer is redelijk, een beetje fris nog, maar de vooruitzichten zijn goed. Overdag is het goed te doen, maar de avonden zijn best wel een beetje eenzaam, want er is hier niet veel te doen. Afijn, dat zal ook wel even wennen zijn. Verder is het een zgn 'dry camp', dat betekent geen alcohol :-(. De keuken is wel uitstekend. Er is 's avonds ten minste keus uit 3 menu's die onderling nog te varieren of the combineren zijn. 's Ochtends kun je als je dat wil je elke dag tegoed doen aan gebakken eieren naar keuze of een omelet, spek, worstjes, ham, gebakken aardappelen, pannekoeken, havermoutpap, french toast (dat is een in ei gebakken boterham, rare jongens die canadezen), etc. Gelukkig is er ook vers fruit muesli en yogurt verkrijgbaar, ander wordt je tonnen rond.

De Slurry Prep Facility, waar de oil sands met heet water gemengd wordt
om de bitumen los te weken en het te kunnen verpompen.. Het gebouw is ongeveer 35 m hoog.

Vandaag heb ik de training 'Driving in the Mine" met goed gevolg afgelegd. Je moet deze training volgen en dan 3x met iemand mee rijden en 3x onder toezicht rijden, twee handtekeningen verzamelen, voordat je het roze papiertje krijgt. Het is wel indrukwekkend om achter een huizenhoge vrachtwagen te rijden. Je mag er dan ook niet dichter dan 50m in de buurt komen. Ze hebben altijd voorrang (zo vreemd) en je mag ze ook niet inhalen. Om te voorkomen dat ze jou niet zien hebben alle auto's (en het moeten allemaal 4 wiel aangedreven trucks zijn) een vlaggetje achterop, net zo als de kinderfietsjes maar dan iets groter. 'No light, no whip, no entry' staat er aan het begin van de mijn op de borden. Wat wel lekker is dat de wegen 40 m breed zijn. Ruimte zat dus en dat is maar goed, want deze jongens zijn 10 m breed.

Een aardige vergekijking.

Volgende week zondag vliegen we weer huiswaarts, voor een ruime week vakantie, want Darya gaat met de schoolband naar Edmonton en dan kan Frans, net als vorig jaar naar Banff, weer mee als

Dan nog even de berichten van het thuisfront. De dames hadden van de week voorjaarsvakantie gehad, en Darya heeft die aangegrepen om even flink de verkeersregels door te nemen en heeft afgelopen zaterdag haar theorie examen gehaald. Ze mag nu dus achter het stuur kruipen en onder toezicht van een volwassene de weg op. We gaan eerst maar een beetje oefenen op de oprijlaan denk ik zo.  Frederique en Beliana draaien zo hun uurtjes bij Tim Hortons en besteden hun tijd met vrienden, al dan niet in de bioscoop.

Door het mooie weer kregen baudina en Darya denk ik de echte voorjaarskriebels en hebben bloembollen in de grond gedaan. Geen tulpen of narcissen, maar Dahlia's Lelies en Irissen. We zijn benieuwd of het opkomt.