Deze week begon warm en de laatste restjes sneeuw verdwenen. Maar vanaf woensdag werd het langzaam maar zeker kouder en kouder en kouder en nog een beetje kouder. Nu is het -25 met een windchill -40. Vannacht daalt het kwik nog een paar streepjes en valt er tussen de 5 en 10 cm sneeuw bij. Nou sneeuw, het is meer poedersuiker zo fijn en het dwarrelt alle kanten op in de wind en het kraakt en piept als je er over loopt. Dus doe je maar een sneeuwbroek aan als je naar buiten gaat en trek je de muts flink over de oren en breng je een joodse groet (sjaal om). De lucht in je neus bevriest als je deze om de deur steekt, maar de kinderen hebben vandaag heerlijk buiten gespeeld met de 2 buikschuif sleeen die we gisteren bij een garagesale op de kop hebben getikt. Alleen Cindy krijgt het nu wat koud. De sneeuw bevriest tussen zijn tenen en na een iets langere wandeling bibbert ze wel. We hebben al een dekje voor haar gekocht, maar dat is te groot en moet geruild worden. Morgen halen we ook hondenschoenen voor haar. Ik beloof jullie een foto van haar in vol ornaat!! Na morgen wordt het weer langzaam warmer en donderdag is het alweer boven het vriespunt, heerlijk die Chinooks.
Lizzy, onze groene anole, haar wereldje is flink onderhanden genomen en ziet er een stuk natuurlijker uit. Ze is inmiddels vervelt en heeft een lampje met maanlicht om haar 's nachts ook een beetje warm te houden. Er gaat een wereld voor je open. De man van de dierenwinkel bleek Nederlandse ouders te hebben en vond het heerlijk om Nederlands te praten. Raar hoor om Nederlands te praten tegen een Canadees, dat zorgt haast voor een spagaat in je tong. Hij bleek ook nog aan dezelfde weg te wonen als waar wij straks wonen en kende de vorige bewoners wel.
We hebben Nanton bericht dat we Oreo graag toe willen voegen aan de SlikkerZoo. Zij waren ook akkoord, dus nu hoeven we alleen het pingelspel nog maar te spelen.
Deze week hebben we ook twee schoenendozen gevuld. De kinderen deden dat altijd via de zondagschool in NL, maar hier gaat dat via diverse bedrijven die zich graag met liefdadigheid onderscheiden. Terwijl hier toch ook schoenen in dozen verkocht worden krijg je er een opvouwbare schoenendoos bij, zeker handiger tijdens het transport.
Darya heeft haar eerste rapport binnen. Ze heeft qua taal natuurlijk nog niet het niveau van haar klasgenootjes, maar Mrs Gormly was zeer lovend over haar. Haar math was dik in orde, net als de andere vakken. Een dikke pluim voor die kleine dus.
Deze week kregen we ook het trieste bericht dat het met Otto, de (schoon-)vader van Joost en Linda, heel slecht gaat en dat hij in het bijna-thuis-huis in Santpoort-Noord is opgenomen. Deze week was het ook vijf jaar geleden dat Frans zijn moeder is overleden. Dat zorgde allebei voor ook hele verdrietige momenten deze week.
Frans is deze week even bij de tandarts geweest om een verloren vulling te laten repareren. Ook dit was een geheel nieuwe ervaring. In de wachtkamer kon je koffie, thee of sapjes inschenken en hing een TV. De behandelkamer was ongeveer 6 bij 15 m en er stonden 5 tandartsstoelen in, slechts gescheiden door wat kastenwandjes met planten, je kon je buurman zo zien zitten. Elke plek had ook zijn eigen TV aan het plafond. Het zag er allemaal wel heel modern uit. Er moest natuurlijk een beetje geboord worden om de vulling te kunnen herstellen, en men was zeer verbaasd dat dat zonder verdoving ging, wat een watjes daar zeg.
Veel succes met de formatie.