Afgelopen vrijdag druk bezig geweest met shoppen bij de banken (3 stuks). Begin volgende week moeten de reacties binnenkomen. Ook diverse advocaten gebeld, want je hebt hier geen notaris nodig, maar advocaten die het legale werk voor je doen. Op zich is het een redelijke routine klus, maar een acreage heeft altijd wel iets bijzonders. Op de 'Title', een soort kadastrale inschrijving, zitten toch dingen als 'easement' (recht van overpad van de buren en nutsbedrijven) en ook de gemeente heeft nog een een aanspraak van 1 ac (+/- 0.25 ha), opeisbaar in bepaalde situaties. Het is dan toch handig om precies te weten waar en hoe. De test van de waterbron (yield test) is maandag en de bouwkundige inspectie vindt woensdag plaats. Ik ben benieuwd of we alle condities kunnen 'waiven'. Voor vrijdag moet het gebeurt zijn en dan is de koop definitief en kan de kurk knallen.
(De meiden in onze wei met op de achtergrond de gasfabriek en de Rockies)Zaterdag was het Remembrance Day, een dag waarop de Canadezen hun oorlogsveteranen eren en de doden herdenken. Ze doen dat op een voor Hollandse begrippen zeer uitbundige manier, de kleur rood is daarbij belangrijk. Veel mensen lopen met een rode bloem op de jas gespeld welke je kunt meenemen na een kleine donatie voor de veteranen en hun nabestaanden. Het lijkt haast wel opzettelijk dat de bloemen een nogal rottig speldje hebben, want je raakt ze zo kwijt en dan moet je natuurlijk weer een kleine donatie doen. De hele dag is er op tv aandacht voor de mannen in Afghanistan en hun familie en komen de namen van de recent gesneuvelden in beeld en dat zijn loopt behoorlijk op. Ook de scholen hebben er de nodige aandacht aan besteed. Naast de gedachten aan de bevrijding van NL en natuurlijk ook de NL jongens en meisjes in Afghanistan betekent het voor ons ook maandag een vrije dag, want als er een nationale vrije dag in het weekeinde valt heb je gewoon de opvolgende maandag vrij en hoef je niet naar school met de schoolbus.
(Darya stapt net in, kijk maar goed)Omdat het natuurlijk de bedoeling is dat Gracia straks in de tuin staat, zijn we gelijk op jacht gegaan naar een maatje voor haar in de vorm van een pony voor de kleine dames, in het bijzonder Darya. Gisteren hebben we een pony in de buurt bekeken en vandaag zijn we naar Medicine Hat gereden, een plaatsje in het zuidoosten van Alberta, vlakbij Saskatchewan de naast gelegen Provincie. De pony heet Amy Blue en is 12,2 handen hoog (1 hand is 4 inch en dus net een streepje meer dan 10 cm), een mooi maatje dus voor die kleine. Zij ziet er snoepig uit en is zo mak als een lammetje, beslist een serieuze kandidaat. In de komende tijd gaan we nog meer pony's bekijken.
(Darya en Amy Blue)De reis van en naar Medicine Hat (50° 1'48.70"N, 110°40'36.69"W) gaat over Highway #1, de Trans Canadian Highway, en is verschrikkelijk saai. Alleen licht glooiend kaal landschap met af en toe paar huizen en bomen, eigenlijk alleen maar ruimte hier. Het enige dat je ziet is af en toe zo'n hele lange trein die eenzaam door het landschap snijdt en beelden oproept van bandieten en indianen die treinen overvallen, overigens nog niet eens zo heel lang geleden.