Kampioen

We beginnen maar gelijk met het grote nieuws dat Beliana kampioen geworden is met haar basketbalteam. Ze hadden van de coach instructies gekregen om op tijd naar bed te gaan en goed te eten, zodat ze voldoende energie hadden om aan het einde van de middag de finale te spelen. Dat werd dus spaghetti tussen de middag. Er was uiteraard veel publiek en het was een zinderende wedstrijd. Bij de eerste tegenaanval stonden ze gelijk al 2 punten achter, want dat gaat hard bij basketbal, maar vanaf dat moment ging het voor de wind. De wedstrijd werd dik gewonnen. Volgens de coach was Beliana de speler die het meest gegroeid was, en ze bedoelde qua spelniveau. A.s. dinsdag wordt het gevierd met een wedstrijd tegen de ouders (dat wordt dus toch een keer verliezen voor ze) en een etentje.

Iedereen kreeg een 'gouden' medaille. Mooi lintje overigens.

Donderdagavond was het 'ouderavond' voor de band, wat inhield dat de kinderen een ouder hun muziekinstrument moesten leren bespelen. Frans was daarvoor een gewillig slachtoffer. In drie kwartier tijd werden de basisbegrippen en drie noten van verschillende lengte ingestudeerd, zodat er aan het einde een heus liedje gespeeld kon worden. De lerares heeft het opgenomen, zodat we met ons eigen falen geconfronteerd konden worden. Het heeft zeker wat meer waardering voor de prestatie van de kinderen bijgebracht.


Ach, hij deed zijn best


De kinderen zorgden gelukkig voor wat echte muziek (uitslovers).

Vrijdagavond had Beliana nog een basketbal clinic, waarbij het schieten op de basket geoefend werd. Na afloop was het zo laat dat Frederique maar besloten had om ons allen op een Mac maaltijd te trakteren (toch handig als je kinderen groter worden).

Het weekeinde werd, naast de basketbal wedstrijd, ingevuld met elke dag paardrijden (Darya en Baudina), huiswerk maken (Frederique) en wat overwerk en muren schilderen (Frans). Dat laatste was wel nodig, want de honden hadden in hun enthousiasme de ladder omgegooid en die had een fraai gat in tegenoverliggende muur gemaakt. Zo blijf je natuurlijk bezig.

Volgende week gaan we eens kijken of we de stroomkabel langs de oprit kunnen opgraven. De buurman is van de week langs gekomen en die wilde een greppeltje graven en ergens een pijpje op de kop tikken, zodat er geen water meer op de weg stroomt. Vervolgens kunnen we dan met alle aanwonenden wat wagens met gravel laten komen, om de oprit een beetje op te knappen. Toch handig zo'n buurman die in het grondverzet zit en een grader heeft. Wat is een grader? zie http://www.sandersontx.org/grader.jpg.

Omdat er een gasleiding, stroom- en telefoonkabel loopt en we deze bij het graven niet willen raken, hebben we eerst Albert-One-call gebeld (voor ingewijdene, een soort Klic melding) om deze te localiseren. De telefoonleiding bleek ergens door het weiland te lopen en was keurig met oranje vlaggetje gemarkeerd. Darya vondt de vlaggetjes prachtig en had er dus gelijk maar een uitgetrokken. De gasleiding bleek aan de andere kant te liggen. Omdat de stroomkabel achter de meter zit, zouden we hier $200.- voor moeten betalen. Vandaar dat we zelf maar even gaan graven.


Tenslotte nog een toegift van de hand van Frederique.