Yam

Dinsdag was de laatste basketbaltraining en mochten de ouders opdraven. Gelukkig waren ze in grote getale aanwezig, want we hadden de wissels hard nodig. Frans was door zijn lengte een haast onneembaar fort, maar desondanks bleken de kampioenen toch een brug te ver, of was het creatief boekhouden van hun coach die toevallig ook scheidsrechter was? Het was zeker heel gezellig, net als de chinees na afloop. Een mooie afsluiting van een mooi seizoen, al komt er in de paasvakantie geloof ik nog een epiloog. Afijn we zien wel.

Verder is er deze week niets wereldschokkend gebeurt. Het weer bleef mooi, alleen 's nachts vriest het nog, dus het poezenvolk geniet volop van de ruimte om het huis. Ze moeten wel even opletten op de eagles, want die zijn met het verschijnen van de gophers ook weer in de lucht en verkiezen een goedgevulde huiskat boven een magere gopher, die net uit zijn winterslaap komt. Baudina was net op tijd om ze binnen te halen, want er hing er al een te bidden voor het eten recht boven het balkon.

Dan maar even alleen naar buiten kijken (foto Frederique)

Vrijdag is Darya ziek thuis geleven. Het leek al weer snel goed te gaan, maar zondagmiddag storte ze toch weer in. Morgen dus niet naar school en dat is in dit geval heel erg, want zij zou Top Banana zijn, zeg maar kind van de week. Ze heeft daar erg naar uit gekeken en al in de herfst vakantie een poster gemaakt om in de klas op te hangen. Frans zou oliebollen bakken om op school uit te delen. We gaan maar eens kijken of we het een weekje kunnen opschuiven, want ze vindt het heerlijk om in het middelpunt van de belangstelling te staan.

Vrijdagavond hebben we yam gegeten een soort zoete aardappel. Wij vonden hem yam, maar de kinderen yak.

Zaterdag is Baudina eerst met Dianne (collega buschauffeur en dochter van de eigenaar van Rosy, de pony waar Darya op rijd. Oh ja!) naar een paardrijles in Bearspaw (ligt net tegen NW Calgary aan) geweest. Met het mooie weer is Baudina begonnen met het trainen van de paarden. Eerst nog longeren om wat spieren te kweken, maar straks naturlijk ook rijden.

Met een glimlach neemt de sneeuwpop van Beliana afscheid.

De buurman is begonnen met het graven van een greppeltje langs de weg. Hij doet dat precies op de juiste plaats, want er bleek een oude pvc pijp voor de afwatering te liggen. De duiker om de weg te kruisen ligt al klaar, het is een mooie stalen buis, sterk genoeg voor de bus.

Zaterdag kon er wat geschilderd worden, een beetje recyclen, en 's middag zijn we naar Airdrie geweest om bij de UFA (de boerenbont van Alberta) gif te kopen voor de gophers. Het schijnt dat de mannetjes als eerste de grond uitkomen en als je die te grazen neemt is de kans groot dat je een generatie over kan slaan. Zo hopen we de plaag van vorig jaar zomer te voorkomen. Het doel is natuurlijk de gaten in het weiland te verminderen, zodat de paarden hun benen niet breken. Zondag hebben we ze gevoerd. In elk gat 2 lepels graan plus laten we maar zeggen, en de paarden maar even in de andere wei gezet. Niet zo leuk allemaal, maar wel even noodzakelijk.

Zonnenstralen boven de bergen (foto Beliana)

In de nacht van zaterdag op zondag hebben we het noorderlicht heel duidelijk gezien. Freejj was net in bed, dus die hebben we er nog maar even uit gehaald. Het was een schitterend gezicht natuurlijk. Helaas geen foto's, want we konden het statief niet zo 1-2-3 vinden.

Zondag zijn we vroeg opgestaan, want de zomertijd was ingegaan en Baudina dacht dat we bij de tijd op de wekker nog een uurtje bij moesten tellen. Ze was alleen even vergeten dat we zo'n atoomwekker hebben die zich zelf aanpast aan de zomertijd. Afijn, we hadden genoeg te doen met het mooie weer en maar eens flink wat troep uit het weiland gehaald, zodat we dat deel ook echt als weiland kunnen gaan gebruiken. Je staat er versteld van: oud ijzer, autobanden, oud hout met van die hele grote roestige spijkers, een met beton gevulde stalen buis, klossen met staalkabel van wel 10 mm dikte, prikkeldraad, bakstenen, oude ijzeren vaten en nog veel meer. De volgende fase is de vuilstort.