Maandagmiddag moesten de koffers ingeleverd worden en werd er voor het laatst gerepeteerd. Niet alleen musikaal, maar ook de opkomst en vertrek werd geoefend. De muziek klonk prachtig, het vele oefenen had zeker vruchten afgeworpen. Na een stuk pizza mocht ze naar huis om vroeg het bed in te gaan, want dinsdagochtend om 4:00 moest ze uit de veren, omdat om 4:45 de bus ingeladen moest worden. Die nacht had het geregend, wat later over ging in natte sneeuw en alle wegen waren van een 5cm dikke laag prut voorzien en er moest dus langaam gereden worden. Vrijdagnacht om 23:30 waren ze moe, maar voldaan weer terug. Alles was prima gegaan, de uitstapjes (Imax films, strand, park, wax museum, miniature world, undersea gardens, een ferryride op zee, de universiteit van Victoria, kortom alles) en ook de voorstelling was prima gegaan, hetgeen een score 'good' opleverde. Gauw wat foto's.
Het parlementsgebouw, Victoria is tenslotte de hoofdstad van BC.
Parliament building, afterall Victoria is the capital of BC.
De hoogste totempaal ter wereld (38.89 m). The tallest totempole in the world (127' 7").
Een zeester op het strand. A starfish on the beach.
Uitzicht over de stille Oceaan. View over the Pacific.
Standbeeld van Terry Fox, al heeft hij Victoria nooit gehaald.
Statue of Terry Fox, although he never made it to Victoria.
Woonboten in Victoria. Housboats in Victoria.
Het podium waar het allemaal gebeurde. The stage where it al happend.
Omdat Frans standby begeleider was maar niet hoefde, had hij een lekker weekje vrij om wat te rommelen met de administratie, de plinten en de pantry, want die was door de drukke weken in het begin van het jaar nog steeds niet af (nu ook nog niet, maar wel weer een stapje dichterbij). De plinten zijn met de de pneumatische 'nailer' vastgezet, dat was wel zo makkelijk. We hadden al een tijdje geleden een compressortje gekocht, omdat we in totaal 23 bandjes op het erf hebben staan, waarvan alleen de 10 (incl reservewielen) van de auto wel eens in het dorp komen om lucht te happen. Reuze handig zo'n ding, alleen wel even de veiligheidsbril op, want soms komt zo'n spijkertje wel een terug.
.JPG)
De plinten waren de grootste uitdaging, nu alleen de spijkergaatjes wegwerken.
The baseboards were the biggest challenge, now only the holes from the nails need to be filled.
We zijn uiteraard ook even bij de Fordgarage geweest om over de reparatierekening te praten. Uiteraard waren die een beetje stug in hun eerste reactie. We hebben ze de oude banden laten zien en een pakketje met rekeningen en uitleg achtergelaten. Woensdag maar weer eens bellen voor een afspraak. We zijn benieuwd of er wat te halen valt.
Nog even gauw iets over het weer, want dat gaat hier echt van uitersten. Zo denk je dat het voorjaar is, omdat de zon schijnt en het tegen de 10ºC aan loopt en dan lijkt het wel Siberie, met temperaturen in de -20ºC, zoals vandaag. Morgen wordt het nog kouder, maar vrijdag is het als het goed is alweer 6ºC, waarna de extremen een beetje weg blijven en het zo'n beetje rond het vriespunt blijft schommelen. Gelukkig maar, want de zomertijd is hier al begonnen en dan reken je er toch ook een beetje op dat het voorjaar gaat worden.