zaterdag 23 september 2006

Heerlijke bitterballen

Eerst heb de hele Safeway (supermarkt) afgespeurd naar paneermeel, maar niets gevonden. Dan maar een witbrood gekocht en nogmaals in de oven gebakken en met een vijzeltje fijn gestampd (als we dit vaker gaan doen moet dit duidelijk anders). Ballen draaien ging prima, de ragout was goed opgesteven, daarna in het meel, dan in het eiwit, dan de paneermeel. Vervolgens is de bitterbal klaar en zitten al je vingers ook onder het meel, eiwit en paneermeel en zien er uit als een bitterbal. Een gefaseerde aanpak en afwisseling van handen was hiervoor de oplossing. Gezien de enorme hoeveelheid was het wel even werken, maar het resultaat was dan ook tegen de tachtig bitterballen. Vanavond hebben we de eerste batch gegeten, gefrituurd in canola olie, en ze waren heerlijk.

Het project waar Frans aan werkt is afgelopen, tenminste deze fase dan. Er wordt hard gewerkt aan een nieuw contract, maar dat kan nog een paar weken/maanden (?) duren. Maandag beginnen we gewoon aan een andere klus en dan zien we wel wanneer we verder gaan met Kearl. De opdrachtgever voor het nieuwe project is Syneco, een cluster van verschillende oliemaatschappijen die als een van de eerste in de Oil Sands actief was. We zijn benieuwd en houden jullie natuurlijk op de hoogte. Ter afsluiting van deze fase van het project zijn we naar het Deane House geweest, een van de oudere gebouwen in Calgary (en toch pas honderd jaar dit jaar), op de plaats waar Calgary ook begonnen is waar de Elbow River in de Bow River stroomt ( 51° 2'37.65"N, 114° 2'30.17"W). Als je een beetje uitzoomt naar 5200 ft = +/- 1600 m, zie je links Fort Calgary liggen. Er zit nu een restaurant in en we hadden een Mystery Murder Dinner. Tussen de gangen werd er tussen de tafels een toneelstuk opgevoerd. Ze hadden toepasselijk gekozen voor een intrige in de oliebusiness en ja hoor, vlak voor het hoofdgerecht werd er een moord gepleegd. Het werd prima gespeeld en we werden uiteraard ook bij het spel betrokken, met name de project manager moest het natuurlijk ontgelden. Maar als je 2 meter bent en je net naast de ingang zit kom je er ook niet helemaal ongeschonden af. Het was een doldwaze avond en we hadden pijn in de wangen van het lachen. Het eten was overigens niet te vreten, alleen het toetje was lekker, net als het flesje Heineken. De meisjes hadden een oppas van een meisje dat Baudina via de stal kende, een paardenmeisje dus. Dat er alleen maar engels gesproken wordt is al helemaal geen probleem meer voor de dames, goed he.

Gisteren kregen we te horen dat de onderhandelingen van anderen voor het huis op de heuvel (51°13'51.65"N,114°28'53.28"W) afliepen. Dus hebben we de rekenmachine er nog eens bijgepakt en samen met de makelaar een bod gedefinieerd, met de nodige voorwaarden etc. Heel apart, maar kennelijk de gewoonte hier, is het gebruikelijk om bij een bod gelijk een cheque te doen ($5000,-). Mochten de voorwaarden niet voldoen, dan krijg je het geld terug, maar anders volgt er gelijk nog een bedrag als voorschot, tot dat de overdracht plaats vindt, waar uiteraard de rest van het bedrag volgt. Er waren ook nog andere bezig met een bod op het huis/land, en vanmorgen kregen we te horen dat de verkoper daar mee in zee gaat, omdat die een hoger bedrag geboden had. Pech gehad dus, maar niet getreurd er is elders voldoende ruimte voor ons.
Vandaag hebben we geprobeerd of beide auto's in de garage passen en dat gaat maar net. We moeten een paar planken hoger hangen, zodat de Ford er net onder kan met de motorkap. Wel lekker als het echt gaat sneeuwen en vriezen natuurlijk dat het allemaal binnen kan staan. We hebben ook maar 2 verlengsnoeren gekocht om de blockheater aan te kunnen sluiten. Elke auto heeft een soort straalkacheltje ingebouwd om te voorkomen dat de olie 'bevriest' als het echt koud wordt. Deze snoeren hebben een ingebouwd lampje zodat je zeker weet dat ze het ook echt doen (wel belangrijk natuurlijk). Wij zijn heel benieuwd hoe het worden gaat, voorlopig schijnt de zon weer en is het 18 graden, na een weekje regen is dat wel weer lekker. Vanavond bij het hond uitlaten hebben we de eerste verschijnselen van het noorderlicht gezien, een band met een groene gloed langs de hemel met op een paar plaatsen een wat feller gedeelte, prachtig en weer eens wat anders dan alleen maar een schitterend heldere sterrenlucht, zo helder als je dat alleen maar op wintersport ziet.
Zondag was uitslaap en huiswerk dag. Er moest toch wel het nodige vertaald en geoefend worden (Beliana krijgt opeens ook Frans voor haar kiezen, dus dat is dubbel feest, ze leert de taal vanuit het Engels via het Nederlands. Doe haar dat maar eens na, petje af). Na wat aanrommelen en autopoetsen hebben we de zuidelijke omgeving verkend. We waren verkeerd gereden en dan kom je op de mooiste plekjes. Schitterend hoe de herfst de bossen kleurt. Jammer voor jullie dat we geen fototoestel bij ons hadden (wellicht later).