Afgelopen donderdagavond toen ik uit de EHBO klas kwam (geslaagd, dank je, dank je) reed ik door de eerste natte sneeuw. De volgende dag naar werk, zag ik toch een aantal vreemd geparkeerde auto's langs de weg staan, terwijl je toch zou denken dat Canadezen iets beter in de sneeuw kunnen rijden dan de doorsnee Nederlander.
Het was de 2e week op school voor de dames en het gaat allemaal goed. Vrijdag is Frederique met een aantal vriendinnen wezen bowlen, dinsdag komt er een klasgenootjes van Béliana spelen en Darya gaat inmiddels met de schoolbus naar school en dat is me toch interessant!
Van de week hebben we nog een huis bekeken, maar dat lag toch net even te afgelegen. Het was ook zeker het droomhuis niet. Gisteren zijn we bij een open dag van een huis hier in de wijk geweest, een plaatje, alles perfect, maar toen we er over nadachten, eingelijk te mooi voor ons. Al was het 2 persoons bubbelbad in de ouder slaapkamer wel heel aantrekkelijk, de crême vloerbedekking en de onder architectuur aangelegde tuin, het hoogglans gelakte kersenhouten parket en delicate lambrizering zouden we binnen een half jaar gesloopt hebben. We waren de eerste kijkers, maar hebben maar geen bod gedaan, het was niet helemaal ons. We zoeken verder.
Vandaag zijn we in Red Deer geweest, een stad halverwege tussen Edmonton en Calgary. Er was een dressuurwedstrijd en leuk om te zien hoe dat er hier aan toe gaat. De rit er naar toe en weer terug was op zich al schitterend. Vlabij Cochrane barstte het nog van de hertjes vlak langs de weg.
Gisteren begonnen met de voorbereiding voor de krokettenfabricage: het trekken van de boullion. Vandaag heb ik de ragout gemaakt, deze moet een nachtje in de koelkast opstijven en dan kunnen we morgen de bitterballen draaien. Het uitlikken van de pan was al een genot, dat wordt dus smullen binnenkort.